Ενα εξαιρετικό δείγμα της κατηγορίας «γιατί γυρίζονται άραγε αυτές οι ταινίες;». Ο Ρίκμαν -ηθοποιός περισσότερο, παρά σκηνοθέτης (αυτή είναι η δεύτερή του σκηνοθετική δουλειά), παρουσιάζει μια ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Οταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος ο 14ος αποφασίζει να αλλάξει τους κήπους στις Βερσαλλίες, ο υπεύθυνος αρχιτέκτονας θα προσλάβει μια γυναίκα της οποίας τα σχέδια τον εντυπωσιάζουν, αφού δεν στηρίζονται στη συμμετρία κατά τα αναγεννησιακά πρότυπα, αλλά δημιουργούν την αίσθηση του χάους, που προσιδιάζει πιο πολύ στη γαλλική φινέτσα. Οπως ήδη καταλάβατε, ερωτεύονται ο ένας τον άλλο, αλλά αυτός είναι παντρεμένος με μια σκληρή και συμφεροντολόγα γυναίκα, οπότε μπλέκουμε και σε ερωτικό τρίγωνο… Στο τέλος φυσικά, καταλήγουν μαζί.
Πραγματικά, πρόκειται για μια αδιάφορη ιστορία, πανομοιότυπη με εκατοντάδες άλλες του είδους. Ο σκηνοθέτης δεν καταφέρνει ούτε σε αυτό το επίπεδο να σταθεί. Το τελικό αποτέλεσμα είναι εντελώς άνευρο, υποτονικό και αναμενόμενο.
Ελένη Π.
