Ο σχεδιασμός προέβλεπε σίριαλ. Και όπως συμβαίνει σε κάθε σίριαλ, το πρώτο επεισόδιο σχεδιάζεται να είναι το πιο δυνατό, για να προσελκύσει τους θεατές. Πρόσεξαν, λοιπόν, κάθε λεπτομέρεια. Ο πρωθυπουργός θα εμφανιζόταν στη Βουλή για ν' απαντήσει σε επίκαιρη ερώτηση του νεοδημοκράτη Κουμουτσάκου για το προσφυγικό. Χαμηλών τόνων ο Κουμουτσάκος, ρήτορας κάτω του μετρίου, με τη διπλωματική καριέρα να έχει στομώσει κάθε επιθετικότητα στο λόγο του, προσφερόταν ως ιδανικό ντεκόρ για μια εμφάνιση «από τα παλιά» του Τσίπρα. Με λόγο καταγγελτικό, με τόνους συμπάθειας για το δράμα των προσφύγων (τόσο που να του ξεφύγει και η πατάτα «μας είναι συμπαθή τα πνιγμένα παιδιά»!) και με αποκορύφωμα ένα δάκρυ που κύλησε δειλά στο πρόσωπο, πάνω στο κρεσέντο της συγκίνησης.
Ναι, ο πρωθυπουργός δεν έχει βελτιώσει μόνο το αγγλικά του. Βελτίωσε και τις υποκριτικές του ικανότητες. Οπως όμως τα βελτιωμένα αγγλικά του αποδείχτηκαν εντελώς ανεπαρκή σ' ένα ζωντανό διάλογο με τη βαριά προφορά του Αρκανσο που χρησιμοποιεί ο Κλίντον, έτσι και οι υποκριτικές του ικανότητες έγιναν σκόνη από τη ζοφερή πραγματικότητα, που αποκάλυψε ότι η κυβέρνησή του δεν κάνει τίποτ' άλλο από το να προσπαθεί να εμπορευτεί το δράμα των προσφύγων στο χρηματιστήριο της Ευρώπης-φρούριο. Πουλάει τη διάθεσή της να λειτουργήσει ως ο συνοριοφύλακας της ΕΕ και στις νέες συνθήκες και ζητάει ως αντάλλαγμα κάποια χαλάρωση στην εφαρμογή του Μνημόνιου. Οχι τίποτα σπουδαία πράγματα, αλλά κάποιο «τράτο» σε δευτερεύοντα ζητήματα, για να μπορεί πάνω σ' αυτό το «τράτο» να στηρίξει την προπαγάνδα της νέας «σκληρής διαπραγμάτευσης».
«Ο ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει τους φράχτες…» σάλπιζε την ίδια μέρα η «Αυγή»! Αφού παρέθετε απόψεις σαν αυτές που υποστήριξε από το βήμα της Βουλής ο Τσίπρας, κατέληγε: «Για όλους αυτούς τους λόγους, στηρίζουμε την κινητοποίηση που οργανώνει το Συντονιστικό Ενάντια στον Φράχτη του Εβρου, το Σάββατο 31 Οκτωβρίου. Αλληλεγγύη ενάντια στους φράχτες, τον ρατσισμό και τον αποκλεισμό!». Η συνέχεια είναι γνωστή. Οι μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές που πήγαν να δηλώσουν, με τη στήριξη -υποτίθεται- και του ΣΥΡΙΖΑ, δέχτηκαν τις «περιποιήσεις» των ΜΑΤ που έστειλε ενάντιά τους η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Την επομένη, στο «Βήμα της της Κυριακής» ο αρμόδιος για τη μεταναστευτική πολιτική υπουργός Γ. Μουζάλας «εξηγούσε» ότι «υπάρχουν τεχνικά ζητήματα που σε αυτή τη φάση δεν καθιστούν πρόσφορη την ιδέα να ανοίξει ο Εβρος»! Τι είδους τεχνικά προβλήματα είν' αυτά; Δεν έχουν ψαλίδια και τροχούς για ν' ανοίξουν μερικές διόδους από τις οποίες θα μπορούσαν να περνούν οι πρόσφυγες, χωρίς να θαλασσοπνίγονται στο Αιγαίο; Συνηθισμένος στην παραπειστική γλώσσα των ΜΚΟ, ο Μουζάλας βάφτισε τεχνικά τα πολιτικά ζητήματα. Δεν παρέλειψε, πάντως, να δηλώσει ότι η κυβέρνηση εξετάζει συνεχώς εναλλακτικές λύσεις στις οποίες περιλαμβάνεται και ο Εβρος.
