Μπορεί το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών να έχει απορρίψει δυο φορές ως τώρα αιτήσεις αποφυλάκισης του νεοναζιστή Ηλιόπουλου, όμως η Σοφία Νικολάου έχει φροντίσει να στείλει τον Ηλιόπουλο δίπλα στο σπίτι του, στις Αγροτικές Φυλακές της Κασσαβέτειας (Βόλος).
Σύμφωνα με τοπικά Μέσα της Μαγνησίας, η μεταγωγή έγινε την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη. Δηλαδή, όταν εκδικαζόταν (και απορριπτόταν) η δεύτερη αίτηση αποφυλάκισής του (6 Σεπτέμβρη), ο Ηλιόπουλος ίσως να είχε μεταφερθεί ήδη στις αγροτικές φυλακές της Κασσαβέτειας.
Σύμφωνα με το magnesianews.gr, που επικαλείται αποκλειστικές πληροφορίες, η μεταγωγή του Ηλιόπουλου «έγινε αθόρυβα προκειμένου να αποφευχθούν εντάσεις με τον πυρήνα αναρχικών που υπάρχει στην περιοχή μας και πριν λίγο καιρό, επισκέπτονταν στο ίδιο κατάστημα κράτησης τον βαρυποινίτη εκτελεστή της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα».
Δε θα σχολιάσουμε τις γελοιότητες περί «πυρήνα αναρχικών» που συμπαραστάθηκε στον Δημήτρη Κουφοντίνα (είναι γνωστή η έκταση που πήρε το κίνημα συμπαράστασης στον επαναστάτη πολιτικό κρατούμενο, όμως ο «πυρήνας αναρχικών» δημιουργεί την κατάλληλη προδιάθεση προς την τρομοϋστερία), θα τονίσουμε όμως ότι η μεταγωγή Ηλιόπουλου έγινε στη ζούλα γιατί είναι εντελώς παράνομη.
Το άρθρο 3 του «μαύρου» νόμου 4760/2020 (ΦΕΚ 247Α, 11.12.2020) προβλέπει ότι στις αγροτικές φυλακές μπορούν να μεταφερθούν κρατούμενοι που έχουν ποινή κάθειρξης μέχρι 10 έτη «και έχουν εκτίσει πραγματικά το ένα πέμπτο της ποινής τους».
Ο Ηλιόπουλος έχει ποινή κάθειρξης 7 ετών. Το ένα πέμπτο ισοδυναμεί με πραγματική έκτιση (χωρίς «μεροκάματα» δηλαδή) 16,8 μηνών. Ο Ηλιόπουλος δεν έχει εκτίσει ούτε 12 μήνες. Είναι, όμως, ο Ηλιόπουλος, το γκεσέμι της νεοναζιστικής ΧΑ και τώρα γκεσέμι του νεοναζιστικού μορφώματος του Λαγού ΕΛΑΣΥΝ, στο οποίο διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο (χώρια που η γυναίκα του είναι διαπιστευμένη βοηθός του Λαγού: πληρώνεται από το Ευρωκοινοβούλιο) και ο πεθερός του στέλεχος του ίδιου νεοναζιστικού μορφώματος).
Ο νόμος 4760/2020 δεν ονομάστηκε τυχαία «νόμος Κουφοντίνα». Ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη μόνο και μόνο για να διώξουν τον Δ. Κουφοντίνα από τις Αγροτικές Φυλακές της Κασσαβέτειας, στις οποίες είχε μεταχθεί μετά από 18 χρόνια πραγματικής έκτισης. Επειδή δεν μπορούσαν να γράψουν στο νόμο «απαγορεύεται στον Κουφοντίνα» και επειδή ο Δ. Κουφοντίνας θα πληρούσε έτσι κι αλλιώς όλες τις προϋποθέσεις με τα 18 χρόνια έκτισης, έβαλαν απαγορευτικό για καταδικασμένους για «τρομοκρατία». Ο Δ. Κουφοντίνας, όμως, νομικά μιλώντας, δεν έχει καταδικαστεί για «τρομοκρατία» (στη δίκη της 17Ν δεν υπήρχε ακόμη το άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα). Σιγά μην κώλωναν. Τον μετήγαγαν-απήγαγαν ετσιθελικά, με γελοία προσχήματα και ανυπόστατους νομικούς ισχυρισμούς. Και δεν τον μετήγαγαν στον Κορυδαλλό, όπως ο νόμος τους ορίζει, αλλά στον Δομοκό, εξαναγκάζοντάς τον να πραγματοποιήσει τη γνωστή σκληρή απεργία πείνας που τον έφτασε στο χείλος του θανάτου (οι δυσμενείς συνέπειες στην υγεία του ακόμη δεν έχουν αναταχθεί, όπως διαπίστωσαν πρόσφατα οι γιατροί της επιλογής του).
Αλλο, όμως, ο κομμουνιστής Κουφοντίνας που αρνείται να υπογράψει δήλωση μετάνοιας και άλλο ο νεοναζιστής Ηλιόπουλος, χάριν του οποίου τσαλαπατούν την ίδια τη δική τους νομοθεσία.
Ο «νόμος Κουφοντίνα» έκοψε από τις Αγροτικές Φυλακές και άλλους κρατούμενους. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η Κασσαβέτεια είναι άδεια, την ώρα που στις άλλες φυλακές οι κρατούμενοι συνωστίζονται ο ένας πάνω στον άλλο. Η Κασσαβέτεια έχει χωρητικότητα 211 κρατούμενων και έχει μόνο 68. Αν συνυπολογίσουμε ότι περίπου 20 είναι οι ανήλικοι κρατούμενοι, σε μια μεγάλη αγροτική φυλακή δε βρίσκονται ούτε 50 κρατούμενοι! Σύντομα μπορεί να δούμε να μετάγονται εκεί και άλλα γκεσέμια της εγκληματικής νεοναζιστικής συμμορίας. Τους αισθάνονται σαν δικά τους παιδιά, όπως αποκαλύφθηκε και από τα όσα προκλητικά συνέβησαν την περασμένη Δευτέρα στο Πενταμελές Εφετείο Αναστολών.
Για τον Δημήτρη Κουφοντίνα, το καθεστώς εξαίρεσης που του έχει επιβληθεί είναι αγωνιστικό παράσημο. Για το αστικό σύστημα εξουσίας είναι τίτλος ντροπής. Οπως τίτλος ντροπής είναι το «χάιδεμα» των νεοναζιστών, που αποδεικνύει ότι τους αντιμετωπίζουν ως αυτό που είναι: σάρκα από τη σάρκα της αστικής πολιτικής, η πιο μαύρη, η πιο αντιδραστική εκδοχή της, που τη χρειάζονται ως εφεδρεία. Γι’ αυτό και δε διστάζουν να τσαλαπατήσουν τους ίδιους τους τους νόμους για χάρη τους.
