Για την ποινική πλευρά του σκανδάλου της Επιτροπής Ανταγωνισμού διαβάσατε ήδη στις αστικές εφημερίδες και θα εξακολουθήσετε να διαβάζετε τις επόμενες μέρες. Εκείνο που εμείς θέλουμε να σημειώσουμε είναι ότι σ’ αυτή την ποινική πλευρά θα δούμε ανατροπές. Κανένας από τους τρεις συλληφθέντες και τους τέσσερις εμπλεκόμενους (τέταρτος είναι ο καπιταλιστής που ελέγχει τη ΜΕΒΓΑΛ) δεν λέει όλη την αλήθεια κι αυτό φαίνεται από μια πρώτη ανάγνωση των καταθέσεών τους, που ήδη διέρρευσαν.
Για παράδειγμα, δε μπορεί να το παίζει αθώα περιστερά ο Αδαμόπουλος και να παραδέχεται ότι έβαλε τον Κωνσταντινίδη να προσεγγίσει μια μεγάλη γαλακτοβιομηχανία, για να τη βάλει να καταθέσει ενάντια σε άλλες (στοιχεία για δημιουργία καρτέλ που καθορίζει τις τιμές αγοράς και πώλησης). Αυτός ο αστέρας της έντιμης οικονομικής λειτουργίας, ο υψηλόβαθμος υπάλληλος της Κομισιόν έως πρότινος, πώς αποφάσισε να το παίξει επιθεωρητής Κάλαχαν και να κινηθεί έξω από τα νόμιμα πλαίσια, βάζοντας ένα κουμπάρο του, άσχετο με την υπηρεσία (έμπορος δημητριακών είναι ο Κωνσταντινίδης) να κάνει ντετεκτιβίστικη δουλειά; Και πώς ο… ντετέκτιβ κουμπάρος του βρέθηκε με 200 κολλαριστά χιλιάρικα στο χέρι; Η πλάκα είναι ότι στην πρώτη κατάθεσή του ο Κωνσταντινίδης υποστηρίζει το ίδιο σενάριο και μετά δίνει δυο συμπληρωματικές καταθέσεις και το αλλάζει, υποστηρίζοντας ότι ο Αδαμόπουλος τον έστειλε να πάρει μίζα από τη ΜΕΒΓΑΛ. Οταν, όμως, έρχεται η ώρα να «αποκαλύψει» τη μοιρασιά, καταθέτει ότι ο Αδαμόπουλος θα έπαιρνε 1,5 εκατομμύριο, ο Αναγνωστόπουλος 970 χιλιάρικα και η αφεντιά του μόλις 10 ψωροχιλιάρικα!
Από την άλλη, ποιος νοήμων άνθρωπος μπορεί να πιστέψει αυτά που λέει ο Παπαδάκης της ΜΕΒΓΑΛ; Οτι, δηλαδή, είχε τη δυνατότητα να πληρώσει κάτι λιγότερο από 2,5 εκατομμύρια και να γλιτώσει πρόστιμο περίπου 25 εκατομμυρίων, αλλά αυτός, ως ηθικός και ακέραιος άνθρωπος, προτίμησε να αποκαλύψει το κύκλωμα. Και να πληρώσει το μεγάλο πρόστιμο; Είναι αυτή συμπεριφορά καπιταλιστή; Τον πιστεύετε; Γι’ αυτό σας λέμε, ότι τις επόμενες μέρες θα δούμε στροφές και ανατροπές (καθώς στο παιχνίδι μπαίνουν και οι μεγαλοδικηγόροι).