Το πρωί της Δευτέρας χρειάστηκε να βγει στον αέρα η κυβερνητική εκπρόσωπος Γεροβασίλη (αυτή που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει), για να ξεκαθαρίσει ότι ο φράχτης του Εβρου δεν πρόκειται να γκρεμιστεί, παρά μόνο αν υπάρξει μια συνολική συμφωνία για τις προσφυγικές ροές σε επίπεδο ΕΕ, που θα περιλαμβάνει και την Τουρκία. Ετσι, μέσα σ' ένα τριήμερο αποκαλύφθηκε όλη η υποκρισία του Τσίπρα και της κλίκας του, που καμώνονται τους ευαίσθητους απέναντι στο δράμα των προσφύγων, ενώ στην πραγματικότητα είναι απολύτως συνυπεύθυνοι για τα καθημερινά εγκλήματα στο Αιγαίο.
Την Πέμπτη ήρθε ο ίδιος ο Τσίπρας να διακηρύξει από τη Λέσβο ότι ο φράχτης δεν πρόκειται να γκρεμιστεί. Συνηθισμένος στην πολιτική αλητεία, κατηγόρησε εκείνους που έχουν την «ωραία ιδέα» να γκρεμιστεί ο φράχτης, ότι «δεν έχουν ιδέα»! Και υποστήριξε το πρωτοφανές: ότι ο φράχτης φτιάχτηκε όχι για να αποτρέψει την είσοδο προσφύγων στο ελληνικό έδαφος, αλλά για να τους προστατέψει από τα ναρκοπέδια. Λες και δεν ξέρουμε τι συνέβαινε πριν κατασκευαστεί ο φράχτης. Λες και δεν ξέρουμε ότι το 99% των μεταναστών και προσφύγων έμπαιναν στην Ελλάδα από τον Εβρο και πως το ρεύμα στράφηκε προς τα νησιά (προς μεγάλη ικανοποίηση των δουλεμπόρων που εκτίναξαν τις τιμές στα ύψη) όταν φτιάχτηκε ο φράχτης που κατέστησε την περιοχή του Εβρου αδιάβατη.
Αν άνοιγαν διόδους στον Εβρο, το προσφυγικό ρεύμα θα μεταφερόταν εκεί, όπως συνέβαινε και παλαιότερα. Το πέρασμα των προσφύγων θα ήταν στοιχειωδώς ασφαλές. Και θα ήταν πανεύκολο οι δίοδοι να ανοιχτούν σε σημεία που δεν υπάρχουν ναρκοπέδια (τα οποία, άλλωστε, γνωρίζουν πλέον οι δουλέμποροι και από τις δυο πλευρές των συνόρων). Δε θα χρειαζόταν να στοιβάζονται οι πρόσφυγες απελπισμένοι στις βάρκες των δουλεμπόρων και να πνίγονται καθημερινά οι πιο αδύναμοι απ' αυτούς, με πρώτα τα παιδιά. Οι πρόσφυγες ξέρουν ότι τα πράγματα στο «δρόμο προς τη Δύση» έσφιξαν και βιάζονται να περάσουν, παραβλέποντας τους κινδύνους που έχει η θαλάσσια διέλευση με καιρό, από ανθρώπους που στοιβάζονται κυριολεκτικά σε υπερφορτωμένα και ακατάλληλα σκάφη. Είναι σίγουρο πως οι ταρίφες των δουλεμπόρων έχουν ανέβει, καθώς πλέον κυριαρχεί το «όπου φύγει φύγει».
