«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει άλλες αρμοδιότητες παρά μόνο όσες του απονέμουν ρητά το Σύνταγμα και οι νόμοι που είναι σύμφωνοι μ' αυτό». Αυτό αναφέρει το άρθρο 50 του ισχύοντος αστικού συντάγματος, το οποίο πουθενά δεν αναφέρει ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας «βάζει πλάτη μαζί με όλες τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις που μάχονται για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας». Αντίθετα, προβλέπει ότι είναι πρόεδρος όλων των Ελλήνων και όχι μόνο των λεγόμενων φιλοευρωπαίων.
Ψιλά γράμματα, θα πείτε. Αυτό σκέφτηκε και ο Πάκης και ξεστόμισε τα παραπάνω, στην προσπάθειά του να κάνει καλή εντύπωση στο Βερολίνο. Είχε φιλήσει κατουρημένες ποδιές, βλέπετε, προκειμένου να έχει και μια συνάντηση με τη Μέρκελ. Επρεπε να εμφανιστεί στους γερμανούς δημοσιογράφους σαν πολιτικός παράγοντας με κύρος και δυνατότητα άσκησης πολιτικής, ενώ είναι γνωστό πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς την προσυπογραφή της πράξης του από τον αρμόδιο υπουργό. Μετά την τροποποίηση του συντάγματος από τον Α. Παπανδρέου το 1985, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι σκέτα παρελασιάρχης, κατά το κοινώς λεγόμενο.
Ο Πάκης, όμως, ήθελε να κάνει το κομμάτι του. Για να του κάνουν αφιερώματα κάποια ελληνικά αστικά συγκροτήματα, σύμφωνα με τα οποία η Μέρκελ και ο Ντράγκι συναντήθηκαν μαζί του «καθώς στο πρόσωπό του βλέπουν έναν σταθερό θεσμικό παράγοντα»! Μωρέ δεν πάει να είναι όσο σταθερός θέλει, βράχος ακλόνητος. Οταν δεν έχει αρμοδιότητες και δεν μπορεί ούτε κατ' ελάχιστον να επηρεάσει το πολιτικό παιχνίδι, δεν αξίζει ούτε σεντ για τους ιμπεριαλιστές ηγέτες. Τυχαίο είναι ότι ο Τσίπρας δε συναντήθηκε μαζί του για να φανεί ότι πηγαίνει για να συνδράμει την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση; Ο πρωθυπουργός δε θέλησε να δείξει ότι κρύβεται πίσω από τον πρόεδρο.
Ούτε είναι τυχαίο που στη συνάντηση με τον Ντράγκι δεν συνόδευσε τον Πάκη ο υπουργός Οικονομικών, όπως συνηθίζεται σ' αυτές τις περιπτώσεις, αλλά ο Στουρνάρας, που μεσολάβησε για να κλείσει το ραντεβού. Και βέβαια, για ποια παραβίαση του πρωτοκόλλου εκ μέρους του Ντράγκι γράφουν τα παπαγαλάκια, όταν συνέβη το αμίμητο να μην πάει ο Ντράγκι να επισκεφτεί τον Πάκη στο Βερολίνο (καταπώς συνηθίζεται), αλλά κοτζάμ πρόεδρος της Δημοκρατίας σηκώθηκε και πήγε στη Φρανκφούρτη, όπου ο Ντράγκι διέθεσε μια ώρα από το χρόνο του για μια καθαρά εθιμοτυπική συνάντηση.
Ο Πάκης ζήτησε από τον Ντράγκι να ενταχθεί η Ελλάδα στο «πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης», μετέδωσαν τα παπαγαλάκια. Και ο Ντράγκι ξύστηκε στο… γνωστό σημείο, λέμε εμείς. Πράγμα που αποδείχτηκε και από τις διαρροές του Πάκη, που δεν περιλάμβαναν τίποτα για το αίτημα που ο ίδιος υποτίθεται ότι υπέβαλε στον διοικητή της ΕΚΤ.
Για να τελειώνει η κοροϊδία: την επίσημη θέση της ΕΚΤ τη διατύπωσε ο ίδιος ο Ντράγκι, πηγαίνοντας στο ευρωκοινοβούλιο προ δεκαημέρου (στις 13 Γενάρη) προκειμένου να απαντήσει σε ερώτηση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Παπαδημούλη και Κούλογλου, οι οποίοι ξύστηκαν στη γκλίτσα του τσοπάνη κι αυτός δε δίστασε ν' αρπάξει τη γκλίτσα και να τους ρίξει ένα μπερντάχι.
