Οταν ένας νέος άνθρωπος φεύγει ξαφνικά και αναπάντεχα από τη ζωή, πριν καν συμπληρώσει τα 22 του χρόνια, δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν την οδύνη της μάνας και των αδερφών, των φίλων και των συγγενών του.
Ο Βασίλης Αντώνος, μεσαίος γιος του αείμνηστου Γιώργου Αντώνου, φοιτητής του Πολυτεχνείου, δεν είναι πια μαζί μας. Ο επίλογος της σύντομης ζωής του γράφτηκε την περασμένη Πέμπτη, καθώς το φέρετρό του διέσχισε τα τελευταία μέτρα πάνω στις πλάτες των συντρόφων, συνοδευόμενο από το θρήνο εκατοντάδων ανθρώπων.
Αχ, ρε Μπίλι, είναι πολλά αυτά που έπρεπε να κάνουμε μαζί, αλλά πρέπει να τα κάνουμε χωρίς εσένα. Οπως γράφουν και οι στίχοι που σκάρωσε ένας σύντροφος, «Να το θυμόμαστε, / πλέον, σε όσα φτιάξουμε / στο μέλλον, πως ένας λόγος ύπαρξής τους, / θα είσαι εσύ, που με τον τρόπο σου μας έκανες αυτό / να το θυμόμαστε». Η ανάμνηση της ευγενικής σου μορφής, της ευαισθησίας σου, της αγωνίας σου για έναν κόσμο χωρίς βαρβαρότητα, θα μας συντροφεύει.
Στη μητέρα του Ελένη και στ' αδέρφια του Θάνο και Νίκο εκφράζουμε τα πιο βαθιά, αδελφικά, συντροφικά μας συλλυπητήρια.
