Δεν πρέπει να δυσκολεύτηκαν και πολύ οι διοικούντες την Cosco στον Πειραιά, προκειμένου να βρουν μια-δυο ντουζίνες γλείφτες, να τους ανακατέψουν με άλλους τόσους Κινέζους και να τους στήσουν δεξιά κι αριστερά από το κόκκινο χαλί για να υποδεχτούν τον Κούλη και τον Σι κουνώντας ελληνικά και κινέζικα σημαιάκια και γελώντας σαν ηλίθιοι. Στην ελληνική και την ευρωπαϊκή κουλτούρα κάτι τέτοια είναι εντελώς ξένα, όμως οι Κινέζοι τα συνηθίζουν. Και στον Πειραιά αυτοί κάνουν το κουμάντο, αδιαφορώντας για τη γελοιότητα του πράγματος και για τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα που παρήγαγε η αποκρουστική φιέστα.
Από την άλλη, η κυβερνητική προπαγάνδα δε διέφερε καθόλου από την εμετική κινέζικη φιέστα στο λιμάνι. Ψέμα στο ψέμα, ώστε να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι ο Σι Τζινπίνγκ ήρθε στην Αθήνα κουβαλώντας έναν πακτωλό επενδύσεων που θα φέρουν την πολυπόθητη ανάπτυξη. Από το πρωί μέχρι το βράδυ, τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ μιλούσαν για τις «δεκαέξι σημαντικές συμφωνίες» που θα υπογραφούν ή υπογράφηκαν στην Αθήνα. Ας τις δούμε, λοιπόν, για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται.
• Οι δύο από τις δεκαέξι δεν μπορούν καν να θεωρηθούν συμφωνίες. Και δεν αφορούν επενδύσεις, φυσικά. Είναι απλώς ανακοινώσεις, η μία για την ίδρυση υποκαταστήματος στην Αθήνα της Bank of China και η άλλη για την ίδρυση γραφείου αντιπροσωπείας στην Αθήνα της Τράπεζας Βιομηχανίας και Εμπορίου της Κίνας.
• Αλλες πέντε ανήκουν στην κατηγορία των ευχολογίων, που ευσχήμως ονομάζονται Μνημόνια Κατανόησης (Memorandun of Understanding). Μνημόνιο Κατανόησης για αμφίδρομη επενδυτική συνεργασία. Δηλαδή, οι κυβερνήσεις θα ενθαρρύνουν τους επιχειρηματίες να επενδύσουν, οι Κινέζοι στην Ελλάδα και οι Ελληνες στην Κίνα! Μνημόνιο Κατανόησης για τη συνεργασία στον αθλητισμό! Επί της επενδυτικής σημασίας αυτής της «συμφωνίας» δε χρειάζονται σχόλια. Είναι… αυταπόδεικτη. Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ των αεροπορικών αρχών! Και επ' αυτού δε χρειάζονται σχόλια. Μνημόνιο Κατανόησης για την υλοποίηση του Master Plan της Cosco. Η Cosco έχει το επιχειρηματικό της σχέδιο, επομένως δεν προστέθηκε κάτι καινούργιο, πέρα από τη γραπτή δέσμευση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να βοηθήσει στην υλοποίησή του. H οποία κολλάει σε αντιρρήσεις που έχουν ακόμα και ισχυροί καπιταλιστές (λέγε με Μαρινάκη και εφοπλιστές), οι οποίοι μέσω του δήμου Πειραιά ζητούν «ανταλλάγματα για τις τοπικές κοινωνίες» (ξέρετε πού τις έχουν γραμμένες τις τοπικές κοινωνίες), προκειμένου να επιτραπεί στην Cosco να επεκταθεί με την προβλήτα 4 του λιμανιού. Τέλος, υπογράφηκε και ένα Μνημόνιο Συνεργασίας στους τομείς ραδιοφώνου, τηλεόρασης και ηλεκτρονικών οπτικοακουστικών Μέσων. Λέτε να αρχίσουν οι Κινέζοι να γυρίζουν τηλεοπτικές σειρές στην Ελλάδα, επειδή εδώ τα μεροκάματα είναι πιο φτηνά από την Κίνα;
• Τρεις συμφωνίες δεν έχουν την παραμικρή αναπτυξιακή διάσταση. Η πρώτη αφορά τη συνεργασία στον ποινικό τομέα (Συμφωνία περί εκδόσεων). Η δεύτερη είναι η Συμφωνία για την εγκαθίδρυση του Κέντρου Κινεζικών Σπουδών. Η τρίτη είναι η Συμφωνία μεταξύ του Ινστιτούτου Κομφούκιος της Κίνας και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για την εγκαθίδρυση παραρτήματος του κινέζικου ινστιτούτου στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Στις δύο εκπαιδευτικού χαρακτήρα Συμφωνίες μπορεί να δει κανείς την προσπάθεια του κινέζικου ιμπεριαλισμού να εξαπλωθεί και πολιτιστικά-εκπαιδευτικά, όπως κάνουν όλες οι ιμπεριαλιστικές χώρες με τα ανά τον κόσμο Ινστιτούτα τους.