Μια ασφαλής χερσαία δίοδος θα αποσοβούσε τουλάχιστον τα ναυάγια και τους πνιγμούς. Μόνο τον Οκτώβρη, 106 πτώματα ανασύρθηκαν από τα θαλάσσια περάσματα ανάμεσα στην Τουρκία και τα ελληνικά νησιά. Αρκετοί είναι οι αγνοούμενοι. Και η μακάβρια διαδικασία συνεχίζεται και το Νοέμβρη.
Μια κυβέρνηση που βάζει πάνω απ' όλα την ανθρώπινη ζωή θα έκανε τουλάχιστον αυτό. Θα εξαπέλυε μύδρους κατά της Τουρκίας και κατά της ΕΕ, θα διατύπωνε αξιώσεις, αλλά δε θα χρησιμοποιούσε τη ζωή των προσφύγων ως εμπορεύσιμο προϊόν στο παζάρι που προσπαθεί να διεξάγει. Ο Τσίπρας και η κλίκα του, όμως, θέλουν νεκρούς πρόσφυγες, γιατί τα νεκρά παιδιά πιάνουν μεγαλύτερη τιμή σ' αυτό το χρηματιστήριο. Αν οι πρόσφυγες περνούσαν με σχετική ασφάλεια από τον Εβρο, το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Τουρκία (εκτός αν πιστεύει κανείς ότι η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα) θα μεταφερόταν στην Ελλάδα. Οι πρόσφυγες θα στοιβάζονταν κατά χιλιάδες σε άθλια στρατόπεδα και θα ασκούσαν συνεχώς πίεση να τους ανοίξουν δίοδο προς Βορράν.
Αυτό, όμως, έρχεται σε αντίθεση με τη συμφωνία που υπέγραψε και η ελληνική κυβέρνηση, η οποία προβλέπει ότι στην Ελλάδα θα «φιλοξενηθούν» μόνο 50.000 πρόσφυγες, ενώ άλλες 50.000 θα «φιλοξενηθούν» στις χώρες του «δρόμου των Βαλκανίων», όπως ονομάζονται. Αυτή η συμφωνία, στη συνομολόγηση της οποίας δεν κλήθηκε η Τουρκία (όχι τυχαία), έχει ως στόχο να ανακόψει το προσφυγικό ρεύμα προς τη Γερμανία και τις άλλες χώρες του ιμπεριαλιστικού ευρωπαϊκού Βορρά. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Μόνο αν οι μαζικοί πνιγμοί στο Αιγαίο αποθαρρύνουν τους πρόσφυγες. Οσο πιο πολλοί δουν τα παιδιά τους να χάνονται στ' αφρισμένα κύματα τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να φοβηθούν οι υπόλοιποι και να μην επιχειρήσουν το απονενοημένο διά-βημα. Γι' αυτό δεν ανοίγει ο Εβρος. Γι' αυτό ο ίδιος ο Τσίπρας ανέλαβε να κόψει τη φόρα όσων συριζαίων διατύπωναν το αίτημα να γκρεμιστεί ο φράχτης. Υπολογίζουν ότι η φουρτούνες και η χειμωνιάτικη παγωνιά της θάλασσας θα πετύχουν να ανακόψουν το προσφυγικό ρεύμα. Αλλιώς, θα πρέπει να καταλήξουν στη λύση που πρότεινε ο κυβερνητικός σύμμαχος της Μέρκελ: να πυροβολούν τους πρόσφυγες με πραγματικά πυρά!
Μέχρι στιγμής, οι πνιγμοί δεν έχουν σταματήσει το προσφυγικό ρεύμα. Μπορούμε απ' αυτό και μόνο να αντιληφθούμε σε τι απελπισία βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι, που δε διστάζουν να παίξουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους κορόνα-γράμματα. Ετσι, δεν αποκλείεται να δούμε επιχειρήσεις ανοιχτής καταστολής στο θαλάσσιο χώρο. Τέτοιες φωνές ακούγονται ήδη στην Ελλάδα. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Δ. Κρεμαστινός, που δεν τον λες και φασίστα, πρότεινε (άρθρο στα «Νέα») μεταξύ των άλλων να ζητηθεί από την ΕΕ «να φυλάξει τα θαλάσσια σύνορά μας με τη συνεχή παρουσία εποπτεύοντος ελικοπτέρου και ταχυπλόων του Λιμενικού και της Frontex για την αποτροπή του κύματος εισερχομένων»!
