Πριν πούμε οτιδήποτε για το νέο επεισόδιο του σίριαλ «Διαπραγματεύσεις με την τρόικα», να θέσουμε ένα ερώτημα: αν δεν αλλάξει τίποτα, αν η τρόικα έρθει στις αρχές Δεκέμβρη και μετά από μερικές μέρες συμφωνήσει σε όσα προτείνει η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι;
Πέρα απ’ όσα έχει υποστεί τα τελευταία τριάμισι χρόνια ο ελληνικός λαός το 2014 θα υποστεί ακόμη: Επιδρομή στη φορολογία εισοδήματος, με φορολόγηση με 26% από το πρώτο ευρώ (για επαγγελματίες και επιτηδευματίες) και κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών (για όλους). Χαράτσι σε ακίνητα, ημιτελή, οικόπεδα και χωράφια. Νέο ψαλίδι στις επικουρικές συντάξεις. Νέο ψαλίδι στα εφάπαξ. 11.000 απολύσεις (πέραν των 4.000 που αφορούν το 2013) και άλλες 12.500 διαθεσιμότητες. 1.500 απολύσεις σε ΛΑΡΚΟ-ΕΛΒΟ-ΕΑΣ. Σάρωμα των μισθών στον ιδιωτικό τομέα με την εκβιαστική απόσπαση επιχειρησιακών ή ατομικών συμβάσεων, που εξισώνουν όλους τους μισθούς με τον κατώτατο. Νέα μείωση μισθών σε ΔΕΚΟ και οργανισμούς του δημοσίου με την επέκταση του ενιαίου μισθολόγιου. Αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων και στα τιμολόγια της ΔΕΗ.
Δεν χρειάζεται να συνεχίσουμε. Καταγράψαμε τις πιο κραυγαλέες πλευρές των νέων αντιλαϊκών μέτρων (που έχουν ήδη βαφτιστεί παλιά και συμφωνημένα) για να μην ξεχνάμε πού βρισκόμαστε. Φυσικά, θα υπάρξει και συνέχεια. Και άλλα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα. Επ’ αυτών γίνεται το παζάρι κυβέρνησης-τρόικας.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μπούμε σε μετρολογία, όταν το παζάρι είναι ακόμα ανοιχτό, μολονότι οι βασικές κατευθύνσεις έχουν διαφανεί. Πρώτη στο στόχαστρο είναι η κοινωνική ασφάλιση. Ο Βρούτσης με τον Στουρνάρα έλεγαν ότι με το νέο νομοσχέδιο θα εξασφαλίσουν 500 εκατ. ευρώ το χρόνο και μέσα σε λίγες μέρες τα ανέβασαν σε 700-800 εκατ. ευρώ. Οπως ανέβασε ο Στουρνάρας το περιβόητο «δημοσιονομικό κενό» από 500 εκατ. σε 1,3 δισ. ευρώ. Φυσικά, η τρόικα αμφισβητεί και την αποτελεσματικότητα του «σχεδίου Βρούτση» και το εύρος του «δημοσιονομικού κενού» που δίνει ο Στουρνάρας, αλλά και τη δυνατότητα κάλυψης αυτών των 1,3 δισ. ευρώ από τα μέτρα που εισηγείται η κυβέρνηση.
Στο τέλος θα καταλήξουν σε μια συμφωνία. Οποιο κι αν είναι το εύρος του «κενού» στο οποίο θα συμφωνήσουν, δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπάρξουν και κάποια νέα μέτρα, που θα τα βαφτίσουν «διαρθρωτικές αλλαγές». Και η Κοινωνική Ασφάλιση θα έχει την τιμητική της, αφού είναι η μεγάλη δεξαμενή άντλησης πόρων από τους οποίους πληρώνονται τα εξοντωτικά τοκοχρεολύσια των δανειστών του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου. Αν, μάλιστα, υλοποιηθεί μέσα στο 2014 η μνημονιακή υποχρέωση για μείωση κατά 3,9% των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών (έ-χουν μειωθεί ήδη κατά 1,1%), όπως πιέζει η τρόικα, η ελλειμματικότητα των Ταμείων θα μετατραπεί τάχιστα σε χρεοκοπία και τότε δε θ’ αρκούν μέτρα μείωσης των επικουρικών, των εφάπαξ και των κύριων συντάξεων πάνω από ένα ποσό, αλλά θ’ απαιτηθεί γενική μείωση, όλων των συντάξεων.