• Δύο συμφωνίες είναι πρωτόκολλα για την εξαγωγή σαφράν και ακτινιδίων στην Κίνα. Μιλάμε για… τεράστιους τζίρους.
• Υπάρχει ένα ακόμα ευχολόγιο που ονομάζεται Κατάλογος Βασικών Εργων – Πλαίσιο Συνεργασίας 2020-2022. Οπως ανακοινώθηκε, η υπογραφή του καταλόγου αποτελεί οιονεί εντολή προς τις κινεζικές κρατικές εταιρίες να εξετάσουν τη συμμετοχή τους (επενδυτική ή άλλου είδους) στην Ελλάδα!
• Μένουν τρεις ακόμα Συμφωνίες, οι μόνες που έχουν επενδυτικό περιεχόμενο. Η πρώτη είναι η Δέσμη συμβάσεων χρηματοδότησης για την κατασκευή έργων του Λιμένος Πειραιώς, η οποία -όπως ανακοινώθηκε- αφορά τη χρηματοδότηση του επενδυτικού προγράμματος της Cosco από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Δηλαδή, το ελληνικό κράτος θα μπει μπροστά για να εξασφαλίσει δάνεια η Cosco (που έχει πάρει «μπιρ παρά» το λιμάνι του Πειραιά). Η δεύτερη είναι η Συμφωνία Συνεργασίας για το έργο ΜΙΝΟS 50 MW στην Κρήτη. Πρόκειται για μικρής κλίμακας ενεργειακό έργο με ανεμογεννήτριες. Η εταιρία Prenecon-Green Energy Holdings Plc θα αγοράσει ανεμογεννήτριες από την Κίνα, ενώ στο παιχνίδι της χρηματοδότησης (δανεισμός) θα μπει και η Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα της Κίνας. Η τρίτη Συμφωνία παρουσιάζει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, γιατί αποκαλύπτει την ουσία. Πρόκειται για Συμφωνία για εκδήλωση ενδιαφέροντος επένδυσης στο έργο διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας «Αριάδνη». Η Συμφωνία υπογράφηκε από τον πρόεδρο και διευθύνοντα Σύμβουλο του ΑΔΜΗΕ Μανούσο Μανουσάκη και τον Πρόεδρο της State Grid Corporation of China Κου Γουέι.
Ευρωπαϊκό φρένο
Πρόκειται για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα. Το έργο είναι προϋπολογισμού 1 δισ. ευρώ και το υλοποιεί (ως εθνικό και όχι ως συγχρηματοδοτούμενο με την ΕΕ) η «Αριάδνη», θυγατρική του ΑΔΜΗΕ. Ο ΑΔΜΗΕ θα έχει το 61% του έργου, ενώ το 39% μπορούν να το πάρουν ιδιώτες μέτοχοι. Σύμφωνα με διαρροές από την κυβέρνηση, η κινέζικη State Grid εξέφρασε το ενδιαφέρον να μπει στο έργο με ποσοστό 20%. Η Συμφωνία που υπογράφηκε, πάντως, αποτελεί απλώς μια έκφραση επιθυμίας. Το πραγματικό ενδιαφέρον των Κινέζων θα εκδηλωθεί όταν προκηρυχθεί ο σχετικός διαγωνισμός.