Υπογράφοντας τη συμφωνία των Βρυξελλών, ο Τσίπρας διέπραξε έγκλημα. Δέχτηκε να γίνει εργαλείο της Μέρκελ και των άλλων ιμπεριαλιστών ηγετών στην προσπάθειά τους να ανακόψουν το προσφυγικό ρεύμα. Σ' αυτή τη φάση, η Ελλάδα καλείται να παίξει το ρόλο του επιβραδυντή της ροής.
Εγκλωβίζοντας στο εσωτερικό της όχι μόνο τους 50.000, που έχουν το θράσος να λένε ότι θα τους «φιλοξενήσουν», αλλά πολύ περισσότερους, οι οποίοι θα περιφέρονται ρακένδυτοι μέσα στο χειμώνα, για να αποτελούν ζωντανό παράδειγμα αποθάρρυνσης. Την ίδια στιγμή θα στέλνουν μερικές δεκάδες «τυχερούς» με αεροπορικές πτήσεις σε ευρωπαϊκές χώρες, για να στήνουν φιέστες σαν αυτοί που έστησαν ο Τσίπρας με τον Σουλτς την περασμένη Τετάρτη στο «Ελ. Βενιζέλος», χρησιμοποιώντας ως ντεκόρ τη φωτογραφία των γιαγιάδων από τη Λέσβο και ως «ταμπλό βιβάν» τους 50 πρόσφυγες που μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στο Λουξεμβούργο. Αυτού του μεγέθους είναι το «relocation» (μετεγκατάσταση) για το οποίο μιλά συνεχώς ο Τσίπρας. Μεγέθους ελάχιστων εκατοντάδων προσφύγων συνολικά, ίσα-ίσα για προπαγάνδα.
«Μέσα στη Μόρια η κατάσταση είναι δραματική. Μιλάμε για φυλακή υψίστης ασφαλείας με διπλό φράχτη. Και γύρω-γύρω, μέσα στους ελαιώνες, παρατημένοι οι Αφγανοί -οι οποίοι για κάποιο λόγο που μόνο οι ευρωπαίοι εταίροι μας γνωρίζουν, δεν θεωρούνται πρόσφυγες, παρότι η χώρα τους βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση τα 12 τελευταία χρόνια- περιμένουν μέρες μέσα στη βροχή και το κρύο ώστε να καταγραφούν και να φύγουν. Ολα αυτά όμως οι αυριανοί προσκεκλημένοι δεν πρόκειται να τα δουν, αφού οι αρμόδιοι φορείς θα έχουν φροντίσει να τα κρύψουν καλά». Η διήγηση ανήκει στον Αρη Μεσσήνη, φωτορεπόρτερ του AFP, που δεν μασάει τα λόγια του (δημοσιεύτηκε στο «Ποντίκι» αυτής της εβδομάδας). Οι προσκεκλημένοι που δεν πρόκειται να δουν την αθλιότητα και τη φυλάκιση είναι ο Τσίπρας με τον Σουλτς. Ο Μεσσήνης επιβεβαιώθηκε πλήρως. Θα μας επιτρέψει μόνο μια διόρθωση. Τσίπρας και Σουλτς δεν είδαν την πραγματικότητα, γιατί δε θέλουν να τη δουν, όχι γιατί τους την έκρυψαν εντέχνως οι αρμόδιοι. Στόχος τους ήταν να οργανώσουν και στη Λέσβο μια φιέστα, για προπαγανδιστική χρήση όχι τόσο στην Ελλάδα όσο στις ευρωπαϊκές χώρες. Εκεί που -όπως σημειώνει ο έμπειρος φωτορεπόρτερ- δε δείχνονται πια οι φωτογραφίες με τα νεκρά παιδιά που ο ίδιος και άλλοι συνάδελφοί του στέλνουν καθημερινά.
