«Δεν μου αρέσει το σημερινό ΠΑΣΟΚ, ούτε αυτοί που είδα στο συνέδριο ούτε αυτά που άκουσα. Ούτε ο πρόεδρός του ο σημερινός. Κανείς δεν μου αρέσει από αυτούς (…) Το όλον ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου είναι μικρό κόμμα. Και θα γίνει ακόμη μικρότερο, εάν συνεχιστεί αυτή η νοοτροπία. Βλέπω στις ίδιες θέσεις, τους ίδιους ανθρώπους που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ από το 40% στο 8% και το πάνε παρακάτω (…) Στην ΚΕ του ΠΑΣΟΚ έχει εκλεγεί η σάρα και η μάρα. Θα έπρεπε να υπάρχει χώρος και για τους ευρωβουλευτές, διότι δεν είναι και τεράστιος αριθμός».
Με τον δικό του μοναδικό τρόπο ο Πάγκαλος έσβησε μονοκοντυλιά ό,τι προσπάθησε να χτίσει ο Βενιζέλος με τη βοήθεια ορισμένων ΜΜΕ (κυρίως του συγκροτήματος Ψυχάρη). Βγάζοντας τον εαυτό του έξω από το κάδρο των ευθυνών (Πάγκαλος είν' αυτός), «έδειξε» το ΠΑΣΟΚ του 8%, για το οποίο προσπάθησε να στήσει πανηγύρια ο Βενιζέλος. Γιατί αυτή είναι η ουσία και ο Πάγκαλος δεν στερείται ούτε ευφυΐας ούτε πολιτικής πείρας για να φέρει τη συζήτηση στις πραγματικές της διαστάσεις. Πού βρισκόταν το ΠΑΣΟΚ πριν το συνέδριο και πού βρίσκεται μετά απ' αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι του Βενιζέλου τίποτα δεν του βγαίνει, γιατί δεν μπορεί να του βγει. Εκανε «συντακτικό συνέδριο» από το οποίο υποτίθεται ότι θα έβγαιναν εκπλήξεις. Και ποια ήταν η έκπληξη; Η πρότασή του για κοινή εκλογική κάθοδο με τη ΔΗΜΑΡ και τις διάφορες γκρούπες που αποσχίστηκαν από το ΠΑΣΟΚ; Μα αυτή τη διατυμπάνιζαν τα ΜΜΕ μέρες πριν, στηριζόμενα σε διαρροές του ίδιου του βενιζελικού περιβάλλοντος. Ο δε Κουβέλης, ο μοναδικός αποδέκτης αυτής της πρότασης, δεδομένου ότι οι άλλοι δεν μετράνε, όχι μόνο είχε φροντίσει ν' αδειάσει τον Βενιζέλο, όταν του έστειλε την αγαπησιάρικη επιστολή καλώντας τον σε συνάντηση και σε διάλογο ενόψει συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, αλλά είχε ήδη φροντίσει, με συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα, να απορρίψει και την πρόταση για το σχηματισμό εκλογικής «Ελιάς». Την ίδια μέρα που γινόταν λόγος για την πρόταση Βενιζέλου, δημοσιευόταν και η απόρριψή της (σ' αυτή τη φάση) από τον Κουβέλη, ο οποίος είχε δώσει τη συνέντευξη πριν ο Βενιζέλος διατυπώσει την πρόταση.
Και πού να βάλει ο Βενιζέλος το πλήγμα Γιωργάκη, ο οποίος φρόντισε να εμφανιστεί στο συνέδριο λίγο πριν το τέλος του, με την αρμόζουσα στην περίσταση αμφίεση (πέτσινο σακάκι με σηκωμένο το γιακά και χωρίς γραβάτα), ενώ οι δικοί του είχαν οργανώσει κλάκα με αποθεωτικά συνθήματα και χειροκρότημα, για να 'χουν να δείχνουν οι τηλεοπτικές κάμερες ποιος είναι ο πραγματικός ηγέτης. Φαρμάκι έσταζε ο Βενιζέλος, όταν του απηύθυνε από το βήμα προσωπικό χαιρετισμό, ενώ οι άνθρωποί του έτρεχαν στα κανάλια για να τους πουν να μην παίξουν την εμφάνιση Γιωργάκη πριν τη δευτερολογία του Μπένι.
Τα υπόλοιπα ήταν κανονισμένα από τα πριν. Ο Βενιζέλος «πήρε», λένε, το συνέδριο με 65%, ενώ ο Καρχιμάκης που μάζεψε τους παπανδρεϊκούς δεν πήρε πάνω από 10% των κεντροεπίτροπων. Μα έτσι γίνεται πάντοτε. Ο εκάστοτε πρόεδρος έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι, ενώ οι άλλες φράξιες περιορίζονται στα «λιμά». Σημασία έχει τι εκφράζει η εκάστοτε πλειοψηφία. Και η πλειοψηφία του Βενιζέλου δεν εκφράζει παρά αυτό που με καυστικότητα επεσήμανε ο Πάγκαλος: το ΠΑΣΟΚ του 8% με πτωτική τάση.
Ομως, και στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο δεν τα πήγε καλύτερα ο Βενιζέλος. Προσπάθησε να εμφανιστεί ως μέγας παράγοντας της πολιτικής ζωής, ανοίγοντας θέμα ανασχηματισμού. Ο Σαμαράς του απάντησε με μια προσβλητική δήλωση λίγων λέξεων του κυβερνητικού εκπροσώπου: «Δεν υπάρχει κανένα θέμα ανασχηματισμού. Τελεία και παύλα». Θέμα ανασχηματισμού υπάρχει, βέβαια, αλλά ο Σαμαράς θέλησε να στείλει το μήνυμα πως αυτός είναι ο αρχηγός και γι’ αυτό καλά θα κάνει ο Βενιζέλος να περιοριστεί στα κιλά του. Οχι στα κιλά του βάρους του, με τα οποία καθίσταται ασυναγώνιστος, αλλά στα κιλά του κόμματος που αντιπροσωπεύει, στα κιλά του 8%, στο ρόλο του προέδρου του τίποτα.
Αμέσως μετά, βέβαια, άρχισαν οι γλύκες, μέσω κύκλων και διαρροών. Ο Βενιζέλος διεμήνυσε ότι «ο ανασχηματισμός είναι προφανώς θέμα του πρωθυπουργού, δικό μας θέμα όμως είναι η επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας». Και ο Σαμαράς διεμήνυσε πως ήταν θετική η δήλωση του Βενιζέλου για συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση με πολιτικά στελέχη, αφήνοντας ανοιχτό το θέμα του ανασχηματισμού. Απ’ όλη αυτή την ιστορία ο Βενιζέλος όχι μόνο δεν κέρδισε τίποτα, αλλά φάνηκε ακόμα περισσότερο η γύμνια του αρχηγού ενός κόμματος μινιατούρα που παριστάνει τον σπουδαίο πολιτικό παράγοντα.
