Ο Joker, η λαϊκή αντιβία και οι σίριαλ κίλερ

Η προειδοποίηση του αμερικάνικου στρατού ήταν σαφής. Σε email της 18ης Σεπτέμβρη, τα στρατιωτικά στελέχη έλαβαν οδηγία να είναι ενήμερα για τις εξόδους διαφυγής από τους κινηματογράφους που παίζουν την πολύκροτη ταινία Joker της Warner Bros. Το μήνυμα έλεγε τα εξής… διασκεδαστικά: «Τρέξε αν μπορείς. Αν κολλήσεις, κρύψου και μείνε ήσυχος. Αν αυτός που πυροβολεί σε βρει, τότε πολέμησε με όποιον τρόπο μπορείς»! Την ύπαρξη αυτού του απίστευτου email που διαδόθηκε πλατιά στο Διαδίκτυο, όχι μόνο δεν τη διέψευσε αλλά την επιβεβαίωσε ο Αμερικάνικος Στρατός!
 
Την ίδια στιγμή, η Warner Bros αισθάνθηκε την ανάγκη να απαντήσει στους συγγενείς των θυμάτων της μαζικής σφαγής δώδεκα ανθρώπων το 2012 σε κινηματογράφο του Κολοράντο, σχετικά με το «επικίνδυνο μήνυμα» της ταινίας Joker, λέγοντας τα εξής: «Η βία των όπλων στην κοινωνία μας είναι ένα κρίσιμο ζήτημα και εκφράζουμε τη βαθιά μας συμπάθεια σε όλα τα θύματα και τις οικογένειες που επλήγησαν από αυτές τις τραγωδίες. Η εταιρία μας έχει μακρά ιστορία δωρεών στα θύματα της βίας, συμπεριλαμβανομένου του Aurora (σ.σ. του κινηματογράφου που έγινε η σφαγή κατά την προβολή της ταινίας “Ο σκοτεινός ιππότης: Η επιστροφή“)… Μην κάνετε λάθος: Ούτε ο φανταστικός χαρακτήρας Joker, ούτε η ταινία συνιστούν επιδοκιμασία της βίας οποιουδήποτε είδους στον πραγματικό κόσμο. Δεν είναι στις προθέσεις ούτε της ταινίας, ούτε των συντελεστών της, ούτε του στούντιο να παρουσιάσει αυτόν το χαρακτήρα ως έναν ήρωα».
 
Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής Χοακίν Φίνιξ αναγκάστηκε να φύγει από συνέντευξη με τη βρετανική Telegraph, όταν του υποβλήθηκε το επίμαχο ερώτημα: «Δεν ανησυχείτε ότι αυτή η ταινία μπορεί διαστρεβλωμένα να καταλήξει εμπνέοντας ακριβώς αυτό το είδος ανθρώπων, με πιθανά τραγικά αποτελέσματα»; Ο Φίνιξ πανικοβλήθηκε και δήλωσε εντελώς απροετοίμαστος για τέτοιες ερωτήσεις, ενώ χρειάστηκε τουλάχιστον μία ώρα συνομιλιών με τους υπόλοιπους συντελεστές της ταινίας για να επιστρέψει και να παραδεχτεί ότι ο ήρωας είχε κάτι που έπρεπε να ανακαλύψει, χωρίς να το έχει πλήρως καταλάβει. Δεν περιμέναμε διαφορετική συμπεριφορά από σταρ του Χόλιγουντ, που πέραν της έξοχης υποκριτικής δε γνωρίζουν και πολλά για το «περιθώριο» και τους ανθρώπους που -όπως προκλητικά χλεύαζε ο… πατήρ του γνωστού Μπάτμαν στην ταινία, ένας χαρακτήρας… φτυστός ο Τραμπ- είναι άνθρωποι που δεν έχουν πετύχει τίποτα στη ζωή τους και γι’ αυτό «μισούν εμάς που είμαστε πετυχημένοι»!
 
Προκειμένου να πουλήσει μια άλλη εκδοχή του γνωστού υπερήρωα (που για χρόνια έχει ταυτιστεί με το «απόλυτο κακό», που κυνηγά ο «καλός πολυεκατομμυριούχος» Μπάτμαν), η Warner Bros έσπευσε να παρουσιάσει μια πιο ρεαλιστική εκδοχή τού πώς γίνεται κάποιος «κακός». Η κοινωνική απομόνωση, οι διακρίσεις, οι κοινωνικές ανισότητες, η έλλειψη ευκαιριών, η ανάδειξη διεφθαρμένων στελεχών (όπως οι τρεις γιάπηδες που εκτελεί αμυνόμενος ο Joker, αφού πρώτα τον έχουν ξυλοφορτώσει, επειδή αντέδρασε στη σεξουαλική παρενόχληση μιας κοπέλας μέσα στο Μετρό), η υποκρισία των μίντια (μέρος της οποίας ενσάρκωσε ο Ντε Νίρο, ως ένας κυνικός τηλεπαρουσιαστής που δε δίστασε να χλευάσει τον κωμικό Joker, πριν τον καλέσει στην εκπομπή του), είναι πράγματα που αγγίζουν πολύ κόσμο που δεν ανήκει στους «πετυχημένους». Η ταινία χρησιμοποιεί αυτές τις αλήθειες για να προβάλει ένα χαρακτήρα που ταυτίζεται με την απόλυτη παράνοια, το «απόλυτο κακό». Ετσι, η βία που αυτός προκαλεί εμπνέει -σύμφωνα πάντα με την ταινία-τους λούμπεν-προλετάριους που κάνουν πλιάτσικα και σηκώνουν τις γροθιές τους ζητώντας αντίσταση και θάνατο στους πλούσιους! Εικόνες που τις έχουμε δει παλαιότερα στο Λος Αντζελες, το Μπουένος Αιρες και τα παρισινά προάστια ή πιο πρόσφατα το Σαντιάγο και το Χονγκ Κονγκ, παρελαύνουν μπροστά από τον κινηματογραφικό φακό για να μας υπενθυμίσουν ότι η βία είναι «κακιά απ’ όπου κι αν προέρχεται», ότι καταλήγει στην «παράνοια», τους σίριαλ κίλερ και το χάος.
 
Το θέμα όμως είναι ότι η συσσωρευμένη εξαθλίωση γεννά τη λαϊκή αντιβία, όχι ως «παράνοια» αλλά ως αγανάκτηση και οργή ανθρώπων που δεν έχουν να χάσουν τίποτα πέρα από τις αλυσίδες τους, απαιτώντας αυτά που τους στερεί το σύστημα. Οι γραβατωμένοι κύριοι του Χόλιγουντ το γνωρίζουν καλά αυτό και το φοβούνται όπως ο διάολος το λιβάνι. Θυμούνται με τρόμο τα εξαγριωμένα πλήθη πριν από 26 χρόνια στο Λος Αντζελες, όταν έβαζαν φωτιές στη βιομηχανία του σινεμά. Μπορεί αυτό να αποτελεί ανάμνηση από τα παλιά, όμως όλοι περιμένουν ότι κάποτε θα επιστρέψει.