Ιδιαίτερα σημαντική από όλες τις απόψεις είναι η απόφαση 277/2022 του Αρείου Πάγου (Ζ’ Ποινικό Τμήμα), που έκανε δεκτή την αναίρεση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Μωυσίδη και ξανάστειλε τον «ό,τι κινείται σφάζεται» πυρηνάρχη της νεοναζιστικής συμμορίας και αρχηγό του τάγματος εφόδου της Νίκαιας, Γιώργο Πατέλη, στη φυλακή. Στο τέλος δημοσιεύουμε ολόκληρη την απόφαση, αφού προηγουμένως κάνουμε ορισμένες επισημάνσεις.
Το σκεπτικό του ανώτατου δικαστηρίου δεν αφορά μόνο τον Πατέλη, αλλά γενικά τους νεοναζιστές εγκληματίες, καθώς ανατρέπει το βασικό επιχείρημα με το οποίο ζητούν την αποφυλάκισή τους. Και βέβαια, εκθέτει τους δικαστές που αποφάσισαν την αποφυλάκιση του Μίχου, του Τσακανίκα και του (αποβιώσαντος) Παπαβασιλείου.
Το βασικό τους επιχείρημα ήταν πως η ΧΑ έχει διαλυθεί και επομένως δεν είναι επικίνδυνοι για τη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών που αποφυλάκισε τον Πατέλη υιοθέτησε το εξωφρενικά προκλητικό επιχείρημα ότι η συμμετοχή του Πατέλη στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα υπήρξε «υπό τη συνθήκη ότι ο εν λόγω πολιτικός αυτός σχηματισμός είχε κοινοβουλευτική παρουσία και εξ αυτού του λόγου (πιθανόν) απορρέουσα κακώς εννοούμενη ισχύς στους πιστεύοντες σε αυτόν, πράγμα που σήμερα μετά την διαφαινόμενη απομόνωσή του, κοινωνική και πολιτική συνεπεία των εγκληματικών συμπεριφορών κάποιων μελών του, εκτιμάται ότι αποδομήθηκε υπό αυτή τη μορφή».
Γιατί είναι εξωφρενικά προκλητικό αυτό το επιχείρημα;
- Πρώτο, επειδή ο εθνικοσοσιαλισμός είναι σύμφυτος με το έγκλημα και αναπτύσσεται μ’ αυτό.
- Δεύτερο, επειδή το δικαστήριο που καταδίκασε τους χρυσαυγίτες δεν έκρινε ότι υπήρξε εγκληματική συμπεριφορά κάποιων μελών της ΧΑ, αλλά έκρινε ότι η ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση (με την έννοια του νόμου) και γι’ αυτό καταδίκασε για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης την ηγετική της ομάδα.
- Τρίτο, επειδή οι νεοναζιστές είχαν εγκληματική-δολοφονική δράση και προτού αποκτήσουν κοινοβουλευτική δύναμη. Οταν έστειλαν στην Εντατική τον φοιτητή Δημήτρη Κουσουρή και τραυμάτισαν σοβαρά έναν ακόμη φοιτητή και έναν εκπαιδευτικό, έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, ήταν απλά μια συμμορίτικη νεοναζιστική γκρούπα, χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Ηταν και εξακολουθούν να είναι εγκληματίες, χωρίς αυτό να εξαρτάται από την τυχόν κοινοβουλευτική τους δύναμη.
- Τέταρτο, επειδή οι χρυσαυγίτες συνέχισαν την εγκληματική τους δράση ακόμα και τον καιρό που γινόταν η δίκη τους (π.χ. δολοφονική επίθεση στο στέκι «Φαβέλα» στον Πειραιά και σε μέλη της ΟΡΜΑ στο Πέραμα, επιθέσεις ακόμα και έξω από το Εφετείο, όπου διεξαγόταν η δίκη τους).
- Πέμπτο, επειδή η ΧΑ και οι παραφυάδες της εξακολουθούν να υφίστανται, να λειτουργούν ιστοσελίδες και να οργανώνουν επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου, όπως στη Σταυρούπολη και τον Εύοσμο στη Θεσσαλονίκη, το Νέο Ηράκλειο στην Αθήνα κ.α.
