Το πιθανότερο είναι, τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, να έχουν γίνει οι πρώτες ανακοινώσεις του Παπακωνσταντίνου για το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας», που ξεκίνησε ως πρόγραμμα τριετίας (2012-2014) και ήδη έχει γίνει τετραετίας, εκτεινόμενο και στο 2015. Την Πέμπτη αναμενόταν να παρθεί απόφαση στο υπουργικό συμβούλιο –με εισήγηση του Παπακωνσταντίνου, υπό τις ευλογίες του Παπανδρέου– και την Παρασκευή να κάνει ανακοινώσεις ο Παπακωνσταντίνου.
Για προπαγανδιστικούς λόγους, ώστε το όλο πράγμα να μεθοδευτεί βαθμιαία, σε πρώτη φάση δεν αναμένεται η ανακοίνωση συγκεκριμένων μέτρων. Νούμερα θα δώσει ο Παπακωνσταντίνου. Νούμερα που θα συμποσούνται σε ένα νέο «πακέτο» ύψους άνω των 23 δισ. ευρώ (συν τουλάχιστον 2 δισ. για τα «ρίσκα» του 2011), δηλαδή 75% του πακέτου του Μνημόνιου, που ήδη βαδίζει προς το διπλασιασμό του. Αν μάλιστα προσθέσουμε και τα προϋπολογισθέντα 50 δισ. από τις ιδιωτικοποιήσεις, τότε έχουμε υπερτριπλασιασμό του αρχικού «πακέτου» του Μνημόνιου, το οποίο υποτίθεται ότι θα καθάριζε το έλλειμμα και θα έβγαζε τον ελληνικό καπιταλισμό από την κρίση. Και να σκεφτείτε ότι δεν έχει κλείσει ούτε χρόνος από τότε που υπογραφόταν το Μνημόνιο. Φανταστείτε τι έχει να γίνει τα επόμενα χρόνια…
Συγκεκριμένα μέτρα του «πακέτου» θα πληροφορηθούμε στα μέσα Μάη, όταν θα έχουμε το πρώτο πολυνομοσχέδιο, όπως έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση. Οπως όμως συμβαίνει και με το Μνημόνιο, τα μέτρα αυτά δεν θα εξαντλούν το νέο «πακέτο». Θα είναι απλώς η πρώτη δόση. Το Μνημόνιο, όπως από την πρώτη στιγμή έχουμε επισημάνει, είναι κινούμενη άμμος. Οι αριθμητικοί στόχοι που κάθε φορά μπαίνουν είναι καθαρά ενδεικτικοί και καθορίζονται σε σημαντικό βαθμό από τις προπαγανδιστικές ανάγκες της συγκυρίας (γίνεται, δηλαδή, πολιτική διαχείριση). Οι γενικοί στόχοι είναι δύο: πρώτο να παίρνουν τα τοκογλυφικά τους κέρδη τα μονοπώλια του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου και δεύτερο να προωθείται η «κινεζοποίηση» του ελληνικού προλεταριάτου, που αποτελεί τον ύψιστο όρο για την αποκόμιση του μέγιστου κέρδους στην καπιταλιστική Ελλάδα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου τύπου πολιτικής διαχείρισης είναι η ιστορία του ελλείμματος του 2010. Δεν ήξερε, άραγε, η τρόικα ότι δεν υπάρχει περίπτωση, μετά και την τελευταία αναθεώρηση, αλλά και τις μεγάλες υστερήσεις κυρίως στα έσοδα, να κλείσει το έλλειμμα του 2010 στο 9,4%; Φυσικά και το ήξερε. Εδώ το ξέραμε εμείς (και το γράψαμε), που δεν έχουμε πρόσβαση στα επίσημα στοιχεία. Αφησε, όμως, τον Παπακωνσταντίνου να μιλά για 9,4%, το πολύ με μια απειροελάχιστη άνοδο που θα πάει το έλλειμμα στο 9,6%, γιατί εκείνη την περίοδο (τέλη 2010) έπρεπε να στηριχτούν οι σαρωτικές ανατροπές που προωθούνταν με το πολυνομοσχέδιο-σκούπα. Τώρα που εκείνο το πολυνομοσχέδιο ψηφίστηκε, ήρθε η ώρα να πάει το έλλειμμα στο 10,6% (τόσο έστειλε η ΕλΣτατ στη Eurostat, όπως αποκάλυψε αξιωματούχος των Βρυξελλών), για να δικαιολογηθεί ένα πακέτο άμεσων μέτρων, για να κλείσουν οι «τρύπες» του 2011. Οπως βλέπουμε, οι «τρύπες» ανοίγουν και κλείνουν ανάλογα με τα περιθώρια αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων που διαβλέπουν οι παράγοντες της τρόικας και της κυβέρνησης.
