Ψήφος Ελλήνων του εξωτερικού

Παιχνίδια απομονώσεων και συναινέσεων

Το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης κάλεσε τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε συζητήσεις μαζί του στο Μαξίμου με θέμα τις ρυθμίσεις για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού έδειξε καθαρά ότι είχε ήδη εργαλειοποιήσει το συγκεκριμένο ζήτημα και είχε βάλει ως σκοπό του να απομονώσει τον ΣΥΡΙΖΑ από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος είχε καταθέσει δική του πρόταση, η οποία περιλάμβανε το θεμελιώδες ζήτημα: να μην προσμετράται η ψήφος του εξωτερικού στο συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά να εκλέγονται μερικοί βουλευτές εξωτερικού από τη λίστα επικρατείας (ο αριθμός τους θα καθορίζεται από τον όγκο αυτών που θα ψηφίσουν).
 
Γιατί επιμένει σ' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί φοβάται ότι με το μηχανισμό που διαθέτει -ιδιαίτερα σε ΗΠΑ και Καναδά- η ΝΔ, θα γράψει αβέρτα ελληνικής καταγωγής πολίτες στους εκλογικούς καταλόγους και οι εκεί κομματάρχες θα αναλάβουν να ψηφίζουν για λογαριασμό τους. Οπως είπε ο έμπειρος σ' αυτά τα θέματα  Γιάννης Αμανατίδης, «αδιευκρίνιστος είναι ο αριθμός τους, με τον τρόπο που εγγράφονται και το δίκαιο του αίματος, γι' αυτό και ζητήσαμε την αυτοπρόσωπη παρουσία». Ο Αμανατίδης είπε και κάτι άλλο που πέρασε στο ντούκου: «Η έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, μέλος της οποίας ήταν ο σημερινός υπουργός Γεραπετρίτης, θεωρεί εύλογη τη στενή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση». Τέτοια ώρα τέτοια λόγια, όμως. Αλλο ο πασόκος Γεραπετρίτης που τοποθετείται ως καθηγητής της Νομικής και άλλο ο νεοδημοκράτης Γεραπετρίτης που τοποθετείται ως υπουργός εξ απορρήτων του Μητσοτάκη.
 
Ιδια θέση μ' αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ είχε και το ΚΙΝΑΛ, όμως φαίνεται πως έκανε κωλοτούμπα στο συγκεκριμένο ζήτημα, αν και δεν είναι ξεκάθαρο μέχρι πού φτάνει η κωλοτούμπα. Ο Σκανδαλίδης, για παράδειγμα, σε άρθρο του στα «Νέα» την περασμένη Δευτέρα, υποστήριζε ότι «οι εκπρόσωποι των αποδήμων [πρέπει να] περιλαμβάνονται σε λίστα επικρατείας των κομμάτων». Δεν είναι σαφές αν το ΠΑΣΟΚ ζητά η ψήφος των αποδήμων να προσμετράται στο γενικό εκλογικό αποτέλεσμα ή να προσμετράται μόνο για την εκλογή των βουλευτών απ' αυτή την ειδική λίστα επικρατείας.
 
Φυσικά, το επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν πρέπει να διακινδυνευτεί «το πολυτιμότερο χαρακτηριστικό του απόδημου ελληνισμού που είναι η ενότητα στον κοινό εθνικό στόχο της στήριξης των εθνικών συμφερόντων αλλά και της θετικής προβολής της πατρίδας μας στο εξωτερικό» (Τσίπρας) είναι για γέλια. Αφού οι απόδημοι θα ψηφίζουν το ένα ή το άλλο κόμμα, αυτόματα θα διαχωρίζονται και αυτοί κομματικά, όπως και οι υπόλοιποι Ελληνες. Αρα, δεν υπάρχει κανένας συσχετισμός της «ενότητας» με το αν θα μετρά η ψήφος τους στο γενικό εκλογικό αποτέλεσμα ή όχι. Και μόνο απ' αυτό το γελοίο επιχείρημα κατέστη φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει θεωρία την αδυναμία του στους απόδημους Ελληνες. Δεν πρόλαβε να φτιάξει μηχανισμό σαν αυτόν που έχει η ΝΔ (αλλά και το ΠΑΣΟΚ), γι' αυτό και δε θέλει να μετράει στο γενικό αποτέλεσμα η ψήφος των αποδήμων.
 
Αν το ΚΙΝΑΛ έκανε μια κωλοτούμπα, ο Μητσοτάκης έκανε δέκα. Προκειμένου να διαμορφώσει ένα μέτωπο χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ, προσέγγισε τις θέσεις του Περισσού και του Μπαρουφοκόμματος. Ιδιαίτερα του Περισσού που είχε βάλει τρεις όρους: όχι επιστολική ψήφος, αλλά αυτοπρόσωπη παρουσία σε πρεσβείες και προξενεία, δικαίωμα ψήφου να έχουν όσοι έχουν ελληνικό ΑΦΜ και να μη λείπουν περισσότερα από 30 χρόνια από την Ελλάδα. Θα γίνει βέβαια παζάρι, καθώς η ΝΔ θα προσπαθήσει να νοθέψει αυτούς τους όρους (ήδη ακούγονται απόψεις για μικτό σύστημα, αυτοπρόσωπης παρουσίας για όσους κατοικούν σε πόλεις που υπάρχουν ελληνικά προξενεία, επιστολική ψήφος για όσους κατοικούν σε πόλεις που δεν υπάρχουν ελληνικά προξενεία – στο τέλος μπορεί να βάλουν ως κριτήριο κάποια χιλιομετρική απόσταση), αλλά έτσι όπως δείχνουν αυτή τη στιγμή τα πράγματα, η ΝΔ εμφανίζεται διατεθειμένη να υιοθετήσει και τους τρεις όρους, αν ο Περισσός τους υπερασπιστεί ως αδιαπραγμάτευτους.
 
Η μοναδική «κόκκινη γραμμή» της ΝΔ είναι να προσμετράται η ψήφος των αποδήμων στο γενικό εκλογικό αποτέλεσμα. Αν συμφωνήσουν όλα τα υπόλοιπα (πλην ΣΥΡΙΖΑ) κόμματα, τότε θα καταλήξουν σε νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί με περισσότερες από 200 ψήφους και θα είναι άμεσης εφαρμογής. Ακόμα και στο υπό αναθεώρηση Σύνταγμα μπορούν να βάλουν προσθήκη (στο άρθρο 54§1, που περιλαμβάνεται στα προς αναθεώρηση), ώστε να ικανοποιηθούν οι όροι του Περισσού.
 
Τα πράγματα για τον Μητσοτάκη και τους επιτελείς του είναι απλά: αφού δεν μπορούμε να κερδίσουμε το μάξιμουμ, ας κερδίσουμε το βασικό. Ακόμα και μερικές δεκάδες χιλιάδες ψήφους παραπάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ να εξασφαλίσουν από τους Ελληνες του εξωτερικού, θα έχουν σημαντικό κέρδος. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν κάνει κωλοτούμπα, θα βρεθεί εκτεθειμένος απέναντι σ' αυτούς που θα ψηφίσουν την επόμενη φορά.