Αυτή είναι η ουσία του ζητήματος και βάζει μπροστά μας τη συνολική ανατροπή της ακολουθούμενης πολιτικής, η οποία κατ’ ανάγκη πρέπει να έχει επαναστατικό χαρακτήρα. Τα υπόλοιπα ανήκουν στη σφαίρα των πολιτικών διευθετήσεων και ως τέτοια πρέπει να τ’ αντιμετωπίσουμε.
Η τρόικα έφυγε την Πέμπτη από την Αθήνα, αφήνοντας ένα ευγενικό σημείωμα, στο οποίο μιλούσε για «εποικοδομητικές συζητήσεις με τις ελληνικές αρχές» και «ικανοποιητική πρόοδο». Ανακοίνωνε, δε, ότι σκοπεύει να επανέλθει στις αρχές Δεκέμβρη, επειδή «κάποια θέματα παραμένουν εκκρεμή». Πολιτισμένα πράγματα, όχι υψηλοί τόνοι, όπως κάποιες άλλες φορές στο παρελθόν. Αυτό δεν άρεσε στον Στουρνάρα, γι’ αυτό και έσπευσε, λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, να εκδώσει επίσημη ανακοίνωση στην οποία έλεγε πως «όσα ακούγονται απόψε περί δήθεν συμφωνίας της τρόικας με το Υπουργείο Οικονομικών, ιδίως δε για επίτευξη συμβιβασμού στο δημοσιονομικό τομέα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η διαπραγμάτευση συνεχίζεται κανονικά».
Δεν έπρεπε σε καμιά περίπτωση να χαλάσει η προπαγάνδα περί «σκληρής διαπραγμάτευσης». Από το νηφάλιο ύφος της ανακοίνωσης της τρόικας, όμως, μπορούμε να καταλάβουμε τι πρόκειται να γίνει.
Χτες, Παρασκευή, ο Σαμαράς θα συναντιόταν με τη Μέρκελ στο Βερολίνο, όπου πήγε όχι ως επίσημος προσκεκλημένος της γερμανικής κυβέρνησης, αλλά για να συμμετάσχει στο συνέδριο μιας εφημερίδας. Κι ενώ οι προπαγανδιστές του Μαξίμου έστησαν ολόκληρη καμπάνια (τις λέξεις «πολιτική διαπραγμάτευση» δεν τόλμησαν να τις ξαναναφέρουν, αλλά μιλούσαν για τα πολιτικά ζητήματα που θα θέσει ο Σαμαράς στη Μέρκελ, ζητώντας της να παρέμβει στην τρόικα, αλλιώς η κυβέρνηση θα κινδυνεύσει από κάποιο «ατύχημα»), πριν το μεσημέρι της Πέμπτης η Μέρκελ φρόντισε να διαλύσει κάθε νεφέλωμα, δηλώνοντας (η ίδια, όχι κάποιος παρατρεχάμενός της), ότι η συνάντηση με τον Σαμαρά θα είναι καθαρά ενημερωτική και δε θα υπεισέλθει σε θέματα διαπραγμάτευσης (η οποία πρέπει να γίνει με την τρόικα και με κανέναν άλλο).
Αυτή τη στιγμή ούτε η κυβέρνηση ούτε η τρόικα βιάζονται για τελική συμφωνία. Δεν υπάρχει άμεσο ταμειακό πρόβλημα. Γι’ αυτό και η τρόικα δέχτηκε να κατατεθεί ένας προϋπολογισμός μαϊμού, ο οποίος θ’ αλλάξει στη συνέχεια. Και μόνο αυτό το γεγονός πιστοποιεί πως η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζεται αλλά είναι Μπανανία.
