Βγήκε ο (υπερογδοντάχρονος) Σημίτης και έδωσε συνέντευξη στον ΣΚΑΙ κι αμέσως επικράτησε εκνευρισμός σε όλα τα επιτελεία. Οι συριζαίοι δε θα άφηναν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Μέχρι και ο Τσίπρας επιτέθηκε στον Σημίτη. Ο Πολάκης το είπε πιο καθαρά απ' όλους: ο Σημίτης προωθεί τον Στουρνάρα ως νέο Παπαδήμο. Θέλει να ρίξει τον Τσίπρα και να κάνει πρωθυπουργό το αγαπημένο του παιδί. Λογικό από την πλευρά των Τσιπραίων να σηκώνουν τέτοιο κουρνιαχτό: υπάρχει σχέδιο ανατροπής της κυβέρνησης, γι' αυτό να είμαστε έτοιμοι να ψηφίσουμε τη νέα μνημονιακή συμφωνία, μόλις την ολοκληρώσουν ο Τσακαλώτος με τον Χουλιαράκη.
Κουρνιαχτός, όμως, σηκώθηκε και από το δεξιό στρατόπεδο. Οχι επίσημα από το επιτελείο του Κούλη, αλλά από τα δεξιά έντυπα και από βουλευτές, που μιλούν φροντίζοντας να κρατήσουν την ανωνυμία τους. Δεν νομίζουμε πως φοβούνται ότι ο Σημίτης έχει τόση δύναμη ώστε να επιβάλει μια συγκυβέρνηση τεχνοκρατών υπό τον Στουρνάρα. Αλλο φοβούνται. Φοβούνται την πίεση για φιλοξενία στα ψηφοδέλτια της ΝΔ των «ορφανών του Σημίτη» (ΦλωΡαΔια συν Σταύρος Θεοδωράκης και ποταμική παρέα). Αν όλοι αυτοί φιλοξενηθούν στα ψηφοδέλτια της ΝΔ, τότε οι δεξιοί βουλευτές και οι πολιτευτές θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες δυσκολίες για να εκλεγούν στην επόμενη Βουλή. Γι' αυτό και καλούν τον Κούλη να μη δεχτεί «σώγαμπρους» στη ΝΔ, υποστηρίζοντας ότι όλοι αυτοί είναι καμμένα χαρτιά και δε θα τους ψηφίσουν ούτε τα μέλη των οικογενειών τους.
Ανεξάρτητα από αυτή τη σεναριολογία, που είναι βολική μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού τον βοηθάει να κατασκευάζει «κινδύνους» και να συσπειρώνει το κοινοβουλευτικό και κομματικό δυναμικό του, ο Κούλης αποφάσισε να κάνει ένα γύρο συναντήσεων με τους αρχηγούς των υπόλοιπων κοινοβουλευτικών κομμάτων, σε μια προσπάθεια να δείξει ότι είναι «πρωθυπουργός εν αναμονή». Δεν νομίζουμε ότι το επιτελείο του αποτελείται από αφελείς που πίστεψαν ότι θα μπορούσαν μέσα απ' αυτές τις συναντήσεις να οικοδομήσουν αντικυβερνητικό μέτωπο. Εκείνος που έδειξε μεγάλο ενθουσιασμό για κάτι τέτοιο ήταν ο… Λεβέντης, αλλά αυτό μάλλον δεν καταγράφεται στα «συν» του Κούλη. Προς την ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο Θεοδωράκης, που όμως δεν αποτελεί κάποιο πολιτικό μέγεθος πλέον. Αντίθετα, η Γεννηματά κράτησε τις απαραίτητες αποστάσεις και συνέχισε με δηλώσεις τον «διμέτωπο» που αποτελεί την πολιτική επιλογή του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Κουτσούμπας επιτέλεσε απλά το… θεσμικό του καθήκον.
