Η απουσία των γκεσεμιών της νεοναζιστικής συμμορίας (έστειλαν μόνο τον Ματθαιόπουλο για το απαραίτητο «κοζάρισμα») από την πρώτη μέρα της δίκης τους δεν είναι χωρίς σημασία. Δεν νομίζουμε ότι οφείλεται τόσο στην αποφυγή φωτογράφισής τους ως κατηγορούμενων (άλλωστε, μέσα στη δικαστική αίθουσα δεν μπαίνουν φωτογράφοι και δεν μπορούν να μπουν αν υπάρξει ένσταση από την πλευρά τους) όσο στην προσπάθειά τους να μη φορτίσουν το κλίμα. Οι νεοναζί έχουν καταλάβει ότι η κατάσταση είναι γι’ αυτούς ευνοϊκή, όχι μόνο στο πολιτικό αλλά και στο δικαστικό επίπεδο.
Για το πολιτικό επίπεδο δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Αρκεί να θυμίσουμε πως πέρα από την Κωνσταντοπούλου, που έκανε ολόκληρο επεισόδιο προσπαθώντας να αναβάλει συνεδρίαση της Βουλής επειδή ο εισαγγελέας δεν ενέκρινε τη μεταφορά τους από τη φυλακή, και ο υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλος πήρε δημόσια την ίδια θέση, δίνοντας ουσιαστικά εντολή στον αρμόδιο εισαγγελέα να ικανοποιεί τα σχετικά αιτήματα των προφυλακισμένων χρυσαυγιτών για μεταφορά τους στη Βουλή, μέχρι να συμπληρώσουν και αυτοί το 18μηνο και να αποφυλακιστούν, όπως ήδη έγινε με Μιχαλολιάκο, Παππά και Λαγό. Εύκολα παρατηρεί κανείς ότι έχει αλλάξει άρδην και η συμπεριφορά των χρυσαυγιτών στη Βουλή, όπου αποφεύγουν την πρόκληση επεισοδίων και συμπεριφέρονται με… κοινοβουλευτικό τακτ, εμφανιζόμενοι ως ένα ακροδεξιό-εθνικιστικό κόμμα που δεν έχει σχέση με το ναζισμό και με συμμορίτικη δράση.
Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει περισσότερο από τον Μπαλτάκο τη δημιουργία μιας «σοβαρής Χρυσής Αυγής», διότι αυτή θα κόβει ψήφους από τη ΝΔ. Τα έχουμε ξαναζήσει αυτά στο παρελθόν με το ΠΑΣΟΚ, που στήριζε παρασκηνιακά τα διάφορα χουντικά μορφώματα για να κόβουν ψήφους από τη ΝΔ. Γι’ αυτό και τουλάχιστον στο επίπεδο της Βουλής επιδεικνύεται αυτή η τυπική κοινοβουλευτική συμπεριφορά προς τους χρυσαυγίτες, οι οποίοι έχουν πάρει το μήνυμα και προσαρμόζονται αναλόγως. Δεν υπάρχουν σημάδια για παρασκηνιακές επαφές, όμως στην πολιτική υπάρχουν και πράγματα που γίνονται χωρίς να υπάρξει παρασκηνιακή προσυνεννόηση (αρκεί να είναι εύληπτα τα μηνύματα).
Εξίσου ευνοϊκά εξελίσσονται τα πράγματα για τον ηγετικό πυρήνα των νεοναζί και στο δικαστικό επίπεδο, με ένα κατηγορητήριο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της υπεράσπισής τους. Ακόμη και η κατηγορία της συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση (άρθρο 187 ΠΚ) μπορεί να φύγει από τη μέση, αν στο διάστημα που θα διαρκέσει η δίκη (όπως όλα δείχνουν, θα αγγίξει τη διετία) γίνει νόμος του κράτους η πρόταση της επιτροπής που μελετά την αναμόρφωση του Ποινικού Κώδικα. Πέρα απ’ αυτό, όμως, το χαρακτηριστικό είναι πως για τα ηγετικά στελέχη δεν υπάρχει καμιά κατηγορία ηθικής αυτουργίας ή απλής συνέργειας στις επιμέρους πράξεις. Κατηγορούνται ως διευθύνοντες την εγκληματική οργάνωση, δεν τους αποδίδεται όμως καμιά συνάφεια με τις εγκληματικές πράξεις των οργάνων τους (δολοφονίες, απόπειρες, βαρύτατοι τραυματισμοί κτλ). Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως ο Λαγός, ο ιθύνων νους της δράσης του τάγματος εφόδου της Νίκαιας, που έπαιρνε αναφορά για τα πάντα, κατηγορείται μόνο για ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, έχοντας απαλλαχθεί από κάθε ανάμιξη στο δολοφονικό όργιο των οργάνων του.
Η ευνοϊκή μεταχείριση των νεοναζί σε σχέση με τη μεταχείριση που επιφυλάσσεται σε κατηγορούμενους για συμμετοχή σε οργανώσεις επαναστατικής βίας (κατηγορούνται όλοι για όλα, χωρίς να υπάρχει ούτε ένδειξη) δείχνει καθαρά πως το σύστημα έχει θέσει ως στόχο να ρίξει τον ηγετικό πυρήνα στα μαλακά. Οι νεοναζί αντέχουν εκλογικά και το σύστημα τους χρειάζεται, αρκεί να είναι ελεγχόμενοι. Οι νεοναζί δεν έχουν κανένα πρόβλημα να «αδειάσουν» τα διάφορα παρακατιανά τομάρια που συλλαμβάνονται και να καταγγείλουν ενέργειες που κάνουν κάποιοι αφιονισμένοι από δαύτους (όπως ο ξυλοδαρμός μαρτύρων στον Κορυδαλλό). Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να μείνουν στο πολιτικό παιχνίδι, εκμεταλλευόμενοι τη συγκυρία.