Προσφέροντας την Ελλάδα σε ρόλο συνοριοφύλακα και επιβραδυντή του προσφυγικού ρεύματος, ο Τσίπρας διατύπωσε ανοιχτά πλέον το αίτημα μιας κάποιας χαλάρωσης στους ρυθμούς εφαρμογής του Μνημόνιου. Το έκανε ενώπιον του παντελώς αναρμόδιου Σουλτς και όχι ενώπιον των κομισάριων Ντομπρόβσκις και Μοσκοβισί με τους οποίους συναντήθηκε το τελευταίο δεκαήμερο. «Την ίδια στιγμή που εμείς κάνουμε το καθήκον μας, δεχόμαστε πιέσεις και παράλογες απαιτήσεις για να άρουμε την προστασία της πρώτης κατοικίας», είπε, εντοπίζοντας σε κάτι πολύ συγκεκριμένο (και πολύ λίγο) το αίτημά του. Δεν είπε, ας πούμε, για το Ασφαλιστικό ή για τη φοροκαταιγίδα ή για το ξεπούλημα των «ασημικών» του ελληνικού κράτους. Για το λιγότερο σημαντικό μίλησε, σ' αυτό ζήτησε μια μικρή ανοχή.
Αρωγός του Τσίπρα σ' αυτό το άθλιο παζάρι προσέτρεξε ο πρόεδρος Πάκης, που ξεκαθάρισε στον Σουλτς ότι η Ελλάδα ευχαρίστως θα παίξει το ρόλο του συνοριοφύλακα της ΕΕ, αρκεί να της δοθεί κάνα φράγκο παραπάνω: «Η Ελλάδα καθορίζει τα σύνορα αυτά, τον τρόπο με τον οποίο τα φυλάσσουμε, αλλά εδώ χρειάζεται η συνεργασία και ιδίως η ενίσχυση τoυ Frontex, ο οποίος πρέπει να μεταβληθεί σε μια πραγματική ευρωπαϊκή δύναμη». Πιο άθλιος απ' όλους ο πρόεδρος της Βουλής Βούτσης, αφού τραπέζωσε τον Σουλτς, γύρισε στη Βουλή για να πει ότι αυτός του είπε ότι συμφωνεί με τα ελληνικά αιτήματα: «Ερχομαι από το γεύμα με τον Μάρτιν Σουλτς. Αναγνώρισε ότι έχουμε δίκιο σε όλα και ότι είναι ανόητα αυτά που μας ζητούν, από τα σπίτια που πρέπει να σωθούν μέχρι και το ασφαλιστικό». Λίγη ώρα αργότερα, αναγκάστηκε να κάνει γαργάρα με ταβανόπροκες: όσα γράφτηκαν -είπε- ήταν «ελεύθερη απόδοση, αλλά ακριβής σχολιασμός» του κλίματος της συνάντησης, αλλά δεν πρόκειται για δηλώσεις του. Οπως είπε, μίλησε εκτός μικροφώνου και πριν ξεκινήσει η συνεδρίαση της Επιτροπής της Βουλής! Ο Σουλτς τον ανάγκασε να τα καταπιεί όλα.
Την Πέμπτη, η επίσημη απάντηση ήρθε από τον Γιούνκερ, που αφού αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν Ελλάδα και Τουρκία να μην μπορούν να φυλάξουν από κοινού δέκα χιλιόμετρα θαλάσσιου περάσματος, υπενθύμισε ότι έχει σχέδιο για τη δημιουργία ευρωπαϊκής ακτοφυλακής που θ' αναλάβει να κάνει τη δουλειά. Και βέβαια, για χαλάρωση του Μνημόνιου ούτε λέξη. Ο,τι υπογράφτηκε πρέπει να εφαρμοστεί.
Αν σήμερα το ελληνικό κράτος κρύβει την εγκληματική πολιτική του πίσω από την ευαισθησία των ψαράδων και των νησιωτών, πολύ σύντομα θα φορέσει τη στρατιωτική στολή και θα ποζάρει μ' αυτή, ως σκληρός συνοριοφύλακας στα περάσματα και ως ακόμη πιο σκληρός ανθρωποφύλακας για όσους εγκλωβιστούν στη χώρα μας.
