«Κάτω από τη βάση πήρε χθες ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του από το βήμα της Βουλής για τις τελευταίες εξελίξεις στο ποδόσφαιρο και τα επόμενα βήματα που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση για την εξυγίανσή του» (Νασμής).
«Χθες μίλησε στη Βουλή ο Πρωθυπουργός: συγγνώμη αλλά δεν είπε τίποτα. Ο,τι ειπώθηκε είναι μια σειρά από ευχολόγια, μια ακόμα έκθεση ιδεών… Αυτά που οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού κυκλοφορούσαν από την Τρίτη ότι θα κάνει επιστρέφοντας (ένα Grexit, α λα Μάργκαρετ Θάτσερ π.χ.) είναι αστεία πράγματα: τα έλεγαν και οι δύο υφυπουργοί Αθλητισμού του ΣΥΡΙΖΑ – και ο κ. Κοντονής και ο κ. Βασιλειάδης. Αν θαυμάζει το έργο τους ο Πρωθυπουργός δεν έχει παρά να τους πάρει και τους δυο στην κυβέρνηση» (Καρπετόπουλος).
«Υποθέτω ότι το επόμενο βήμα του Μητσοτάκη θα είναι να κάνει επανορθωτικές κινήσεις. Αφού (κακώς) μπλέχτηκε, θα πρέπει να το πάει μέχρι τέλους. Ούτως ή άλλως, το κόστος το χρεώθηκε. Αλλά οι επανορθωτικές κινήσεις σπανίως επανορθώνουν. Συνήθως τα κάνουν χειρότερα» (Πρετεντέρης).
Πυρ ομαδόν από τους αρθρογράφους των «Νέων», αθλητικούς και πολιτικούς, την επομένη της συζήτησης στη Βουλή, όπου ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε τα περί… ποδοσφαιρικού Μνημόνιου. Πυρ ομαδόν από τον Μαρινάκη, φυσικά, που είχε έναν επιπλέον λόγο να δώσει εντολή να «την πέσουν» στον Κούλη. Απαντώντας στον Τσίπρα στη Βουλή, ο Μητσοτάκης του είπε ότι αυτός υπήρξε εκλεκτός του Μαρινάκη, τα έντυπα του οποίου του αφιέρωναν (του Τσίπρα) κόκκινα εξώφυλλα. Ο Τσίπρας, μολονότι ήξερε ότι αυτό ήταν ψέμα, δεν απάντησε, γιατί δεν ήθελε να αναμοχλεύσει παλιές ιστορίες που δεν του περιποιούν τιμή. Ηταν τα έντυπα του Ψυχάρη που αποθέωναν τον Τσίπρα, μετά τις κρυφές συναντήσεις των δυο τους (παρουσία μόνο της διάσημης… γάτας Ιμαλαΐων). Ο Μαρινάκης αγόρασε τον ΔΟΛ πολύ αργότερα, όταν ήδη τα είχε σπάσει με τον Τσίπρα (μετά το φιάσκο του νόμου Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες), και τον έθεσε από την πρώτη στιγμή στην υπηρεσία του Μητσοτάκη.
Οι βολές Μαρινάκη έχουν προειδοποιητικό περιεχόμενο προς το παρόν (τα Μέσα του εξακολουθούν να στηρίζουν τον Μητσοτάκη). Ο Μητσοτάκης, όμως, ξέρει καλά (κι αυτό το μήνυμα του στέλνει ο Μαρινάκης), ότι ο εφοπλιστής, μιντιάρχης, ολυμπιακάρχης, πειραιάρχης κτλ. δεν το 'χει σε τίποτα να του αρχίσει πόλεμο και σιγά-σιγά να πλευρίσει και πάλι τον Τσίπρα. Ο οποίος δε θα έχει καμιά αντίρρηση γι' αυτό. Στο θαυμαστό κόσμο της διαπλοκής ανάμεσα στην αστική πολιτική και στους βαρόνους της κεφαλαιοκρατίας δεν υπάρχουν αρχές και ηθικό έρμα. Υπάρχει μόνο ο σκοπός του κάθε πόλου (είτε επιχειρηματικού είτε πολιτικού). Μένει να δούμε πώς ο Μητσοτάκης θα διαχειριστεί την πίεση του «φαταούλα» καπιταλιστή, προσπαθώντας να κρατήσει κάποιες ισορροπίες. Το εγχείρημα είναι εξ ορισμού ανώτατης δυσκολίας.
Δεξιός αρθρογράφος, καραμανλικός αλλά και βαθύτατα εθνικιστής (του «βαθέος κράτους» που λένε) διεκτραγώδησε ως εξής την κατάσταση: «Οι ολιγάρχες έχουν βάλει στη μέση τον πρωθυπουργό και δι’ ασήμαντον αφορμήν σε σχέση με τη συγκυρία (ναι, ασήμαντη αφορμή είναι ένα πρωτάθλημα μπροστά στην πρόκληση απώλειας εθνικής κυριαρχίας), ο ένας τον τραβά από τη μία και ο άλλος από την άλλη. Με στόχο να τον άγει και να τον φέρει. Λυπηρό. Αίσθηση συλλογικής μοίρας, μηδέν. Βουνά τυφλών και πληγωμένων εγωισμών, που καμία σχέση δεν έχουν με τις προτεραιότητες της πατρίδας μας, σκεπάζουν τον κίνδυνο και δεν τον βλέπουμε» (οι εμφάσεις δικές του).
