Λεφτά για εξοπλισμούς υπάρχουν!

Οπως ακριβώς το είχαμε προβλέψει. Δεν πρόλαβε να φύγει ο Πομπέο, έχοντας στο χαρτοφύλακά του μια συμφωνία για επέκταση των αμερικάνικων βάσεων στην Ελλάδα και ένα πακέτο με αιτήματα για αγορά μεταχειρισμένων αμερικάνικων οπλικών συστημάτων, και ο υπουργός Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος πετάχτηκε στο Παρίσι, όπου υπέγραψε με την ομόλογό του Φλοράνς Παρλί προσύμφωνο (Letter of Intend – Δήλωση Πρόθεσης) για την αγορά από την Ελλάδα δύο γαλλικών φρεγατών νέας γενιάς τύπου Belharra.
 
Οπως είναι γνωστό, αυτού του τύπου τα προσύμφωνα δεν είναι δεσμευτικά. Δείχνουν όμως τη διάθεση των δύο πλευρών να βρουν έναν κοινό τόπο για να ολοκληρώσουν την αγοραπωλησία. Κι όταν πρόκειται για οπλικά συστήματα, τα προσύμφωνα δεν έχουν προπαγανδιστική σημασία (όπως κάτι προσύμφωνα που υπέγραφε ο Λαφαζάνης με τους Ρώσους για κάτι ανύπαρκτους αγωγούς), αλλά έχουν πολιτικά δεσμευτικό χαρακτήρα.
 
Αλλωστε, αυτή η ιστορία χρονίζει, από την εποχή που πρόεδρος στη Γαλλία ήταν ο Ολάντ και πρωθυπουργός στην Ελλάδα ο Τσίπρας. Συνεχίστηκε με πρωθυπουργό τον Τσίπρα και προέδρους πρώτα τον Ολάντ και μετά τον Μακρόν και τώρα περνάει στα χέρια του Μητσοτάκη. Κάποια στιγμή τα δύο μέρη έφτασαν τόσο κοντά που ο Κουβέλης βγήκε και έκανε ανακοινώσεις για απόκτηση γαλλικών φρεγατών με «λίζινγκ». Αποδείχτηκε ότι το θέμα δεν ήταν ακόμα ώριμο.
 
Η γαλλική πολεμική βιομηχανία «καίγεται» να πουλήσει τις νέες φρεγάτες γιατί από το συγκεκριμένο «προϊόν» εξαρτάται το ξαναζωντάνεμα των γαλλικών ναυπηγείων που περνούν κρίση εδώ και χρόνια. Ως πολιορκητικός κριός χρησιμοποιείται η ιμπεριαλιστική κυβέρνηση της χώρας, η οποία βάζει το θέμα της πώλησης φρεγατών στο τραπέζι με τα γενικότερα πολιτικά ζητήματα. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που γάλλος πρόεδρος επισκεπτόταν την Ελλάδα αναβίωνε η φιλολογία για τις φρεγάτες. Οπως είναι προφανές ότι η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τη συγκεκριμένη αγορά συνδέεται με γεωστρατηγικά ζητήματα, όπως η άσκηση γαλλικής πίεσης προς την Τουρκία.
 
Η παραγγελία για τις δύο φρεγάτες θα είχε δοθεί, αν δεν υπήρχε η γνωστή δημοσιονομική στενότητα. Αναζητείται, λοιπόν, η φόρμουλα του δανεισμού που θα επιτρέψει να γίνει η παραγγελία. Σ' αυτές τις περιπτώσεις η μονοπωλιακή κονόμα είναι διπλή. Κονομάει και η πολεμική βιομηχανία και οι τράπεζες που θα δώσουν το δάνειο. Κι όπως γράψαμε την περασμένη βδομάδα, άμα πάρουν οι Αμερικανοί και οι Γάλλοι τις παραγγελίες τους σε οπλικά συστήματα, θα ζητήσουν και οι Γερμανοί αυτό που «δικαιούνται». Εχει κάτι χρόνια να αγοράσει τεθωρακισμένα το ελληνικό στράτευμα…