Κρύβουν τις πομπές τους
Οσο κι αν ψάξαμε στο «Ριζοσπάστη» δεν βρήκαμε απομαγνητοφωνημένη την απάντηση που έδωσε η Παπαρήγα σε ερώτημα που της τέθηκε στη διακαναλική συνέντευξη για το αν έχουν μετανιώσει που πήραν μέρος στις κυβερνήσεις Τζεννετάκη και Ζολώτα το 1989-90. Με τον ίδιο τρόπο εξαφανίστηκε και ο χαρακτηρισμός «ποντίκια» για τα στελέχη που έφυγαν το 1991 από τον Περισσό. Επειδή η συγκεκριμένη ερώτηση τέθηκε εκτός του χρόνου που μεταδόθηκε από την τηλεόραση, δεν είχαμε την ευκαιρία να την ακούσουμε και να την απομαγνητοφωνήσουμε. Ετσι, μοναδική πηγή μας είναι το ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας» (2.10.09), της μόνης εφημερίδας που είχε τη σχετική αναφορά, απ’ όσο μπορέσαμε να διαπιστώσουμε (το γεγονός ότι από πλευράς Περισσού δεν υπήρξε καμιά διάψευση ή διόρθωση επιβεβαιώνει την ακρίβεια του ρεπορτάζ).
Απαντώντας, λοιπόν, στην ερώτηση η Παπαρήγα είπε πως η συμμετοχή του Περισσού (μέσω του τότε ενιαίου Συνασπισμού) το 1989 έγινε για να μην παραγραφεί το σκάνδαλο Κοσκωτά. Με άλλα λόγια, υπερασπίστηκε τη συγκυβέρνηση του ‘89. Ακόμη και σήμερα, είκοσι χρόνια μετά και ενώ όλα έχουν ξεκαθαρίσει, δεν τολμούν να κάνουν μια υποκριτική έστω αυτοκριτική για εκείνες τις επιλογές τους. Γιατί άραγε; Ο Φλωράκης έχει πεθάνει. Πολλά από τα στελέχη που πρωταγωνιστούσαν τότε την έχουν κάνει γι’ άλλες πολιτείες (Δαμανάκη, Ανδρουλάκης, Αλαβάνος, Δραγασάκης κ.ά.). Γιατί να έχουν αυτό το αγκάθι στα πλευρά τους και να αναγκάζονται να απολογού-νται κάθε φορά που κάποιος τους το θυμίζει;
Οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος έχει να κάνει με το ότι και η σημερινή ηγεσία (Παπαρήγα, Γόντικας, Χαλβατζής κ.ά.) υποστήριξε τότε αυτή την επιλογή. Δεν θέλουν και πολύ τα στελέχη που έχουν φύγει να βγάλουν στον αέρα τα πρακτικά των συνεδριάσεων της ΚΕ, με τα χοντρά ψέματα με τα οποία από συνεδρίαση σε συνεδρίαση τάιζαν το στελεχικό δυναμικό τα μέλη του ΠΓ. Δεύτερο και κυριότερο, γιατί εκείνη η επιλογή ήταν στρατηγικού χαρακτήρα, ενώ η σημερινή τους στάση υπαγορεύεται από λόγους τακτικής, που έχουν να κάνουν με τη συγκυρία. Θέλουν να κρατήσουν ανοιχτή την προοπτική να το ξανακάνουν, αν οι συνθήκες το απαιτήσουν. Γιατί πάνω απ’ όλα θέλουν να υπηρετήσουν το σύστημα.
Είπε η Παπαρήγα το γνωστό παραμυθάκι, ότι έφτιαξαν την κυβέρνηση Τζαννετάκη μαζί με τη ΝΔ για να μην παραγραφεί το σκάνδαλο Κοσκωτά. Ακόμα και αν το δεχτούμε αυτό, γιατί ξεχνούν την κυβέρνηση Ζολώτα, που αποκλήθηκε οικουμενική; Η αναστολή της παραγραφής είχε συντελεστεί, οι διώξεις είχαν γίνει, ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν κατηγορούμενος και αυτοί έφτιαξαν κυβέρνηση και μ’ αυτόν! Εφτιαξαν κυβέρνηση με τη ΝΔ του Μητσοτάκη και το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου, που κατά την προεκλογική περίοδο αποκαλούσαν κόμμα κλεφτών! Για ποιο λόγο το έκαναν; Για να μην υπάρξει… ακυβερνησία! Για να μη μπει σε περιπέτειες το σύστημα. Για να μη διασαλευτεί η συνοχή του.
Και οι δυο κυβερνήσεις δεν περιορίστηκαν σε τυπικές πράξεις. Ασκησαν διοίκηση. Ιδιαίτερα η δεύτερη. Τότε έθαψαν τους φακέλους πολιτικών φρονημάτων για 20 χρόνια, για να τους θάψει για άλλα 20 χρόνια η ΝΔ προεκλογικά. Τότε αποφάσισαν την απόλυση των συμβασιούχων εργαζόμενων των ΟΤΑ και επειδή ξέσπασε μια μεγάλη απεργία, ο υπουργός Εσωτερικών, προερχόμενος από τον Συνασπισμό, Θ. Κατριβάνος, προχώρησε σε πολιτική επιστράτευση των απεργών. Τότε αποφάσισαν και έδωσαν σε Siemens και Intracom τα ψηφιακά κέντρα του ΟΤΕ.
Για ποιο σκάνδαλο Κοσκωτά τσαμπουνάει, λοιπόν, η Παπαρήγα; Και σε σχέση με το σκάνδαλο Κοσκωτά όλες οι επιλογές κρίνονται από το αποτέλεσμα. Μια τρύπα στο νερό ήταν το αποτέλεσμα. Καταδίκασαν τον Τσοβόλα για τη ρύθμιση του χρέους Καλκάνη και τον Πέτσο για πολεοδομικές παραβάσεις. Στην πραγματικότητα, το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ, να πάρουν ένα κομμάτι και να γίνουν αυτοί ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ. Το έλεγαν ευθέως ορισμένοι. Μόνο που έσπασαν τα μούτρα τους, όπως τα έσπασε και ο Αλαβάνος που ονειρεύτηκε το ίδιο, την περίοδο μετά την εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ το 2007.
Ο κυβερνητισμός είναι στοιχείο της στρατηγικής του Περισσού, όσο κι αν ισχυρίζονται το αντίθετο.
