Ξέρεις τι σημαίνει να βρίσκεσαι στο Λονδίνο, στον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ και να φωτογραφίζεσαι δίπλα στις κατακόκκινες γόβες της Τερίζα Μέι, αφού προηγουμένως μίλησες σε δύο συσκέψεις «επενδυτών» (για μεγαλολαμόγια πρόκειται) του περιβόητου Σίτι, και να σου προκύπτει κάποιος Λαζαρίδης, γνωστός μόνο για την αγάπη του προς τον ΠΑΟΚ, και να σου χαλάει το σκηνικό του success story, κλέβοντας την παράσταση; Και συ να πρέπει να παραστήσεις τον… Μπρους Γουίλις της πολιτικής, χωρίς να θυμάσαι ούτε πώς ακριβώς ονομαζόταν η γαμοταινία ούτε αν ήταν αμερικάνικη ή βρετανική; Τα παίρνεις ή δεν τα παίρνεις στο κρανίο; Τα παίρνεις. Και δίνεις τηλεφωνικά εντολή στον Τζανακόπουλο να μοιράσει ένα non paper για να καταγγείλει «συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη, [που] λειτουργώντας για λογαριασμό Μητσοτάκη απεργάζονται εδώ και καιρό σχέδιο νέας αποστασίας».
«Αν υποψιαστώ ότι πίσω από τον Λαζαρίδη βρίσκεται ο Ιβάν Σαββίδης, θα πεθάαανω», θα έλεγε ο… απογοητευμένος συριζαίος Λάκης Λαζόπουλος. Εμείς τώρα τι να πούμε; Το μέγαρο Μαξίμου δεν μίλησε με ονόματα, αλλά χρησιμοποίησε τη μέθοδο «τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;». Η αναφορά στον Πειραιά αφορά τον Μαρινάκη. Και η αναφορά στη Θεσσαλονίκη δεν μπορούσε να αφορά οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον Σαββίδη.
Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι ο –τέως πλέον- ανελίτης Λαζαρίδης είναι απ’ αυτούς που σήκωσαν τη σημαία του ΠΑΟΚ ακόμα και μέσα στη Βουλή, καταγγέλλοντας το κλεμμένο πρωτάθλημα, το ΠΟΚ, τον Μελισσανίδη κτλ. (μαζί με τον Φωκά του κόμματος Λεβέντη). Είχε υπερασπιστεί με πάθος και τον Ιβάν Σαββίδη, λέγοντας ότι μπήκε με μπουφάν και χωρίς όπλο στον αγωνιστικό χώρο της Τούμπας. Συνέδεσε το –κατ’ αυτόν- κλέψιμο του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του Σαββίδη και «τα έχωσε» άγρια στον υφυπουργό Αθλητισμού Βασιλειάδη, ο οποίος αναγκάστηκε να χαρακτηρίσει τις απόψεις Λαζαρίδη «εμετικές». Με τέτοιο… βιογραφικό, πώς να μην πάει το μυαλό στο ότι ο Σαββίδης είναι τα «επιχειρηματικά συμφέροντα στη Θεσσαλονίκη», που καταγγέλλει το Μαξίμου;
Χρειάζεται μήπως να θυμίσουμε τον έρωτα που συνέδεε τις δυο πλευρές πριν από λίγο καιρό; Τις νυχτερινές (ν)τροπολογίες για το σβήσιμο προστίμων της ΣΕΚΑΠ; Την προσπάθεια του Σαββίδη να στήσει εκδοτική αυτοκρατορία υπό τις ευλογίες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Την οργίλη συνέντευξη του Σαββίδη που «τα έχωνε» στον Μητσοτάκη και αποθέωνε τον Τσίπρα, τον οποίο παρομοίαζε με τον Πούτιν; Το «χάρισμα» του ΟΛΘ σε σχήμα που συμμετείχε και ο Σαββίδης;
Τι μπορεί να έχει συμβεί και οι ερωτευμένοι χωρίζουν με τόσο εχθρικό τρόπο; Το πρωτάθλημα που δεν πήρε ο Σαββίδης, αλλά ο Μελισσανίδης, πρέπει να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Αλλα επιχειρηματικά σχέδια του Σαββίδη, που να τα χάλασε η κυβέρνηση Τσίπρα δε φαίνονται. Ολα «δεξιά» του πάνε. Εδώ στο Παλιούρι της Χαλκιδικής κάνουν σημεία και τέρατα για ν’ αποχαρακτηρίσουν ένα πευκοδάσος όπως απαιτεί εταιρία συμφερόντων Σαββίδη. Μπορούμε, όμως, να σκεφτούμε γαιοστρατηγικούς λόγους.