Εκείνο που πολλοί δε γνωρίζουν, όμως, είναι ότι η κινέζικη State Grid είναι ήδη μέτοχος του ΑΔΜΗΕ (είναι η θυγατρική της ΔΕΗ, που έχει στην ιδιοκτησία της το δίκτυο μεταφοράς υψηλής τάσης) με ποσοστό 24%. Κι εκείνο που την ενδιαφέρει είναι να αυξήσει αυτό το ποσοστό, αποκτώντας τον έλεγχο του ΑΔΜΗΕ, καθώς -όπως έχει ήδη ανακοινώσει ο Χατζηδάκης- η κυβέρνηση Μητσοτάκη σκοπεύει να πουλήσει ένα ακόμα ποσοστό από το 51% του ΑΔΜΗΕ που έχει παραμείνει στο κράτος. Μ' άλλα λόγια, οι Κινέζοι θέλουν να αποκτήσουν την πλειοψηφία στον ΑΔΜΗΕ, ώστε βαθμιαία να επιχειρήσουν να αποκτήσουν τον έλεγχο του ελληνικού ενεργειακού συστήματος.
Το αφεντικό της State Grid, λοιπόν, που βρισκόταν στην κουστωδία του Σι Τζινπίνγκ, επισκέφτηκε τον Χατζηδάκη και του εκδήλωσε με τον πιο επίσημο τρόπο το ενδιαφέρον του κινέζικου μονοπωλίου για την αύξηση του ποσοστού του στον ΑΔΜΗΕ. Αυτή ήταν η μοναδική καινούργια επενδυτική πρόταση που έγινε από κινεζικής πλευράς. Ο Χατζηδάκης, όμως, όπως ο ίδιος φρόντισε να διαρρεύσει, δεν έδωσε καμιά απάντηση στον Κου Γουέι, αλλά παρέπεμψε στις μελλοντικές κυβερνητικές αποφάσεις για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ. Και να σκεφτεί κανείς ότι η State Grid, όταν αγόρασε το 24% του ΑΔΜΗΕ (επί ΣΥΡΙΖΑ), κατοχύρωσε και το δικαίωμα της πρώτης προσφοράς (right of first order) σε περίπτωση που βγει και άλλο ποσοστό του ΑΔΜΗΕ σε πώληση.
Και γιατί η κυβέρνηση, που έχει επίσημα δηλώσει (στις προγραμματικές δηλώσεις της) ότι σκοπεύει να πουλήσει και άλλο κομμάτι του ΑΔΜΗΕ, καθιστώντας το ελληνικό κράτος μειοψηφία, δεν απαντά θετικά στους Κινέζους που έρχονται με επίσημη πρόταση εξαγοράς; Γιατί, όπως εξήγησε ο Χατζηδάκης στον Κου (πάντοτε σύμφωνα με διαρροές από το ΥΠΕΝ), η κυβέρνηση αντιμετωπίζει πρόβλημα με τους περιορισμούς που θέτει η ΕΕ στις επενδύσεις κινέζικων επιχειρήσεων που έχουν ταυτόχρονα και παραγωγή και δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας.
Πριν από λίγες μέρες, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Πέτσας έλεγε ότι «η Ελλάδα δεν εξετάζει τη χώρα προέλευσης των κεφαλαίων. Αρκεί να τηρούνται οι κανόνες του κοινοτικού κεκτημένου και οι νόμοι του ελληνικού κράτους». Και ο Μητσοτάκης από τη Σαγκάη διεκήρυσσε ότι «είμαστε ανοιχτοί για μπίζνες». Οι κινέζοι ιμπεριαλιστές, όμως, δεν ενδιαφέρονται για μπίζνες στα ακτινίδια και τον κρόκο Κοζάνης. Ενδιαφέρονται για τομείς στρατηγικού ενδιαφέροντος, μέσω των οποίων θα γαντζωθούν στην ευρωπαϊκή αγορά. Κι εδώ παρεμβαίνουν τα ευρωπαϊκά ιμπεριαλιστικά κράτη και βάζουν φρένο, υπερασπίζοντας τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων από τον κινέζικο ανταγωνισμό.
