Πρόκειται για μια ακόμη μεταφορά στην οθόνη του κλασικού μυθιστορήματος της Σαρλότ Μπροντέ. Η Τζέιν Ειρ είναι γκουβερνάντα, μεγαλωμένη σε ένα αυταρχικό ορφανοτροφείο, μέσα στη φτώχεια και την καταπίεση. Δουλεύει σ’ ένα μεγάλο και απομονωμένο αρχοντικό σπίτι, όπου ερωτεύεται τον δυσπρόσιτο κύριό του, που κρύβει πολλά μυστικά. Τελικά, θα βρουν μαζί την ευτυχία, περνώντας μια σειρά από εμπόδια. Η Μπροντέ, μέσα από τις σελίδες του μυθιστορήματός της, μας μεταφέρει στην αγγλική κοινωνία του 19ου αιώνα, όπου οι ταξικές διαφορές είναι σχεδόν ανυπέρβλητες, η κοινωνία έχει οικοδομηθεί πάνω στο φόβο της θρησκείας, η πειθαρχία και ο καθωσπρεπισμός κυριαρχούν στο μέγιστο βαθμό, όπου κάθε απλή διαδικασία ή ενέργεια έχει το τελετουργικό της.
Ο σκηνοθέτης έχει καταφέρει να μας μεταφέρει τα κοινωνικά αυτά στοιχεία, του φόβου, της πειθαρχίας, της θρησκευτικής επιβολής και των ταξικών διαφορών, μέσα από τις εικόνες που διαλέγει να δραματοποιήσει, μέσα από την έντονη κινηματογράφηση των λεπτών εκφράσεων των προσώπων των ηθοποιών του, ακόμα και από τη στάση των σωμάτων στο χώρο. Μπορούμε να πούμε ότι η ταινία σέβεται την αισθητική του μυθιστορήματος. Πρέπει, οπωσδήποτε, ν’ αναφερθούμε και στις ερμηνείες των πρωταγωνιστών Μία Βασικόφσκα, Μάικλ Φασμπέντερ και φυσικά της πολυβραβευμένης αγγλίδας ηθοποιού Τζούντι Ντεντς. Τον Φουκουνάγκα τον έχουμε γνωρίσει από τη βραβευμένη, πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «Χωρίς Ονομα». Στα αρνητικά της ταινίας η επίπεδη, χολιγουντιανή αισθητική της.
Ελένη Π.