Η Ρωσία υπήρξε από την αρχή σφόδρα αντίθετη στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ, προσπαθώντας να εμποδίσει την ένταξη της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Το ίδιο και ο Σαββίδης (άλλοτε βουλευτής του κόμματος Πούτιν), που χρηματοδότησε τα εθνικιστικά συλλαλητήρια. Η προσπάθειά του να γίνει «μακεδονάρχης» είναι ολοφάνερη. Εδώ το ΑΠΘ έκανε τη μια φιέστα πάνω στην άλλη, για να τιμήσει τον Σαββίδη που χρηματοδοτεί μια έδρα… ποντιακών σπουδών.
Οι φήμες ότι ο Σαββίδης θέλει να στήσει μια «Λέγκα του Βορρά» δίνουν και παίρνουν εδώ και καιρό. Πότε θα μπορούσε να βρει καλύτερη ευκαιρία από τώρα; Από την άλλη, τι έχει να του προσφέρει πλέον ο Καμμένος; Από το τίποτα δεν μπορείς να κερδίσεις τίποτα. Κι ο Τσίπρας; Αν ο Σαββίδης θέλει να στήσει πολιτικό «μαγαζί» στη Βόρεια Ελλάδα, τώρα είναι η ευκαιρία. Αύριο θα είναι αργά. Το αν θα τα καταφέρει ή όχι είναι άλλης τάξης ζήτημα. Αλλο η βούληση, άλλο η επιτυχία. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν. Πάντως, όλη η ακροδεξιά, όλο το φασισταριό στη Βόρεια Ελλάδα γυρίζει τους τελευταίους μήνες. Εδώ ο απόστρατος που έγινε ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής και πρόσφατα «την έκανε», οργάνωσε συγκέντρωση στην Πέλλα στην οποία μαζεύτηκαν καμιά τρακοσαριά νοματαίοι. Τυχαίο; Δε νομίζουμε.
Είναι γεγονός ότι η ανεξαρτητοποίηση Λαζαρίδη, που αποδείχτηκε «βουβό ποταμάκι», αιφνιδίασε και τον Καμμένο και τον Τσίπρα. Κάτι υποψιαζόταν η αρχηγάρα των ΑΝΕΛ, φαίνεται όμως πως τον καθησύχασε ο ίδιος ο Λαζαρίδης, που όχι μόνο ψήφισε κατά της πρότασης δυσπιστίας της ΝΔ, αλλά πήρε μέρος και στη φιέστα του Ζαππείου, όπου –παρουσία της Κουντουρά και της Κόλλια-Τσαρουχά, όπως αποκάλυψε ο αντιπρόεδρος των ΑΝΕΛ Σγουρίδης- έδωσε «όρκους πίστης στον Πάνο Καμμένο και τον πρωθυπουργό». Δυο μέρες μετά, την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια και στους κόλπους των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ άρχισαν ν’ αναρωτιούνται αν έκλεισε και την πόρτα πίσω του ή αν θ’ ακολουθήσουν κι άλλοι. Γι’ αυτό ο Τζανακόπουλος έσπευσε να συναντηθεί με τον Καμμένο σε ψαροταβέρνα του Ψυχικού, όπου χλαπακιάζοντας εκλεκτούς μεζέδες συζήτησαν την κατάσταση και τις προοπτικές της (είναι προφανές ότι το Μαξίμου δεν εμπιστεύεται τις διαβεβαιώσεις του Καμμένου, γι’ αυτό και απεστάλη ο Τζανακόπουλος επιφορτισμένος με αρμοδιότητες… ανακριτικού υπαλλήλου, καθώς ο Τσίπρας απουσίαζε στο Λονδίνο).
