Πριν από δυο μήνες ο Καραμανλής θεωρούνταν «ο κυρίαρχος του παιχνιδιού» και φρόντιζε σε κάθε ευκαιρία να το δείχνει (χαρακτηριστικό το επεισόδιο στη Βουλή, όπου προσπάθησε να πουλήσει ψευτομαγκιά στον Γιωργάκη). Σήμερα, έχει χάσει την αυτοπεποίθησή του, τον έχει κατακυριεύσει ο εκνευρισμός και δεν έχει τρόπο να ξεφύγει. Είναι κάτι παραπάνω από φανερό, ότι έχει χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Πλέον, φοβάται τις εκλογές.
Αν δεν τις φοβόταν, θα τις είχε ήδη κάνει. Και σίγουρα έχει σκυλομετανιώσει που δεν άκουσε εισηγήσεις στελεχών του στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς να τις κάνει το Φλεβάρη. Τώρα θα είχε κερδίσει και θα είχε όλη την άνεση να χειριστεί το σκάνδαλο των ομολόγων.
Επειδή, όμως, «ο γέγονε, γέγονε», αναζητά με αγωνία την ημερομηνία και δεν τη βρίσκει, καθώς ακόμα και τα στελέχη του πιο στενού του επιτελείου έχουν διχαστεί. Οι μισοί του προτείνουν να πάει σε εκλογές τον Ιούνη, οι άλλοι μισοί το Σεπτέμβρη και όχι αργότερα από τον Οκτώβρη. Η πλάκα είναι πως και οι δυο πλευρές έχουν ισχυρά επιχειρήματα, όμως καμιά δεν προεξοφλεί εκλογικό περίπατο. «Πάμε για ντέρμπι» είναι η επωδός που ακούγεται σε κάθε συζήτηση με κυβερνητικά στελέχη. Είναι τόσος ο πανικός στο κυβερνητικό επιτελείο που έχουν αφήσει εντελώς ανενόχλητο τον Γιωργάκη να τους κοπανάει (άλλο αν το ΠΑΣΟΚ είναι εξίσου αναξιόπιστο και ακόμα δεν έχει καταφέρει να τους υποσκελίσει στα γκάλοπ).
Η εβδομάδα που τελειώνει σφραγίστηκε από την εκλογολογία, στην οποία προσχώρησαν κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης. Ακόμα και ο Αλογοσκούφης, που γενικά αποφεύγει τις πολιτικές καντρίλιες (προτιμά να συμπεριφέρεται ως σοβαρός τεχνοκράτης, τρομάρα του), έδωσε συνέντευξη στο «Βήμα της Κυριακής» για να πει ότι θεωρεί «κακό για την οικονομία μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο μέσα σε ένα νοσηρό πολιτικό κλίμα». Δήλωση που δικαίως η εφημερίδα του Συγκροτήματος μετέτρεψε σε πρωτοσέλιδο τίτλο: «Γρήγορα εκλογές», φράση που απέδωσε στον Αλογοσκούφη ο οποίος δεν αισθάνθηκε την ανάγκη, αν όχι να τη διαψεύσει, τουλάχιστον να τη «διευκρινίσει» με κάποια συμπληρωματική δήλωση. «Αν διαπιστώσεις ότι η πολιτική σου, οι μεταρρυθμίσεις σου σκοντάφτουν σε εμπόδια που δεν μπορείς να παραμερίσεις παρά μονάχα με τη βοήθεια του λαού, προσφεύγεις στο λαό και αυτός είναι που παίρνει το λόγο», δήλωσε στον «Αλφα 9,89» ο Αβραμόπουλος, ενώ ο Ψυχάρης πρόσφερε τη διέξοδο με το κύριο άρθρο του: «Θα ήταν απλούστερον και επιβεβλημένο να οδηγηθεί η χώρα ταχύτατα σε εκλογές, διότι χρειάζεται η κυβέρνηση νωπή λαϊκή εντολή για να αντιμετωπίσει (και) το τουρκικό ζήτημα, που ασφαλώς συνιστά μείζον εθνικό ζήτημα».
Ο Καραμανλής υποτίθεται ότι έκλεισε το θέμα με μια αναφορά του την Τετάρτη, στην οποία έλεγε ότι η κυβέρνηση κινείται με ορίζοντα τετραετίας. Μόνο που και αυτή η δήλωση δε λέει τίποτα. Είναι ίδια με τον γνωστό σιβυλλικό χρησμό «οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους», που τον επανέλαβε μες στη βδομάδα ο Ρουσόπουλος, όταν η εκλογολογία ήταν στο φόρτε της. Σε τίποτα δεν δεσμεύει αυτή η δήλωση τον Καραμανλή να κάνει εκλογές ακόμα και στα τέλη Ιούνη (η διέξοδος Ψυχάρη μια χαρά πρόσχημα είναι, αν και μπορούν να βρεθούν και άλλα). Αν υπάρξει κάποια καμπή στη σκανδαλολογία και τα γκάλοπ δείξουν έστω και μικρό άνοιγμα της ψαλίδας (με βάση τα τελευταία, το ΠΑΣΟΚ έχει φτάσει σε απόσταση αναπνοής), ο Καραμανλής θα δεχτεί μεγάλες πιέσεις να κάνει εκλογές τώρα. Γιατί πλέον το μέλλον είναι άδηλο. Οποιαδήποτε στιγμή πλέον μπορεί να ξεσπάσει ένα νέο σκάνδαλο, μικρό ή μεγάλο, υπαρκτό ή παραφουσκωμένο, και να φουντώσει τη σκανδαλολογία η οποία βρίσκεται ψηλά στην προεκλογική ατζέντα του Καραμανλή. Ο,τι γίνεται πλέον παίρνει τη μορφή σκανδάλου και δεν είναι δυνατόν να μαζευτούν ξαφνικά τόσοι δεξιοί που, πεινασμένοι από τόσα χρόνια απουσίας από την εξουσία, έπεσαν με τα μούτρα στον κουβά με το μέλι. Ούτε είναι δυνατόν μια κυβέρνηση να πηγαίνει προς τις εκλογές με συνεχείς αποπομπές στελεχών και παραπομπές στους εισαγγελείς. Η ζημιά θα είναι δεδομένη. Και μην ξεχνάμε, ότι εκλογές τώρα έχει ζητήσει με τον πιο επίσημο τρόπο ο ΣΕΒ, που θεωρεί ότι έχουν ανασταλεί οι αντεργατικές-αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις και μπαίνει τροχοπέδη στην οικονομική κίνηση.
