Προβληματίζονται πολύ τα ΜΜΕ που περνούν την κυβερνητική προπαγάνδα. Να πανηγυρίσουν επειδή ο Πομπέο θα περάσει από την Τουρκία για να συναντηθεί μόνο με τον πατριάρχη και όχι με κάποιον από την κυβέρνηση Ερντογάν ή να κατεβάσουν πλερέζες για την «απανταχούσα» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ;
Ας ξεκινήσουμε με το δεύτερο, που -σύμφωνα με τη φιλοκυβερνητική προπαγάνδα- προκαλεί… «προβληματισμό» στην κυβέρνηση. Σε έκθεσή του προς το Κογκρέσο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δηλώνει αδυναμία να δώσει κατάλογο με επιβεβαιωμένες τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο από τον Γενάρη του 2017, όπως του ζητήθηκε. Διότι, όπως αναφέρει η έκθεση, «η Ελλάδα και οι ΗΠΑ δεν συμμερίζονται την ίδια άποψη σχετικά με την έκταση του εναέριου χώρου της Ελλάδας». Η Ελλάδα «διεκδικεί έναν εναέριο χώρο που εκτείνεται μέχρι και 10 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή της και χωρικά ύδατα μέχρι 6 ναυτικά μίλια», ενώ «σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ο εναέριος χώρος μιας χώρας συμπίπτει με τα χωρικά ύδατα».
Μ’ άλλα λόγια, οι Αμερικάνοι συμφωνούν απόλυτα με την τουρκική άποψη, ότι ο εναέριος χώρος της Ελλάδας δεν μπορεί να εκτείνεται πέρα από τα 6 μίλια, που είναι τα χωρικά ύδατα. Αυτή, βέβαια, είναι και η πρόβλεψη του διεθνούς δικαίου. Γι’ αυτό οι ελληνικές κυβερνήσεις δε θέλουν να πάνε στη Χάγη (ας αφήσουμε τι λένε). Ξέρουν ότι τα 10 μίλια στον εναέριο χώρο θα χαθούν. Βέβαια, υπάρχει η δυνατότητα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια (οπότε θα επεκτείνονταν και ο εναέριος χώρος), όμως κάτι τέτοιο θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη. Αυτό δε θα χάλαγε καθόλου τους έλληνες εθνικιστές, όμως υπάρχει η τουρκική απειλή για casus belli, οπότε… ανάγκα και θεοί πείθονται.
Από την άλλη, το… πατριαρχικό προσκύνημα του Πομπέο στην Τουρκία σίγουρα κρύβει πολιτικό μήνυμα προς την κυβέρνηση Ερντογάν. Η οποία και αντέδρασε με μια οργίλη δήλωση του εκπροσώπου του τουρκικού ΥΠΕΞ Χαμί Αξόι: «Θα ήταν καλύτερα για τις ΗΠΑ να κοιτάξουν πρώτα στον καθρέφτη και να δείξουν την απαραίτητη ευαισθησία για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως ο ρατσισμός, η εχθρότητα προς το Ισλάμ και τα εγκλήματα μίσους στη χώρα τους».
Τους παίρνει, βέβαια, τους τούρκους πολιτικούς να ανεβάζουν τους τόνους. Ο Πομπέο δεν είναι παρά ένας ΥΠΕΞ σε αποδρομή. Το ταξίδι του σε μια σειρά ευρωπαϊκούς προορισμούς μοιάζει περισσότερο με προετοιμασία του για να διεκδικήσει το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για τις προεδρικές εκλογές του 2024 (θα ήταν μια λογική βαθμίδα στην κλίμακα της καριέρας του, μετά τη CIA και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ). Ο πατριάρχης μπορεί να βοηθήσει με την επιρροή του στους ορθόδοξους χριστιανούς των ΗΠΑ. Μπορεί να υπάρχει και κανένα «υπόλοιπο» προς συζήτηση, μετά την τεράστια βοήθεια που προσέφερε ο Βαρθολομαίος στην αμερικάνικη πολιτική, βοηθώντας στην απόσχιση των ουκρανών δεσποτάδων από το πατριαρχείο της Μόσχας και στη δημιουργία ανεξάρτητης ουκρανικής Εκκλησίας, με… πνευματική αναφορά στο οικουμενικό πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης (στη φωτογραφία ο Πομπέο με τον Επιφάνιο του Κιέβου).
Και καλά, δε θα μπορούσε ο Πομπέο να κάνει και μια συνάντηση με τον Τσαβούσογλου; Αν δεν «παίζει» κάτι σοβαρότερο, τότε ίσως να δούμε και μια τέτοια συνάντηση. Ο ελληνικός αστικός εσμός, πάντως, πιστός στην εγγενή αμερικανοδουλεία του, χαίρεται που ο Πομπέο (σύμφωνα με όσα έγιναν καταρχάς γνωστά) θα δει τον πατριάρχη και όχι κάποιο μέλος της τουρκικής κυβέρνησης.