Οι «εν θερμώ» αντιδράσεις, μετά από αιφνιδιασμό, δεν είναι συνήθως οι καλύτερες. Εκθέτουν. Και το Μαξίμου εκτέθηκε ανεπανόρθωτα με την πρώτη του αντίδραση. Οχι μόνο με την αναφορά σε επιχειρηματικά συμφέροντα που οργανώνουν αποστασία, τα οποία δεν κατονομάζει, αλλά και με την κατακλείδα του non paper: «Ο κ. Λαζαρίδης καλείται να αποδείξει, με την απόφασή του να παραδώσει την έδρα του, αν αποτελεί ή όχι μέρος του παραπάνω σχεδιασμού»! Οταν ο Λεβέντης καλούσε τη Μεγαλοοικονόμου να παραδώσει την έδρα της, οι συριζαίοι τον χλεύαζαν. Και ενέτασσαν την… πληθωρική Θοδώρα στην κοινοβουλευτική τους ομάδα. Με τι μούτρα ζητούν από τον βουλευτή ενός άλλου κόμματος να παραδώσει την έδρα του;
Από πλευράς ΝΔ η αντίδραση ήταν η αναμενόμενη: «Οι ένοικοι του Μαξίμου βρίσκονται πλέον σε πανικό γιατί συνειδητοποιούν ότι καταρρέουν. Και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις… το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη». Αν ο Σαββίδης σκέφτεται να στήσει «μαγαζί» στο Βορρά, τότε η ΝΔ θα βρεθεί σε κόντρα μαζί του, γιατί ενδέχεται αυτή να υποστεί μεγαλύτερο πλήγμα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν υπάρχει συμμαχία με στόχο μόνο «να ρίξουμε τον Τσίπρα», στην οποία συμμετέχουν Μαρινάκης και Σαββίδης, τότε πρόκειται για επιχειρηματικό πόλεμο με στόχο Τσίπρα και Μελισσανίδη. Στον κόσμο των καπιταλιστικών επιχειρήσεων και της αστικής πολιτικής όλα αλλάζουν γρήγορα, συμμαχίες χτίζονται και διαλύονται, νέες συμμαχίες έρχονται να τις αντικαταστήσουν. Κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν, αλλά η «ζωή» συνεχίζεται. Ο λαός εξακολουθεί να στενάζει κάτω από την καπιταλιστική μπότα και κάποιοι αφελείς τρέχουν να στρατευθούν στους «ιδιωτικούς στρατούς» των καπιταλιστών, στο όνομα της ομάδας που μετατρέπεται σε «ιδέα».
Ο Καμμένος βάλθηκε να επιβεβαιώσει «το γαρ πολύ της θλίψεως», που επιστράτευσε ειρωνικά στο σχόλιό της η ΝΔ. Θαυμάστε το tweet της προεδράρας: «Την ώρα που ο βουλευτής Κώστας Κατσίκης ήταν στον ΑΝΤ1, κουκουλοφόροι προσπάθησαν να εισβάλουν στο γραφείο του. Τι άλλο περιμένει ο εισαγγελέας για την τεκμηρίωση του αδικήματος των προκαταρκτικών πράξεων για ανατροπή του πολιτεύματος. Ολα έχουν ένα όριο»! Δηλαδή, κάθε φορά που έχουμε μια ενέργεια σε γραφείο βουλευτή (έχουν γίνει εκατοντάδες την τελευταία τριακονταετία), έχουμε «προκαταρκτικές πράξεις για ανατροπή του πολιτεύματος», το οποίο ταυτίζεται με τον Κατσίκη; Η πλάκα είναι ότι υπήρξε ανάληψη ευθύνης, που δεν έχει καμιά σχέση με το «Μακεδονικό» και την αποψίλωση των ΑΝΕΛ! Στο μεταξύ, εκτός από τον Καμμένο που ως… βρεγμένος δε φοβάται τη βροχή, πρόλαβε να γίνει σούργελο και ο «σοβαρός» Νίκος Βούτσης, που φώναξε τους δημοσιογράφους για να καταγγείλει «ακροδεξιές και φιλοφασιστικές ομάδες» που «διαμορφώνουν μια συνείδηση φόβου» και να ζητήσει να δημιουργηθεί ένας «κύκλος ασφάλειας» γύρω από τους πολιτικούς! Εκείνος που το τερμάτισε ήταν ο ίδιος ο Κατσίκης, που ανέβηκε στο βήμα της Βουλής για να… αμφισβητήσει την ανάληψη ευθύνης από τον «Ρουβίκωνα»!