Ο Αρειος Πάγος (που δεν δικάζει στην ουσία) ξετινάζει νομικά αυτή την αιτιολογία του Πενταμελούς Αναστολών. Αναφέρει ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν έδωσε ανασταλτικό χαρακτήρα στην έφεση του Πατέλη «πιθανολογώντας ότι θα τελέσει και άλλα εγκλήματα». Κι ενώ το Πενταμελές Αναστολών παραδέχεται αυτό το γεγονός και ενώ κρίνει την πράξη του Πατέλη «σκληρή και απάνθρωπη», «εν τούτοις η αιτιολογία ότι η εν λόγω πράξη τελέστηκε υπό τη συνθήκη ότι ο πολιτικός σχηματισμός που κάλυπτε αυτή τη συμπεριφορά είχε κοινοβουλευτική παρουσία, από την οποία απέρρεε η κακώς εννοούμενη ισχύς σε όσους τον εμπιστευόταν, η οποία (συνθήκη) ήδη εξέλιπε και ο πολιτικός σχηματισμός αποδομήθηκε, μετά την διαφαινόμενη απομόνωσή του, κοινωνική και πολιτική, εξαιτίας της συμπεριφοράς κάποιων μελών του, είναι ασαφής, ενόψει του ότι δεν στηρίζεται σε συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά και δεν μπορεί να στηρίξει το διατακτικό της (πληττόμενης απόφασης)» (οι εμφάσεις δικές μας).
Ο Αρειος Πάγος ξετινάζει και τα δύο επικουρικά επιχειρήματα που επικαλούνται οι νεοναζιστές.
Πρώτο, ότι θα αργήσει να καθαρογραφεί η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και αυτοί θα έχουν εκτίσει στο μεταξύ τις ποινές. Αυτό, λέει η αρεοπαγιτική απόφαση, «δεν αποτελεί επιχείρημα για να δικαιολογήσει την κρίση του δικαστηρίου αναφορικά με τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής, καθόσον η καθυστέρηση εκδίκασης της έφεσής του δεν συνιστά από μόνη της λόγο για αναστολή εκτέλεσης της ποινής, ενώ η παραδοχή ότι ο αναιρεσίβλητος-αιτών (σ.σ. ο Πατέλης) συγκεντρώνει στο πρόσωπό του πιθανότητα βλάβης από τη συνέχιση της κράτησής του δεν μπορεί να θεμελιώσει την αναστολή εκτέλεσης της παραπάνω ποινής που επιβλήθηκε σε βάρος του, ενόψει του ότι ο νόμος αξιώνει προς τούτο ανεπανόρθωτη και υπέρμετρη βλάβη και όχι απλώς πιθανότητα βλάβης». Σημειώνουμε ότι αυτός ο ισχυρισμός ανατρέπεται πλέον και από την πραγματικότητα, καθώς η καθαρογραφή, υπογραφή και δημοσίευση της απόφασης είναι ζήτημα ίσως και ημερών και η δίκη τους σε δεύτερο βαθμό αναμένεται ν’ αρχίσει αμέσως.
Δεύτερο, τον ισχυρισμό ότι υφίστανται βλάβη μέλη της οικογένειάς τους (ο Πατέλης επικαλέστηκε προβλήματα του παιδιού του). Ο Αρειος Πάγος λέει ότι «οι αναφερόμενες συνέπειες είναι οι συνήθεις για τον οποιονδήποτε στερείται της προσωπικής του ελευθερίας, λόγω καταδίκης του και εγκλεισμού του σε κατάστημα κράτησης για την έκτιση της ποινής του». Αν αυτό ισχύει ενόψει της επίκλησης προβλημάτων σε έναν έφηβο, τι μπορεί να ισχύσει για τον άλλο που επικαλείται την ανάγκη να βγει για να… βοσκήσει τα πρόβατα του πατέρα του;
Συμπερασματικά, νομίζουμε ότι μετά απ’ αυτή τη σημαντική απόφαση του Αρείου Πάγου, φράζει οριστικά ο δρόμος για την αποφυλάκιση άλλων νεοναζιστών εγκληματιών.
ΥΓ. Υπενθυμίζουμε το ζήτημα της περαιτέρω δικαστικής διερεύνησης, ώστε να αποδοθεί στους καταδικασθέντες για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και στον Πατέλη, κατηγορία για ηθική αυτουργία στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και στις απόπειρες δολοφονίας των αιγύπτιων ψαράδων, όπως προέκυψε από την πολύχρονη ακροαματική διαδικασία και το ογκώδες υλικό που έχει συγκεντρωθεί στη δικογραφία. Κατά τη γνώμη μας, αυτό οφείλει να κάνει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, μόλις δημοσιευτεί η απόφαση του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.
