Το σίριαλ «Διώξτε τον Γιωργάκη» έχει ήδη αρχίσει να παίζεται, αλλά οι πρωταγωνιστές ακόμα δεν έχουν βγει στη σκηνή. Το ΠΑΣΟΚ θυμίζει σκυλάδικο της παραλιακής, όπου οι φίρμες βγαίνουν στη σκηνή τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν οι πελάτες έχουν νταλκαδιαστεί επαρκώς από τα «δεύτερα». Κάποιοι σαν τον Λοβέρδο και Χρυσοχοΐδη δηλώνουν δημόσια ότι δεν θέτουν θέμα ηγεσίας, γιατί το κόμμα πρέπει πρώτα να ηρεμήσει, ο Βενιζέλος λέει το ίδιο μέσω διαρροών και το «μαγαζί» το κρατάνε προς το παρόν οι Λιντζέρηδες που βγήκαν πρώτοι στα κεραμίδια. Δεν έχει μιλήσει ακόμα ούτε η Βάσω που ήταν αυτή που με συντονισμένα χτυπήματα αποδόμησε τον Παπανδρέου.
Ο Γιωργάκης, πάντως, εμφανίστηκε στη Βουλή μες στην καλή χαρά. Μιλώντας σε πρώτο ενικό πρόσωπο, διεμήνυσε πως δεν έχει σκοπό –τουλάχιστον αυτή τη στιγμή– να παραιτηθεί. «Γι’ αυτές τις αξίες θα συνεχίσω να δουλεύω και εντός και εκτός Ελλάδος», ήταν η τελευταία ατάκα του, αφού προηγουμένως περιέγραψε τον εαυτό του ως έναν πολιτικό ηγέτη συμπαντικών διαστάσεων που όλα τα είδε, όλα τα επεσήμανε, αλλά οι ευρωπαίοι ηγέτες δυστυχώς δεν αντιλήφθηκαν αυτά που τους έλεγε, κινήθηκαν από στενά εθνικιστικά κίνητρα (μέχρι και για ρατσισμό έναντι του ευρωπαϊκού Νότου τους κατηγόρησε) και τώρα βλέπουν τις «αγορές» να επιτίθενται στις ίδιες τους τις χώρες. «Απαλλαγμένος από την αυτοσυγκράτηση –αν θέλετε– που πρέπει να δείχνει, ένας πρωθυπουργός, θα μπορώ εφεξής πιο ελεύθερα να παρεμβαίνω. Να μάχομαι για μια Ευρώπη μακριά από τις εθνικές περιχαρακώσεις που βλέπουμε σήμερα», δήλωσε ο Παπανδρέου.
Οι παπαριές περί «πολέμου» κατά των «ανεξέλεγκτων αγορών», των «κερδοσκόπων», των «φοροφυγάδων», της «διαπλοκής», των «κατεστημένων της χώρας», οι συμβουλές προς τον Παπαδήμο «να καθορίσει τους κανόνες μεταξύ πολιτικής και Μέσων Ενημέρωσης» και «να εξυγιάνει τον τομέα των Μέσων Ενημέρωσης που πολλά επιβιώνουν με θαλασσοδάνεια, κρατικές διαφημίσεις τα οποία πετυχαίνουν με εκβιασμό ή υπόγειες διαδρομές» (δηλαδή να κάνει μέσα σε τρεις μήνες αυτά που, προφανώς, δεν έκανε ο Γιωργάκης μέσα σε δυο χρόνια!), σκόρπισαν γενική θυμηδία, αφού ο Γιωργάκης εμφανίστηκε σαν κάποιος που μόλις έφτασε στην Ελλάδα μετά από μακρά απουσία στο εξωτερικό. Η υπεράσπιση του δημοψηφίσματος, όμως, προκάλεσε οργή σε πάρα πολλούς Πασόκους. Και βέβαια, ο τρόπος που υπερασπίστηκε το δημοψήφισμα ήταν γελοίος και δεν αξίζει να τον σχολιάσουμε. Είναι δυνατόν να λες ότι το δημοψήφισμα ήταν μια σωστή επιλογή, αλλά να μην εξηγείς γιατί τελικά δεν το έκανες;
Δεν υπάρχει περίπτωση να μην τεθεί θέμα Παπανδρέου στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα. Ο Μπένι δεν πρόκειται να το ανοίξει, γιατί κάηκε στο χυλό (το 2007) και έκτοτε φυσάει και το γιαούρτι. Ασε που έχει κάνει κάποια συμφωνία με τον Παπανδρέου για τη διαδοχή και έχει ανάγκη την παπανδρεϊκή πτέρυγα, δεδομένου ότι η δική του ομάδα έχει γίνει χίλια κομμάτια (ο υπαρχηγός του το 2007 Λοβέρδος προβάλλει τώρα ως διεκδικητής της αρχηγίας). Από αλλού, μάλλον, θα τεθεί το θέμα (ο Σκανδαλίδης είναι εκείνος που ήδη το έθεσε) και είμαστε περίεργοι να δούμε αν ο Παπανδρέου θα τηρήσει τη συμφωνία με τον Βενιζέλο ή θα την κάνει γυριστή. Μέχρι στιγμής βλέπουμε να ισχύει το δεύτερο.
Και τι σημασία έχουν οι ενδοπασοκικές καντρίλιες για τον ελληνικό λαό; Από άποψη ουσίας καμία. Αν όμως το ΠΑΣΟΚ παραμείνει ενωμένο, ξεπερνώντας και αυτή την κρίση του (έστω και με ένα εκλογικό ποσοστό που θα θυμίζει… 1974), θα προσπαθήσει να αναβαπτιστεί στα αντιπολιτευτικά νάματα, χρησιμοποιώντας τα γνωστά σοσιαλδημοκρατικά τερτίπια, με στόχο να μεταβληθεί και πάλι σε αξιόπιστη εναλλακτική λύση εξουσίας, εξαπατώντας και εγκλωβίζοντας εργαζόμενους. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία.
ΥΓ: Ο Παπανδρέου δεν δίστασε να προτείνει από το βήμα της Βουλής ακόμα και αλλαγή του εκλογικού νόμου. Ο Σαμαράς αποκάλυψε ότι του πρότεινε να πάνε σε εκλογές με λίστα. Αυτό δείχνει ότι θέλει να ελέγξει το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί. Αλλωστε, θέλει χρόνο για να σχεδιάσει το μέλλον του και η καλύτερη θέση για να σχεδιάσει είναι η αρχηγία του ΠΑΣΟΚ και όχι ένας διακοσμητικός ρόλος επιτίμου προέδρου. Πέρα από το προσωπικό του μέλλον, όμως, υπάρχει και μια ολόκληρη κλίκα γύρω του, που έχει αιφνιδιαστεί από τις εξελίξεις και που επίσης θέλει χρόνο για να σχεδιάσει το δικό της μέλλον, με ή χωρίς τον Γιωργάκη.