Οι Κινέζοι, φυσικά, δεν παραιτούνται, μολονότι αντιμετωπίζουν σκληρό πόλεμο και έχουν δει συμφωνίες τους με ευρωπαϊκές επιχειρήσεις (στην Ιταλία και τη Γερμανία) να ακυρώνονται μετά από παρεμβάσεις της ΕΕ και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Γι' αυτό και ο Σι συνάντησε τον Μητσοτάκη στη Σαγκάη (όπου ο έλληνας πρωθυπουργός πραγματοποιούσε άτυπη επίσκεψη, γι' αυτό ήρθε στην Ελλάδα ο ίδιος και θα ξαναϋποδεχτεί τον Μητσοτάκη στο Πεκίνο τον Απρίλη, σε επίσημη επίσκεψη. Γι' αυτό συναντήθηκε και με τον Τσίπρα, τον οποίο χαρακτήρισε «παλαιό φίλο της Κίνας» και τον κάλεσε να ξαναεπισκεφτεί το Πεκίνο (είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη και ως πρωθυπουργός). Οταν οι προσκλήσεις προς τον επικεφαλής του κινέζικου ιμπεριαλισμού δεν είναι συχνές από Βερολίνο και Παρίσι, αυτός θα κάνει ευρωπαϊκή διπλωματία χρησιμοποιώντας χώρες σαν την Ελλάδα. Ξέρει ότι το πολιτικό προσωπικό σε χώρες σαν την Ελλάδα «ψοφάει» για τέτοιου είδους συναντήσεις, πάνω στις οποίες στηρίζει την αναπτυξιολογική δημαγωγία του.
ΥΓ1. Αυτό δεν περιλαμβάνεται σε κάποια από τις συμφωνίες, αλλά από το Μαξίμου έγινε γνωστό ότι ο Μητσοτάκης ζήτησε από τον Σι να ενθαρρύνει τα κινέζικα ναυπηγεία, στα οποία χτίζουν πλέον τους στόλους τους οι «έλληνες» εφοπλιστές, να προμηθεύονται πρώτες ύλες από την Ελλάδα! Τι είδους πρώτες ύλες μπορεί να πάρουν οι Κινέζοι από την Ελλάδα; Χάλυβα που δεν παράγει; 'Η μηχανολογικά εξαρτήματα που επίσης δεν παράγει; Ισως ο Μητσοτάκης να θέλει να «βολέψει» κάποιες καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Ισως όλα να είναι μια προπαγανδιστική μπούρδα. Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που παρουσίασε ο Μητσοτάκης είναι η λογική της ψωροκώσταινας που εκλιπαρεί για κάποια ψίχουλα από το ιμπεριαλιστικό τραπέζι.
ΥΓ2. Δεν είναι τυχαίο ότι στο ανεπίσημο γεύμα που παρέθεσε ο Μητσοτάκης στον Σι, απέναντι από την Ακρόπολη, τις θέσεις των υπουργών (πλην Δένδια) είχαν πάρει τρεις εφοπλιστές και δύο καπιταλιστές άλλων κλάδων!
ΥΓ3. Ο Σι τάχθηκε και υπέρ της επιστροφής των κλεμμένων μαρμάρων του Παρθενώνα. Γιατί να μην ταχθεί; Μήπως κοστίζει τίποτα ή μήπως θα μετρήσει η γνώμη του στους βρετανούς πρώην αποικιοκράτες και νυν ιμπεριαλιστές; Η Κίνα, άλλωστε, έχει δει και δικούς της αρχαιολογικούς θησαυρούς να αρπάζονται και να κοσμούν μουσεία δυτικών μητροπόλεων, ακόμα και ιδιωτικές συλλογές.
