Δεν είναι βέβαια και τόσο συνηθισμένο, η πιθανότητα ενός δημοψηφίσματος να ανακοινώνεται από έναν υπουργό, χωρίς να έχει πει κάτι σχετικό ο πρωθυπουργός. Αλλά όταν έχεις να κάνεις με την… παιδική χαρά του Τσίπρα και με τον… ροκ σταρ Μπαρουφάκη, θα πρέπει να περιμένεις… τα πάντα όλα. Την πέταξε, λοιπόν, την παπάρα του στην «Κοριέρε ντε λα Σέρα» και μετά έτρεχε να δώσει εξηγήσεις, διαμαρτυρόμενος ότι τον διαστρέβλωσαν (αφού τον διαστρεβλώνουν όλοι, τι θέλει και δίνει συνεντεύξεις και μάλιστα αγγίζοντας θέματα που κάνουν τζιζ;).
Επί της ουσίας, είτε είπε είτε δεν είπε τη φράση «για το ευρώ», το ίδιο κάνει. Ισως ο ιταλός δημοσιογράφος να το συνήγαγε ως συμπέρασμα από την κουβέντα που έκαναν. Αν πας για δημοψήφισμα, επειδή οι δανειστές σου είπαν «όχι σε όλα» και με δεδομένο ότι η διαπραγμάτευσή σου μαζί τους αφορούσε τα νέα δανεικά που ζητούσες, θες δε θες θα κηρύξεις στάση πληρωμών και θα βγεις από το ευρώ, για να μπορέσεις να συμμαζέψεις λίγο την κατάσταση μέσω της νομισματικής πολιτικής.
Γι’ αυτό και τα περί δημοψηφίσματος δεν συγκινούν κανέναν στην Ευρωζώνη και ιδιαίτερα τους Γερμανούς. Δεν πρόκειται καν να το εκλάβουν ως εκβιασμό, όπως εξέλαβαν το δημοψήφισμα του ΓΑΠ το 2011. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλά και κυρίως έχει μεσολαβήσει η δεύτερη δανειακή σύμβαση, με το Αγγλικό Δίκαιο και την παραίτηση από κάθε ασυλία, μέσω της οποίας οι ιμπεριαλιστές δανειστές μπορούν να ασκήσουν ακόμη σκληρότερους εκβιασμούς απ’ αυτούς που ασκούν σήμερα, αφού θα έχουν κηρύξει το ελληνικό κράτος επισήμως σε χρεοκοπία. Συμμετοχή στην ΕΕ, έστω και εκτός Ευρωζώνης, και παράλληλα στάση πληρωμών δε συμβιβάζονται.
Αυτό δεν το ξέρουν μόνο οι δανειστές, το ξέρουν και τα στελέχη της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου, ακόμη και ο Μπαρουφάκης. Γι’ αυτό και τα περί δημοψηφίσματος ή εκλογών δεν είναι εκβιασμός επί των δανειστών, που δεν πρόκειται να χαμπαριάσουν, αλλά εκβιασμός επί του ελληνικού λαού. Είναι ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της «μέχρις εσχάτων διαπραγμάτευσης», που σχηματίζει σιγά-σιγά η νέα συγκυβέρνηση, για να μπορέσει να καλύψει τα τερατώδη ψέματα με τα οποία παραμύθιαζε προεκλογικά τον ελληνικό λαό και να παρουσιάσει τη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής ως αναπόφευκτη.
Υπάρχει, όμως, και μια φιλολογία που φέρει τον Τσίπρα να εξετάζει την πιθανότητα νέων εκλογών. Ο ίδιος είπε σ
τον Θεοδωράκη (με στόχο αυτός να το διαρρεύσει), πως αν τον ζορίσουν πολύ οι πιστωτές θα πάει σε εκλογές και θα πάρει 50%. Πώς θα προλάβει να πάει σε εκλογές, όμως; Στην καλύτερη περίπτωση θέλει ένα μήνα. Με παύση πληρωμών και χρεοκοπία, ο ελληνικός καπιταλισμός θα μπει σε τροχιά κατάρρευσης και ο Τσίπρας θα έχει την τύχη του Γιωργάκη πριν προλάβει να πάει σε εκλογές. Αλλά κι αν κάνουμε την απίθανη υπόθεση ότι πάει σε εκλογές και πάρει 50% τι θα το κάνει; Για να πάρει το 50% θα πρέπει να έχουν έρθει τα πάνω κάτω, θα πρέπει να έχει αλλάξει η κοινωνική συνείδηση και ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει υποσχεθεί στον ελληνικό λαό ότι θα κάνει όλα αυτά που δεν μπορεί να κάνει τώρα. Δηλαδή, ότι θα πάει σε ρήξη με τους ιμπεριαλιστές δανειστές και ιδιαίτερα με την Ευρωζώνη. Με ένα τόσο μεγάλο ποσοστό ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα είναι δυνατότερος αλλά πιο αδύνατος. Διότι οι μεν ιμπεριαλιστές απέδειξαν ότι δεν έχουν σε καμιά εκτίμηση τις «λαϊκές εντολές» (έχουμε κι εμείς «λαϊκή εντολή» λένε), ο δε ΣΥΡΙΖΑ δε θα έχει καν το άλλοθι ότι πιέζεται στο εσωτερικό από τις μνημονιακές δυνάμεις.
Θα πάει να κάνει τη μεγάλη κωλοτούμπα με 50%, όταν δυσκολεύεται να την κάνει με 36%; Γιατί περίπτωση να μην κάνει την κωλοτούμπα δεν υπάρχει. Εκτός αν υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ως στόχο το… σοσιαλιστικό μετασχηματισμό στην Ελλάδα.
Αυτά σκέπτονται κάποιοι πιο ψύχραιμοι συριζαίοι και θεωρούν ότι αυτού του τύπου τα παιχνίδια πρέπει να σταματήσουν. Εκτός από τον Παπαγιαννάκη, που είναι σταθερός κήρυκας του «ρεαλισμού», και ο Βούτσης, που βρίσκεται σταθερά στο πλευρό των τσιπραίων εδώ και χρόνια και διευθύνει ένα ιδιαίτερα κρίσιμο υπερυπουργείο, αποδοκίμασε δημόσια τον Μπαρουφάκη. «Το ενδεχόμενο νέων εκλογών ή δημοψηφίσματος, θα είχε δραματικές εκφάνσεις και δεν αποτελεί επιλογή της κυβέρνησης», δήλωσε μιλώντας στον ΑΘΗΝΑ 9,84. Υπάρχει, δηλαδή, μια καθόλου αμελητέα μερίδα κυβερνητικών στελεχών που φοβάται ότι αν συνεχιστεί ανεξέλεγκτα αυτό το προπαγανδιστικό παιχνίδι, θα υπάρξει κίνδυνος κάποιου «ατυχήματος» που θα προκαλέσει στον ΣΥΡΙΖΑ μεγαλύτερη ζημιά από αυτή που θα προκαλέσει η βαθμιαία διολίσθηση στη μνημονιακή πολιτική.