Εκείνο που επίσης δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας είναι πως πίσω απ’ αυτή την υπόθεση κρύβεται ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο της αγοράς γάλακτος, που πλέον δεν έχει μόνο ελληνική αλλά βαλκανική σημασία. Είναι γνωστό ότι στο εσωτερικό της ΜΕΒΓΑΛ συγκρούονται δυο ομάδες καπιταλιστών. Η πρώτη ήταν έτοιμη να προχωρήσει σε συμμαχία με τη ΔΕΛΤΑ, όταν παρενέβη η δεύτερη (αυτή που διοικεί σήμερα, υπό τον Παπαδάκη) και ακύρωσε τη συμφωνία. Οσο κι αν ψάξει κανείς τις σελίδες του αστικού Τύπου, δεν θα βρει πουθενά να αναφέρεται η ΔΕΛΤΑ. Γιατί; Γιατί ιδιοκτήτης της ΔΕΛΤΑ είναι ο Δασκαλόπουλος, ο σημερινός πρόεδρος του ΣΕΒ. Είναι ποτέ δυνατόν ένας θεσμός, όπως είναι ο πρόεδρος του ΣΕΒ, να βρεθεί κατηγορούμενος για «εναρμονισμένες πρακτικές», δηλαδή για δημιουργία καρτέλ ώστε να στραγγαλίσουν τους μικρούς παραγωγούς (που πωλούν το γάλα στις βιομηχανίες) και να χαρατσώσουν τους καταναλωτές με τις ψηλές τιμές;
Εμείς είμαστε, βέβαιοι, πως πίσω απ’ αυτή την υπόθεση κρύβεται ο ανταγωνισμός των γαλακτοβιομηχανιών, που μαίνεται ανελέητος για τον έλεγχο της αγοράς, ακόμα και όταν προχωρούν σε συμφωνίες για τις τιμές αγοράς και πώλησης. Αυτόν τον ανταγωνισμό προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τα λαμόγια, για να βγάλουν κι αυτά το… δωράκι τους. Η αποκάλυψη του σκανδάλου έχει ήδη πυροδοτήσει ένα γύρο έντονων παρασκηνιακών παζαριών, ώστε να φτάσουν σε μια νέα συμφωνία.
Κι αυτό σίγουρα το ξέρουν τα λαμόγια και θα προσπαθήσουν, με τους νομικούς χειρισμούς που θα κάνουν, να πέσουν κι αυτά στα μαλακά. Το πόσο στα μαλακά θα πέσουν εξαρτάται από το «πόσα γνωρίζουν» και επομένως μπορούν να διαπραγματευτούν τη σιωπή τους.
Κι αυτό σίγουρα το ξέρουν τα λαμόγια και θα προσπαθήσουν, με τους νομικούς χειρισμούς που θα κάνουν, να πέσουν κι αυτά στα μαλακά. Το πόσο στα μαλακά θα πέσουν εξαρτάται από το «πόσα γνωρίζουν» και επομένως μπορούν να διαπραγματευτούν τη σιωπή τους.
Η πολιτικάντικη πλευρά του σκανδάλου είναι η πιο εύκολα διερευνήσιμη. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διασταυρώνουν τα ξίφη τους, προσπαθώντας το πρώτο να βγάλει πολιτική υπεραξία και η δεύτερη να αμυνθεί αποτελεσματικά, αφού δικοί της άνθρωποι είναι οι εμπλεκόμενοι και αναπόφευκτα θα την πάρουν τα σκάγια. Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δε λέει και πάρα πολλά, γιατί τα στελέχη του γνωρίζουν πως ο κόσμος θυμάται τι γινόταν επί των ημερών του. Αλλά πόσο πειστική μπορεί να είναι η ΝΔ με το επιχείρημα ότι «επί ΠΑΣΟΚ αυτά θάβονταν, ενώ επί ΝΔ έρχονται στο φως»; Σε ηλίθιους απευθύνονται;
Εβγαλε μήπως τίποτα στο φως η κυβέρνηση; Ανακάλυψε τίποτα καμιά κρατική υπηρεσία; Ολα αποκαλύφτηκαν από έναν καπιταλιστή, όπως μας τα εμφανίζουν. Αν αυτός πλήρωνε τη μίζα, τα λαμόγια θα τσέπωναν το παραδάκι (τι παραδάκι, για παρά με ουρά μιλάμε) και θα συνέχιζαν το θεάρεστο έργο τους.