Παπαδημούλης και Κούλογλου ρώτησαν τον Ντράγκι πότε η ΕΚΤ θα επαναφέρει το waiver (δηλαδή την εξαίρεση των ελληνικών ομολόγων από τα κριτήρια καταλληλότητας που χρησιμοποιεί η ΕΚΤ) και πότε θα εντάξει την Ελλάδα στο περιβόητο «πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης» της ΕΚΤ. Ο Ντράγκι υπήρξε σαφέστατος:
♦ Για να επανέλθει το waiver και τα ομόλογα των ελληνικών τραπεζών να γίνονται αποδεκτά από την ΕΚΤ για απευθείας δανεισμό (ώστε να φτηνύνει το κόστος της ρευστότητας, που σήμερα αντλείται από τον ακριβό ELA) απαιτείται «ισχυρή δέσμευση και συμμόρφωση προς ένα πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής».
♦ Η ένταξη της Ελλάδας στο «πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης» συνδέεται με τις αξιολογήσεις του «προγράμματος», καθώς και με τα όρια αγορών που προβλέπονται συνολικά από το πρόγραμμα.
Μ' άλλα λόγια, η ΕΚΤ δεν προσφέρει ούτε το έλασσον (δηλαδή την αποδοχή των ομολόγων των ελληνικών τραπεζών, ώστε αυτές να μην αντλούν ρευστότητα από τον ΕLA, αλλά να εκμεταλλευτούν -όπως συνέβαινε πριν από το 2015- τα χαμηλά επιτόκια του απευθείας δανεισμού από την ΕΚΤ), αν προηγουμένως δεν κλείσει με επιτυχία τουλάχιστον η πρώτη αξιολόγηση. Αρα, ακόμα και η άρση των capitals controls ή έστω η χαλάρωσή τους, εξαρτάται απόλυτα από το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης από την τρόικα. Οσο για τη συμμετοχή στο «πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης», που θα επέτρεπε στον ελληνικό καπιταλισμό να έχει πρόσβαση σε μεγαλύτερο όγκο ρευστότητας (άρα να μπορούν οι τράπεζες να δώσουν δάνεια), θα χρειαστεί να ολοκληρωθούν και άλλες αξιολογήσεις, πέραν της πρώτης, γιατί «τα λεφτά δεν είναι για όλους».
Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Σημαίνουν ότι ο Ντράγκι θα εξακολουθήσει να εφαρμόζει το «μαρτύριο της σταγόνας» στον ελληνικό καπιταλισμό, μέχρις ότου η κυβέρνησή του να προσαρμοστεί πλήρως και να εφαρμόσει όλα όσα συμφωνήθηκαν με το τρίτο Μνημόνιο το περασμένο καλοκαίρι. Μπορεί ο Τσίπρας να κοκορεύεται ότι δε θα διστάσει ακόμα και να συγκρουστεί, γιατί «αυτό σημαίνει αριστερή κυβέρνηση σε συνθήκες κρίσης» (συνέντευξη στο γαλλικό Canal+), όμως αυτό το έργο παίχτηκε το πρώτο επτάμηνο του 2015 και «σίκουελ» τόσο γρήγορα δεν μπορεί να υπάρξει.
Ο Ντράγκι και το ΔΣ της ΕΚΤ έχουν στα χέρια τους το κλειδί που ανοίγει την κάνουλα της ρευστότητας, χωρίς την οποία ούτε τα capital controls μπορούν να αρθούν ούτε ο ελληνικός καπιταλισμός μπορεί να κινηθεί στοιχειωδώς. Οσο πιο γρήγορα κλείσουν τα εκκρεμή ζητήματα και η τρόικα ολοκληρώσει την πρώτη αξιολόγηση τόσο πιο γρήγορα θ' ανοίξει η κάνουλα της ΕΚΤ για τις ελληνικές τράπεζες. Αυτό είναι το μήνυμα του Ντράγκι, που σίγουρα το είπε και προφορικά στον Πάκη που τον επισκέφτηκε. Το ζήτημα είναι αν η κυβέρνηση μπορεί να επιταχύνει τις διαδικασίες, με τόσο κόσμο στα κάγκελα για το Ασφαλιστικό.