Μετά απ’ αυτά τα τραγελαφικά, όλοι άρχισαν να παίζουν την κολοκυθιά με τους… επόμενους. Θα είναι ο Κατσίκης. Εγώ δεν είμαι πολιτικός αποστάτης, απάντησε ο Κατσίκης. Τότε θα είναι ο Ζουράρις, που έχει τις γνωστές… γαστρεντερικές διαταραχές από τότε που άκουσε από πρωθυπουργικών χειλέων το όνομα «Βόρεια Μακεδονία». Γιατί να είναι ο Ζουράρις και να μην είναι η υφυπουργός ΜακΘρακ Κόλλια-Τσαρουχά, σπλάχνο από τα σπλάχνα της ΝΔ, εκλεγόμενη στις Σέρρες, την κοιτίδα του καραμανλισμού;
Ο άλλος Καμμένος, ο διαγραφείς, που αισθάνθηκε τον κίνδυνο της λήθης των καναλιών, έσπευσε να απαντήσει τελικά με ένα μεγαλοπρεπές «πριτς» στους τέως ομογάλακτούς του, που του ζήτησαν να παραιτηθεί από αντιπρόεδρος της Βουλής (πώς και πώς περιμένει να τον διαδεχτεί ο «ποιος στραβός δε θέλει το φως του;» Παπαχριστόπουλος). Στην αρχή είπε πως θα το κάνει, όμως μετά «μουλάρωσε» και είπε «άμα θέλετε, να μου κάνετε πρόταση μομφής». Μάταια προσπάθησε να τον μεταπείσει ο Βούτσης, με το επιχείρημα ότι μια πρόταση μομφής «εκ των πραγμάτων θα οδηγούσε σε σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση». Μα αυτό ακριβώς συνέστησαν στον Δ. Καμμένο οι νέοι φίλοι του. Να μην παραιτηθεί, να του κάνουν οι ΑΝΕΛ πρόταση μομφής και η σχετική διαδικασία να μετατραπεί σε μια ακόμα συζήτηση για το «Μακεδονικό». Το γεγονός ότι δεν το σκέφτηκε εξαρχής ο ίδιος, αλλά δήλωνε έτοιμος να παραιτηθεί και ζητούσε «πέντε μέρες για να μαζέψει τα πράγματά του» δείχνει πόσο «λίγος» είναι για αστός πολιτικός.
Δανελλιάδα
Εκτός όμως από την Ανελιάδα, μας προέκυψε και νέα ραψωδία της Δανελλιάδας. Ο βουλευτής των ΑΝΕΛ, που όλοι τον θεωρούν σαν «ρεπατζή» των ψεκασμένων, όταν ρωτήθηκε σχετικά από την «προθυμότατη» ΕΡΤ, απάντησε ότι για τους μήνες που απομένουν μέχρι τις εκλογές Το Ποτάμι μπορεί «να βάλει πλάτη, αλλά χωρίς τους ΑΝΕΛ. Και νομίζω θα έπρεπε να έχει την ίδια στάση και το Κίνημα Αλλαγής. Είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να προχωρήσουν σε προοδευτική κατεύθυνση μια σειρά από θέματα που δεν μπορούν να προχωρήσουν με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ».
Ε, δεν ήθελε και πολύ για να μπει «φωτιά στα τόπια». Ο πασόκος Κωνσταντινόπουλος ήταν… ήπιος όταν είπε πως στο Ποτάμι υπάρχουν «άνθρωποι που έχουν περάσει από τέσσερα κόμματα και έχουν ως μόνο στόχο να κρατήσουν την καρέκλα». Στα λεγόμενα social media γράφτηκαν πολύ χειρότερα. Ο Δανέλλης έσπευσε να καταγγείλει «γκεμπελικές μεθόδους ηθικής απαξίωσης» και να δηλώσει ότι «αν άλλαζε κόμμα, θα παρέδιδε την έδρα του». Ο Θεοδωράκης, που βρισκόταν στις Βρυξέλλες, έσπευσε να τον στηρίξει (!) ζητώντας να «σταματήσουν κάποιοι την παραπληροφόρηση». «Οι βουλευτές μας λένε ότι δεν θα στηρίξουν την κυβέρνηση και αυτοί επιμένουν ότι η δεξαμενή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φτάνει μέχρι Το Ποτάμι!», τόνισε χαρακτηριστικά.
Το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται έτσι κι αλλιώς σε διαδικασία νέας ανασύνθεσης. Μένει να δούμε αν αυτή η διαδικασία θα ολοκληρωθεί πριν ή μετά από τις εκλογές και κυρίως, αν θα επιταχύνει τις εκλογές. Πάντως, το «χτύπημα» Λαζαρίδη και όσα ακολούθησαν κατάφεραν να σβήσουν σε χρόνο ρεκόρ από τον επικοινωνιακό χάρτη όλο το «στήσιμο» του Ζαππείου και να ρίξει στα αζήτητα το ταξίδι του Τσίπρα στο Λονδίνο, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλαν τα παπαγαλάκια της ΕΡΤ.
