Εξακολουθεί ο Στέφανος Μάνος να είναι δεξιός; Αριστερός σίγουρα δεν είναι (θα τον προσέβαλες αν τον χαρακτήριζες έτσι). «Αγρίως νεοφιλελεύθερος» δήλωνε ο ίδιος και υπ’ αυτή την ιδιότητα έγινε υπουργός σε όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις της ΝΔ από το 1977 και μετά. Τα υψηλότερα υπουργικά πόστα κατέλαβε επί Μητσοτάκη πατρός, ενώ με τη ΝΔ συγκρούστηκε επί Καραμανλή του νεότερου (για να βγει βουλευτής το 2004 μπήκε στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, τότε που ο Γιωργάκης μάζευε τη σάρα και τη μάρα για να εμφανίσει… αμφίπλευρη διεύρυνση).
Με τον σημερινό πρωθυπουργό είναι λογικό να αισθάνεται μεγάλη ιδεολογική συγγένεια, διότι πρεσβεύουν αμφότεροι τον ίδιο νεοφιλελευθερισμό, τον οποίο ο Μάνος υπηρέτησε και στην κυβέρνηση του πατέρα του Κούλη. Αλλωστε, ένα από τα «πνευματικά παιδιά» του Μάνου, ο Σκυλακάκης, υπηρετεί πιστά την οικογένεια Μητσοτάκη εδώ και πολλά χρόνια: από λογογράφος και σύμβουλος του πατρός Μητσοτάκη, ακόλουθος της κόρης Ντόρας σε όλες τις φάσεις της καριέρας της και νυν αναπληρωτής υπουργός του υιού Κυριάκου, ο οποίος του έχει παραδώσει τα κλειδιά του Γενικού Λογιστήριου του Κράτους και τη διαχείριση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης, με τον Σταϊκούρα να διατηρεί απλώς έναν τίτλο σε υπουργείο-αδειανό πουκάμισο (στο ξεκίνημα της καριέρας του ο Σκυλακάκης ήταν ντουέτο με τον επίσης νεοφιλελεύθερο Χατζηδάκη).
Ο μακροσκελής πρόλογος κρίθηκε αναγκαίος για να θυμίσει στους νεότερους ποιος είναι ο Στέφανος Μάνος και για ποιους λόγους δε θα επέλεγε ποτέ να κάνει «κλεφτοπόλεμο» κατά της κυβέρνησης του Μητσοτάκη υιού. Αλλωστε, αυτός ο «κλεφτοπόλεμος» περιορίζεται μόνο σ’ ένα θέμα: τη διαχείριση της πανδημίας. Δεν ξέρουμε αν ο Μάνος φοβάται προσωπικά (διανύει το 83ο έτος της ηλικίας του) ή αν έχει κάποιον άλλο λόγο, αλλά τα παίρνει στο κρανίο. Ιδού η τελευταία ανάρτησή του στο facebook (την περασμένη Παρασκευή):
«Αδιόρθωτη η κυβέρνηση συνεχίζει παίζοντας με τις λέξεις και αποφεύγοντας την ουσία», διά χειρός Στέφανου Μάνου. Εξ οικείων τα βέλη για τον Μητσοτάκη. Aν σχολιάζουμε την ανάρτηση του Μάνου (η οποία αναδημοσιεύτηκε σε περίοπτη θέση και στα χτεσινά «Νέα»), δεν είναι για να αναζητήσουμε δικαίωση στον Μάνο. Ως γνωστόν, εμείς φωνάζουμε συνεχώς, από τον Νοέμβρη του 2020, ότι η πλειοψηφία των ασθενών καταλήγει εκτός ΜΕΘ, ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν σαν το σκυλί στ’ αμπέλι. Δεν περιμέναμε ούτε τους Τσιόδρα-Λύτρα ούτε τον Μάνο. Υπήρχαν όλα τα δεδομένα, άλλο αν όλοι έκαναν πως δεν τα έβέπαν και επέτρεπαν στον Κοντοζαμάνη να φλομώνει στα ψέματα τον ελληνικό λαό.
Η ανάρτηση του Μάνου, όμως, αποτελεί μια ακόμη απόδειξη της πλήρους πολιτικής απομόνωσης του Μητσοτάκη. Οταν σε δείχνει με το δάχτυλο σαν ψεύτη ακόμα και ο Μάνος, όσες αγιογραφίες και να σου κάνουν οι αναξιόπιστοι «Πρετεντέρηδες» δεν μπορούν να σε ξεπλύνουν. Ο… Μωυσής αποδεικνύεται fake. Οι άριστοι αποδεικνύονται άχρηστοι. Η προσωπική σύγκριση με τον Τσίπρα (πραγματική ή κατασκευασμένη) δεν έχει κανένα νόημα. Το αν κερδίζει ο Τσίπρας είναι κουτοπονηριά των γκαλοπατζήδων και των προπαγανδιστών του Μαξίμου. Σημασία έχει ότι χάνει ο Μητσοτάκης. Κι ως γνωστόν, εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα, η ψήφος είναι αρνητική και όχι θετική («να φύγει αυτός» ή «να φύγουν αυτοί»).
