Μια κριτική ματιά στο βερμπαλισμό και την υποκρισία της βολεμένης αριστερής διανόησης του δυτικού κόσμου, που όταν ανακαλύπτει ότι δεν έχει τα κότσια να υπερασπιστεί τον ακτιβισμό της, αυτοοικτίρεται, πισωγυρίζει και μπερδεύει τα αυτονόητα: ότι π.χ. η κοινωνία χωρίζεται σε ανταγωνιστικές τάξεις.
Στη δανέζικη αυτή ταινία ένας αριστερίζων καθηγητής κοινωνιολογίας βρίσκεται στην ανάγκη να εγκαταλείψει τη βολεμένη οικογενειακή του ζωή και να σταθεί στο πλευρό μιας πρώην μαθήτριάς του και νυν ερωμένης του, που έχει εμπλακεί στο φόνο ενός αστυνομικού, μετά από έφοδο σ’ ένα εργοστάσιο. Ομως, πίσω από την προσπάθεια του καθηγητή να «καθαρίσει» δικονομικά την υπόθεση της ερωμένης του κρύβεται όχι η πάλη για ιδέες αλλά η αγωνία για την πορεία της προσωπικής του ζωής. Ολα καταρρέουν και στοιχίζονται πίσω από την παρακμή και το βόλεμα μιας αδιάφορης κοινωνίας.
Ελένη Σταματίου
