Εγινε τελικά και η τηλεδιάσκεψη Μέρκελ-Σαρκοζί-Παπανδρέου που τόσο την είχε ανάγκη ο τελευταίος για να φτιάξει λίγο το στραπατσαρισμένο προφίλ του. Οσο να ‘ναι, το να συνομιλείς με τους ηγέτες των δυο ηγετριών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Ευρωένωσης σου φτιάχνει λίγο το προφίλ.
Η τηλεδιάσκεψη, βέβαια, δεν μεταδόθηκε λάιβ από την τηλεόραση, όπως γινόταν με τα πρώτα υπουργικά συμβούλια του Γιωργάκη. Ετσι, δεν μάθαμε τι ακριβώς ειπώθηκε. Οπως μας πληροφόρησε ο Μόσιαλος, ο Παπανδρέου διαβεβαίωσε τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί ότι η Ελλάδα θα υλοποιήσει στο ακέραιο τις δεσμεύσεις που ανέλαβε με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και ζήτησε την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων της συνόδου κορυφής της 21ης Ιούλη. Αν θεωρείτε ότι ο Παπανδρέου του εξαρτημένου και παραπαίοντος ελληνικού καπιταλισμού είναι σε θέση να υποβάλει αιτήματα στους ηγέτες των μεγαλύτερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που διαχειρίζονται την κρίση των χωρών τους και την κρίση της Ευρωζώνης, τότε μπορείτε να πιστέψετε τον όψιμο προπαγανδιστή Μόσιαλο.
Η γαλλική προεδρία ανέλαβε να μιλήσει με ανακοίνωσή της εκ μέρους των άλλων δύο και με γαλατική αβρότητα δήλωσε ότι Μέρκελ και Σαρκοζί είναι «πεπεισμένοι ότι το μέλλον της Ελλάδας βρίσκεται στην Ευρωζώνη», δεδομένου ότι ο Παπανδρέου εξέφρασε «την απόλυτη αποφασιστικότητα της κυβέρνησής του να τηρήσει τις δεσμεύσεις της».
Οπως καταλάβατε, επρόκειτο για ένα σόου, το οποίο το φιλοθεάμον κοινό ήταν υποχρεωμένο να παρακολουθήσει διαμεσολαβημένο από τις επίσημες ανακοινώσεις. Ο Παπανδρέου είχε ανάγκη να εξυπηρετήσει τις δικές του πολιτικές ανάγκες (πάλι έσωσε τη χώρα!), Μέρκελ και Σαρκοζί τις δικές τους (τρίξαμε τα δόντια στους Ελληνες, θα κάνουν ό,τι τους λέμε, η ηρεμία θα επανέλθει στην Ευρωζώνη, καθώς θα βασιλέψει η πιο σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία).
Είχε προηγηθεί ένα μπαράζ δηλώσεων και δημοσιευμάτων, κυρίως στη γερμανική επικράτεια. Ο «φιλέλλην» υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας Φ. Ρέσλερ, για παράδειγμα, που σε λίγες μέρες θα επισκεφτεί την Ελλάδα για να συζητήσει το «νέο σχέδιο Μάρσαλ» (δηλαδή την εκχώρηση στους γερμανούς καπιταλιστές ειδικών επενδυτικών ζωνών, ασιατικού και λατινοαμερικάνικου τύπου, απαίτηση την οποία ο Παπανδρέου στη ΔΕΘ χαρακτήρισε «σταθερή βάση, πάνω στην οποία θα έρθει και θα βασιστεί ο επενδυτής»), ήταν ο πρώτος που δήλωσε ότι πλέον κάθε σκέψη για χρεοκοπία του ελληνικού κράτους δεν είναι απαγορευμένη. Λιγότερο επιθετικός ο Σόιμπλε, επιβεβαίωσε εμμέσως πλην σαφώς ότι η Γερμανία έχει «πλάνο Β» για την προστασία των γερμανικών τραπεζών σε περίπτωση χρεοκοπίας. Στη συνέχεια βγήκε η Μέρκελ και τα μάζεψε, ενώ άλλοι γερμανοί πολιτικοί, εντός και εκτός του κυβερνητικού συνασπισμού, εμφανίζονταν χωρισμένοι σε δυο στρατόπεδα, ένα «φιλελληνικό» και ένα «ανθελληνικό». Εικόνα αρκούντως σουρεαλιστική, η οποία τροφοδότησε σελίδες επί σελίδων στο διεθνή οικονομικό –και όχι μόνο– Τύπο, παιχνίδια στα χρηματιστήρια με τα spreads και τα CDS, δηλώσεις και αντιδηλώσεις των θεωρούμενων ως «γκουρού» των διεθνών οικονομικών.
Δεν είναι εύκολο να διακρίνεις κάθε φορά τι υπηρετεί η δήλωση ενός πολιτικού ή ένα δημοσίευμα του Bloomberg ή των Financial Times. Σίγουρα δεν υπηρετούν αγνές ιδέες, όπως ο γερμανικός πατριωτισμός (ή εθνικισμός) ή ο ευρωπαϊκός φεντεραλισμός. Υπηρετούν συμφέροντα μερίδων της κεφαλαιοκρατίας, οι οποίες έχουν τα δικά τους ΜΜΕ και τους δικούς τους πολιτικούς. Οταν ο προηγού-μενος καγκελάριος της Γερμανίας Γκ. Σρέντερ είναι υπάλληλος της ρωσικής Γκαζπρόμ και ο πρώην ΥΠΕΞ υπάλληλος της αμερικάνικης Σέβρον, θα πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά αφελής για να πιστέψει πως η οποιαδήποτε δήλωση, που συζητιέται και επηρεάζει καταστάσεις και διαμορφώνει κλίμα, είναι απαλλαγμένη σκοπιμοτήτων. Μόνο σκοπιμότητες υπηρετεί τίποτ’ άλλο.
Στην Ελλάδα, όμως, αυτά τα παιχνίδια χρησιμοποιούνται για να διαμορφώσουν ένα κλίμα εθνικού εκβιασμού, που κρέμεται σαν Δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των εργαζόμενων: καθήστε στ’ αυγά σας, σκύψτε το κεφάλι, αποδεχτείτε τα πάντα, γιατί κάποιοι θέλουν να μας αφανίσουν.
Το μόνο βέβαιο είναι πως ο αφανισμός του έλληνα εργαζόμενου, έτσι όπως τον είχαμε συνηθίσει τα τελευταία 35 χρόνια, με τα «πάνω» και τα «κάτω» ανά περιόδους, έχει ήδη συντελεστεί. Εκείνο που απομένει είναι μερικές ακόμη δόσεις και η σταθεροποίηση αυτής της κατάστασης. Οσο για τη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους, αυτή είναι δεδομένη. Τη διαχείρισή της ασκούν. Αν τελικά ευοδοθεί το περιβόητο PSI, μέρος των ελληνικών ομολόγων θα έχει υποστεί «κούρεμα» της τάξης του 20%. Κι αυτό, όμως, δεν αρκεί. Θα χρειαστεί και νέο «κούρεμα», όχι στο απώτερο μέλλον, αλλά μέσα στην επόμενη τριετία. Κι επειδή δεν είναι μόνο η Ελλάδα, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα θα είναι εξαιρετικά σκληρός.
