Πιστή στο νεοφιλελεύθερο δόγμα, η Μπακογιάννη κριτικάρει την κυβέρνηση από τα δεξιά, ευθυγραμμισμένη στη γραμμή της τρόικας (για καθυστέρηση στην υλοποίηση των «διαρθρωτικών αλλαγών» και ιδιαίτερα της «μείωσης του κράτους»), ενώ ταυτόχρονα διευκολύνει την κυβέρνηση, προτείνοντας να αποκτήσει το καινούργιο Μνημόνιο αυξημένη τυπική ισχύ. Εξερχόμενη του μεγάρου Μαξίμου δήλωσε: «Η πρόταση της “Δημοκρατικής Συμμαχίας” είναι το διαπραγματευτικό πακέτο, το οποίο θα έρθει ως Σύμφωνο στη Βουλή των Ελλήνων, να συμφωνηθεί και να ψηφιστεί από 180 βουλευτές, καθότι θα αφορά μία θητεία πολύ πέραν της κυβερνητικής θητείας της σημερινής».
Κομματάκι δύσκολο, βέβαια, να βρεθούν 180 ψήφοι στη σημερινή Βουλή, όμως η Ντόρα δεν ενδιαφέρεται τόσο γι’ αυτό όσο για τη δική της αναβάθμιση στο αστικό πολιτικό παιχνίδι. Πιέζει τον Σαμαρά από τα δεξιά (ο οποίος πολύ δύσκολα θα ψηφίσει οποιοδήποτε Μνημόνιο στη Βουλή), με το βλέμμα στραμμένο στους καπιταλιστές, από τους οποίους ζητά στήριξη ώστε να διασωθεί πολιτικά η ίδια και η παρέα της, διότι μπορούν να φανούν χρήσιμοι στο σύστημα.