Για το 2011 ξέρουμε λίγο-πολύ τι μεθοδεύεται: νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, μέσω του νέου ενιαίου μισθολόγιου. Μετά θα πάρουν και πάλι σειρά οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ (για να μη μείνουν παραπονεμένοι). Και βέβαια, δεν θα μείνουν παραπονεμένοι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα. Αν μέχρι τον Ιούνη δεν έχουν γενικευτεί οι ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις, ο νόμος θ’ αλλάξει και πάλι (η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί), ώστε να επιτευχθεί μια σημαντική μείωση μισθών και στον ιδιωτικό τομέα.
Ακόμη, θα περικοπούν τα κοινωνικά επιδόματα (ακόμη και το επίδομα ανεργίας) και οι φοροαπαλλαγές, πράγμα που ζητάει διακαώς η τρόικα. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο από τον τομέα του οποίου προΐσταται η Κατσέλη θα πρέπει να κοπούν 7,5 δισ. μέχρι το 2015, όπως η ίδια η υπουργός Εργασίας ανακοίνωσε! Σειρά θα πάρει η νέα περικοπή θέσεων εργασίας από το δημόσιο τομέα. Η αναλογία προσλήψεων απολύσεων θ’ ανέβει από το 1:5 στο 1:7, με προοπτική παραπέρα χειροτέρευσης (ακόμη και για το 1:10 γίνεται πλέον λόγος). Χιλιάδες συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου δεν θα επαναπροσληφθούν, διότι περισσότεροι φορείς και υπηρεσίες θα συγχωνευτούν, όπως ανακοίνωσε ο Πάγκαλος.
Τέλος, θα έχουμε νέο μπαράζ έμμεσων φόρων, αφού η κάθετη πτώση της οικονομικής δραστηριότητας μειώνει συνεχώς τα προσδοκώμενα έσοδα, που πάντοτε είναι υπερτιμημένα. Ετσι, σχεδιάζεται μαζική μετάταξη προϊόντων από το χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ (13%) στον κανονικό (23%), νέες αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, επιβολή φόρου κατανάλωσης και στα αναψυκτικά (θα γίνει και η γκαζόζα είδος πολυτελείας), εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης μ’ αυτόν του πετρέλαιου κίνησης και ό,τι άλλο γεννήσει το διεστραμμένο μυαλό των φορατζήδων.
Θα κλείσουν νοσοκομεία, σχολεία, προνοιακές δομές, θα γίνουν όλο και περισσότερα φάρμακα μη συνταγογραφούμενα, οι δημόσιες υποδομές θα εγκαταλειφθούν και θα ρημάξουν. Κι αυτή η νέα επέλαση πάνω στη ζωή των εργαζόμενων θα τυλιχτεί με το μανδύα ενός νέου εθνικού κινδύνου που ακούει στο όνομα «αναδιάρθρωση» του χρέους. Αυτός είναι ο νέος μπαμπούλας. «Χρειάζεται πολιτική σκηνοθεσία για να περάσουν τα μέτρα», όπως με το γνωστό αμοραλισμό του εισηγήθηκε ο κυβερνητικός βουλευτής Μ. Ανδρουλάκης σε συνεδρίαση του ΚΤΕ Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ.
Ομως, η «αναδιάρθρωση» του χρέους θεωρείται δεδομένη. Πλέον δεν τη μνημονεύουν μόνο διάφοροι ιμπεριαλιστικοί παράγοντες (η πιο τρανταχτή περίπτωση είναι ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε), αλλά ακόμη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ. «Θα έπρεπε να είχαμε προχωρήσει σε αναδιάρθρωση από πριν. Οι τραπεζίτες δεν θέλουν αναδιάρθρωση και επιδιώκουν την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους. Οταν ξεφορτωθούν τα ομόλογα που κατέχουν, τότε θα ενταχθούμε νωρίτερα στο ευρωπαϊκό μηχανισμό και θα υπογράψουμε νέα σύμβαση και νέο μνημόνιο», δηλώνει η Βάσω Παπανδρέου. «Το γοργόν και χάριν έχει», συμπληρώνει ο Π. Κουκουλόπουλος. Και κανένας από το οικονομικό επιτελείο δεν θορυβείται, ούτε ζητιέται από τον Παπανδρέου να σταματήσει τη σχετική φιλολογία! Είναι φανερό ότι οι βουλευτές χρησιμοποιούνται σαν «λαγοί», με προσυνεννόηση ή όχι. Οσο για τους όρους της «αναδιάρθρωσης», ρίξτε μια ματιά στην απόφαση της τελευταίας συνόδου κορυφής και θα καταλάβετε.
