«Κανείς δεν δικαιούται να καταλογίζει “συναλλαγή ή πελατειακή σχέση“ μεταξύ εμού και της κυβέρνησης γιατί τις υπηρεσίες μου αυτές τις παρέχω χωρία καμία αμοιβή. Οι μόνες αποδοχές που θα έχω είναι η σύνταξή μου από το δικαστικό Σώμα, οι οποίες είναι λίγο πάνω από τις 2.000 ευρώ μηνιαίως. Θεωρώ ότι είναι μεγάλη ανοησία από αυτούς που το είπαν (ότι θα παίρνει οδοιπορικά)», δήλωσε σε συνέντευξή της η πρώην πρωθυπουργός, πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου και νυν επικεφαλής του Νομικού Γραφείου του πρωθυπουργού, Βασιλική Θάνου.
Δεν ξέρουμε αν θα παίρνει ή δε θα παίρνει οδοιπορικά, όμως δε νομίζουμε ότι ένα πρόσωπο με το στάτους της Θάνου θα εξαγοράζονταν για μερικές εκατοντάδες ευρώ το μήνα. Πολιτικό είναι το ζήτημα που έχει προκύψει, όχι… ψιλικατζίδικο.
Η Β. Θάνου ισχυρίζεται: «Αποδέχτηκα την πρόταση του πρωθυπουργού για να αναλάβω την Διεύθυνση της Νομικής Υπηρεσίας του πρωθυπουργικού γραφείου, διότι θέλω να εξακολουθήσω να υπηρετώ από μία κρατική, θεσμική θέση, προσφέροντας την εμπειρία και τις επιστημονικές γνώσεις που απέκτησα στα 42 χρόνια της δικαστικής μου σταδιοδρομίας». Δικαίωμά μας να μην πιστεύουμε τον ισχυρισμό της. Η Β. Θάνου μεταπήδησε κατευθείαν από τον Αρειο Πάγο στην ενεργό πολιτική (τέτοιο είναι το πόστο που ανέλαβε), γιατί θέλει να κάνει πολιτική καριέρα. Το μέλλον θα δείξει αν και σε ποιο βαθμό θα τα καταφέρει.
Και βέβαια, δεν είναι η πρώτη που κάνει αυτή τη μεταπήδηση. Ο Αθανασίου (ΝΔ) και ο Παπαγγελόπουλος (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) είναι δυο εν ενεργεία παραδείγματα δικαστικών που κάνουν πολιτική καριέρα. Για ένα φεγγάρι από τη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πέρασε και ο Νικολούδης, αλλά μετά χάθηκαν τα ίχνη του, χωρίς ποτέ να μάθουμε γιατί δεν κρίθηκε ικανός να συνεχίσει το έργο της… καταπολέμησης της διαφθοράς. Το διαφορετικό στην περίπτωση της Θάνου είναι ότι δεν κρατήθηκαν κάποια προσχήματα. Δέκα μέρες μετά τη συνταξιοδότησή της, πέρασε ως στέλεχος στο πολιτικό γραφείο του Τσίπρα (γενική γραμματεία πρωθυπουργού). Αυτό δίνει λαβή στους πολιτικούς αντιπάλους των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να λένε ότι και ως πρόεδρος του Αρείου Πάγου η Θάνου λειτουργούσε ως κομματικό στέλεχος και όχι ως… ανεξάρτητη δικαστής. Επίσης, δημιουργεί την υπόνοια μιας άλλου τύπου συναλλαγής. Η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν τόλμησε να υιοθετήσει την… ακροβατική (αντι)συνταγματική ερμηνεία της Θάνου και με νόμο να αυξήσει το όριο συνταξιοδότησης των ανώτερων και ανώτατων δικαστικών πέραν των 65 ετών, που ορίζει ως υποχρεωτικό όριο συνταξιοδότησης το Σύνταγμα. Μπορεί, λοιπόν, να εικάσει κάποιος ότι δεν της έκανε μεν αυτό το χατίρι, όμως της υποσχέθηκε να της εξασφαλίσει μια λαμπρή καριέρα. Με αντάλλαγμα, φυσικά, σ' αυτή την περίπτωση, τη χρησιμοποίηση των διασυνδέσεων που έχει η Θάνου -όχι μόνο ως επί διετία πρόεδρος του Αρείου Πάγου, αλλά και ως συνδικαλίστρια και πρώην πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (την οποία διέσπασε, δημιουργώντας την Ενωση Ανώτατων Δικαστικών)- στον δικαστικό μηχανισμό.
Οσο για μας, και τα προσχήματα να κρατούσαν, το ίδιο θα σήμαινε. Ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν νήματα που συνδέουν τους ανθρώπους του δικαστικού μηχανισμού με τα αστικά κόμματα και τις κυβερνήσεις τους (περιττεύει να αναφερθούμε στα νήματα που συνδέουν ανθρώπους του δικαστικού μηχανισμού με καπιταλιστές και καπιταλιστικές επιχειρήσεις). Οι υποκριτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που καταγγέλλουν τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και τη Θάνου, ας κοιταχτούν στον καθρέφτη. Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ «δε δικαιούται για να ομιλεί». Τα ίδια με τους άλλους κάνει, παρά τη θεσμολαγνεία που κάποτε είχε στην προμετωπίδα του. Λογικό και αναμενόμενο.
Στα αστικά συστήματα, ο δικαστικός μηχανισμός πάντοτε εμπλέκεται στην άσκηση της αστικής πολιτικής. Κι αυτό δε συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο. Θυμηθείτε τι έγινε στη Γαλλία προεκλογικά με τον Φιγιόν και τη Λεπέν. Δείτε τι γίνεται στις ΗΠΑ με τον Τραμπ. Οι συριζαίοι αναρριχήθηκαν στην κυβερνητική εξουσία με τη φιλοδοξία να κυβερνήσουν όσο γίνεται περισσότερο κι όταν χάσουν, να μπορέσουν να επανέλθουν το συντομότερο δυνατό. Οντας μακριά από την κυβερνητική εξουσία καθ' όλη την ιστορική τους διαδρομή, ήταν επόμενο να μη διαθέτουν ανθρώπους σε καίρια πόστα του δικαστικού μηχανισμού. Γι' αυτό «ανακάλεσαν από την αποστρατεία» τον καραδεξιό Παπαγγελόπουλο, που ανέλαβε αυτή τη δουλειά. «Κάτι» έχει καταφέρει, όχι πάντως τον έλεγχο του μηχανισμού.
ΥΓ1. Μία από τις πρώτες δηλώσεις της Β. Θάνου ως κυβερνητικού στελέχους ήταν να υπερασπιστεί τον Παπαγγελόπουλο, δηλώνοντας ότι «κακώς έσπευσαν ορισμένοι από το Διοικητικό Συμβούλιο της Ενωσης Εισαγγελέων να βγάλουν ανακοίνωση εις βάρος του αναπληρωτή υπουργού».
ΥΓ2. Η Β. Θάνου είναι πλέον πολιτικό στέλεχος. Οπότε δε θα έχει την «άνεση» να κάνει μηνύσεις επικαλούμενη «περιφρόνηση και μείωση της τιμής και της υπόληψής μου αλλά και μείωση του κύρους του αξιώματος της Προέδρου του Αρείου Πάγου που η πολιτεία μου ενεπιστεύθη και δικαιούμαι να απολαμβάνω».
