Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η ΕΛΑΣ έστειλε σήμα στην Ιντερπόλ για την αναζήτηση του φυγόποινου νεοναζιστή Χρ. Παππά κι αυτό ήταν όλο. Ενα σήμα ρουτίνας σαν αυτά που στέλνονται καθημερινά για διάφορες περιπτώσεις ποινικών που καταζητούνται από τις ελληνικές αρχές.
Καταρχάς, το σήμα δείχνει ότι γνωρίζουν πως ο Παππάς βρίσκεται στο εξωτερικό. Η διαχείριση που κάνουν δείχνει ότι το αντιμετωπίζουν σαν ζήτημα ρουτίνας. Εντελώς αδιάφορα. Πετάνε το μπαλάκι στις ευρωπαϊκές αστυνομίες που -όπως δείχνει η πείρα- μόνο από τύχη μπορεί να πιάσουν τον χρυσαυγίτη. Γιατί ο Παππάς έχει σίγουρα φροντίσει να αλλάξει «λουκ» και να κυκλοφορεί με πλαστά έγγραφα υψηλής πιστότητας (άμα πληρώσεις εξασφαλίζεις ό,τι θέλεις).
Τα περί διαφυγής στην Αλβανία εμείς τ’ ακούμε βερεσέ. Η Αλβανία είναι το τελευταίο μέρος που θα πήγαινε ειδικά ο Παππάς. Εχει πρωταγωνιστήσει σε αντιαλβανισμό και ρητορική μίσους, απ’ αφορμή την υπόθεση Κατσίφα, και ξέρει πολύ καλά πως άμα τον έπιαναν θα τον έστελναν «πακέτο» στην Ελλάδα. Και δεν είναι και τόσο δύσκολο να τον πιάσουν στην Αλβανία. Μια σταλιά τόπος είναι.
Τι κάνει η αστυνομία άμα θέλει να βρει έναν εγκληματία που έχει καταφύγει στο εξωτερικό; Στέλνει κλιμάκια με αξιωματικούς της Ασφάλειας, οι οποίοι συνεργάζονται με τους ξένους συναδέλφους τους, ανταλλάσσουν πληροφορίες, τονίζουν πόσο σημαντικό είναι για τη χώρα τους να συλληφθεί ο συγκεκριμένος φυγόποινος, εγκαθιστούν μόνιμο δίαυλο επικοινωνίας για τη συγκεκριμένη υπόθεση, μένουν ακόμα και μήνες εκεί, προκειμένου να βοηθούν στην έρευνα.
Αντίθετα, η αποστολή ενός απλού σήματος είναι κίνηση γραφειοκρατικής ρουτίνας, που στέλνει το μήνυμα «μην κάνετε τίποτα. Αμα τύχει…». Το σήμα μπαίνει σε κάποιον φάκελο κι όταν συλλαμβάνεται κάποιος που δείχνει αλλοδαπός, ρίχνουν και καμιά ματιά στο φάκελο με τα σήματα, για να δουν μη τυχόν τον καταζητεί κάποια άλλη χώρα. Δηλαδή, μόνο από χοντρό λάθος του μπορεί να συλληφθεί ο Παππάς.
Σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα, ζητήσαμε σήμερα να μιλήσουμε με τον σύμβουλο του υπουργού Χρυσοχοΐδη, απόστρατο αντιστράτηγο της ΕΛΑΣ, Φώτη Νασιάκο. Μας είπαν ότι λείπει από το γραφείο (;), εξηγήσαμε τι ακριβώς θέλουμε να τον ρωτήσουμε και… περιμένουμε επικοινωνία.
Οπως βλέπετε, «ξανάσμιξαν τ’ αηδόνια» της τρομοϋστερίας του 2002-3. Ο Χρυσοχοΐδης υπουργός όπως και τότε, ο Νασιάκος (τότε αρχηγός της ΕΛΑΣ) σύμβουλός του και ο Οικονόμου (τότε εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ) υφυπουργός. Μόνον ο Διώτης λείπει, αλλά αυτός «κάηκε« νωρίς, όταν θέλησε να ξεκινήσει πολιτική καριέρα στο πλευρό του Παπακωνσταντίνου και του Βενιζέλου, ως ειδικός γραμματέας ΣΔΟΕ, και έμπλεξε με τη λίστα Λαγκάρντ και κάτι στικάκια (είδε κι έπαθε να καθαρίσει δικαστικά στο δεύτερο βαθμό, αφού «έφαγε» μια πρωτόδικη καταδίκη σε κάθειρξη 10 ετών).
Θυμηθήκαμε τον Διώτη γιατί ήταν αυτός που ταξίδευε σε ευρωπαϊκές χώρες για να πάρει καταθέσεις από τον Κάρλος, τον Βάινριχ, τη Μπέρτα και τον Ολιβιέ ντε Μαρσέλους, προκειμένου να «στήσει» την υπόθεση ΕΛΑ (στο δικαστήριο ο θησαυρός του Διώτη αποδείχτηκε άνθρακες). Τότε δεν το είχαν σε τίποτα να οργώνουν «τα εξωτερικά» για να «στήσουν» υποθέσεις για ένοπλη επαναστατική δράση. Τώρα, που ένας καταδικασμένος νεοναζιστής «την έκανε», περιορίζονται στη γραφειοκρατική αποστολή ενός σήματος. Επιβεβαιώνουν έτσι την εκτίμησή μας ότι ο Παππάς δεν «τους ξέφυγε μέσα απ’ τα χέρια», αλλά τον άφησαν να «την κάνει».
ΥΓ. Περιττεύει να σημειώσουμε πως όπως ακριβώς «τον ψάχνουν» στο εξωτερικό έτσι «τον ψάχνουν» και στο εσωτερικό.