Εβγαλε μήπως τίποτα στο φως η κυβέρνηση; Ανακάλυψε τίποτα καμιά κρατική υπηρεσία; Ολα αποκαλύφτηκαν από έναν καπιταλιστή, όπως μας τα εμφανίζουν. Αν αυτός πλήρωνε τη μίζα, τα λαμόγια θα τσέπωναν το παραδάκι (τι παραδάκι, για παρά με ουρά μιλάμε) και θα συνέχιζαν το θεάρεστο έργο τους.
Το πιο σημαντικό απ’ όλα, όμως, μπορούμε να το διερευνήσουμε φεύγοντας και από το στενά ποινικό επίπεδο και από το επίπεδο του πολιτικάντικου σκυλοκαυγά.
Πρέπει να μιλήσουμε για το λόγο των περιβόητων «ανεξάρτητων» Αρχών. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού παρουσιάστηκε σαν μια Αρχή που θα προστατεύσει το λαό από την ακρίβεια, λειτουργώντας ως κέρβερος ενάντια στα καρτέλ. Τέτοιες επιτροπές υπάρχουν σε όλες τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, όμως με άλλο χαρακτήρα. Προσπαθούν να προστατέψουν το σύνολο των καπιταλιστών από τις «παγαποντιές» συναδέλφων τους. Δηλαδή, να καθορίσουν κάποιους κανόνες για το πώς παίζεται το παιχνίδι του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστών, αδιαφορώντας για την καταλήστευση των εργαζόμενων απ’ όλους τους καπιταλιστές μαζί. Στην Ελλάδα ακόμα και αυτό γίνεται ελάχιστα. Δεν υπάρχει ανάγκη, άλλωστε. Τα πράγματα είναι σχετικά απλά και οι συμφωνίες κλείνονται στη διάρκεια μερικών γευμάτων σε σουΐτες πολυτελών ξενοδοχείων. Οσο για τα προκλητικά καρτέλ (που τα βλέπει κανείς κάνοντας μια βόλτα από τα ράφια των σούπερ μάρκετ), η Επιτροπή Ανταγωνισμού κάνει τα στραβά μάτια. Σ’ αυτό βοηθάνε, βέβαια, και μερικά «δωράκια», όπως συμβαίνει σε κάθε τομέα του δημόσιου που ασχολείται με τις χοντρές «δουλειές» (εδώ γίνεται ακόμα και για ψιλολόγια).
Φυσικά, στις χοντρές «δουλειές» ανεβαίνει η μίζα και εμπλέκονται και στελέχη της πολιτικής εξουσίας. Αν όμως στραβώσει κάτι και ξεσπάσει κάποιο σκάνδαλο, τη νύφη πληρώνουν οι άμεσα εμπλεκόμενοι. Το κόμμα το πολύ να πληρώσει κάποιο πολιτικό κόστος. Ως εκεί. Κλείνονται συμφωνίες, συμφωνούνται χειρισμοί και τα στόματα σφραγίζουν. Γιατί ίχνη οι πολιτικοί αφήνουν μόνο «με το στόμα». Θυμηθείτε το σκάνδαλο Κοσκωτά. Το πήρε μαζί του ο Κουτσόγιωργας πεθαίνοντας μέσα στο ειδικό δικαστήριο. Εκτοτε, έχουν γίνει όλοι πιο προσεκτικοί και ουδείς πολιτικός έχει μπλέξει σε ποινικό επίπεδο.
Εκείνο που για μια φορά ακόμη αποδεικνύεται είναι ότι τα σκάνδαλα που ξεσπούν από καιρό σε καιρό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Και χρησιμοποιούνται
