Δεν μας ήρθε τελικά στην Αθήνα ο Πιερ Μοσκοβισί (λόγω σοβαρών οικογενειακών λόγων), πρόλαβε όμως να μας αφήσει μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στα «Νέα», η οποία –παρά τις προσεκτικές διατυπώσεις της- σίγουρα δεν πρέπει να ευχαρίστησε και πολύ τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, που ανήκουν στην ίδια πολιτική «οικογένεια» με τον σοσιαλδημοκράτη Μοσκοβισί.
Ο γάλλος πρώην υπουργός και νυν κομισάριος δηλώνει: «Νομίζω ότι το μήνυμα που βγήκε από τις πρόσφατες εκλογές είναι ότι το 80% των ελλήνων ψηφοφόρων τάχθηκε υπέρ των κομμάτων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν ευρωπαϊκό προσανατολισμό και ψήφισαν υπέρ της συμφωνίας του Αυγούστου. Βασιζόμαστε σε αυτήν την ευρεία πλειοψηφία για να επικυρώσουμε και να νομιμοποιήσουμε τη δουλειά που έχουμε κάνει από κοινού».
Σπεύδει, βέβαια, να συμπληρώσει αμέσως: «Γνωρίζω πως γίνεται η πολιτική και δεν θέλω να εμπλακώ σε εσωτερικά πολιτικά ζητήματα της Ελλάδας». Αμέσως όμως το ξαναγυρίζει: «Εύχομαι όμως να υπάρξει μια συνέχεια στις δεσμεύσεις και μια ευρεία στήριξη σε πρωτοβουλίες που θα μας επιτρέψουν να προχωρήσουμε μαζί. Η επιτυχία του προγράμματος εξαρτάται από την εφαρμογή των διαρθρωτικών αλλαγών».
Εκείνο που κάνει ο Μοσκοβισί είναι να προειδοποιήσει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι να μην τολμήσουν να σαμποτάρουν αυτά που προβλέπει το Μνημόνιο-3. Να κάνουν το αντιπολιτευτικό τους παιχνίδι, αλλά να κατεβάσουν τους τόνους και, αν ποτέ χρειαστεί, να ψηφίσουν μαζί με την κυβερνητική πλειοψηφία, ώστε να μην υπάρξει καμιά ταλάντευση στην εφαρμογή της μνημονιακής συμφωνίας που όλα μαζί αυτά τα κόμματα ψήφισαν.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι εξ αντικειμένου ο Μοσκοβισί αβαντάρει τη συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων. Υψώνει μπροστά της ασπίδα προστασίας από τις επιθέσεις της αντιπολίτευσης, θυμίζοντας ότι αυτή (η αντιπολίτευση) ψήφισε υπέρ του Μνημόνιου-3 και των τριών πρώτων πακέτων προαπαιτούμενων. Αυτό το έργο, όμως, έχει ξαναπαιχτεί. Παίχτηκε το 2010-11, όταν ο Σαμαράς με τα «Ζάππεια» τάχα αντιπάλευε τα Μνημόνια. Απ’ όλα τα ευρωενωσίτικα κέντρα ακούγονταν τότε προσκλήσεις προς τον Σαμαρά να στηρίξει την κυβερνητική πολιτική που την υπαγόρευε η τρόικα. Μέχρι που τελικά τον ανάγκασαν να μπει στην κυβέρνηση Παπαδήμου, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ.
Θα έχει, όμως, πλάκα ν’ ακούσουμε κάποια στιγμή τους συριζαίους να κατηγορούν τα κόμματα της σημερινής μνημονιακής αντιπολίτευσης, επικαλούμενοι δηλώσεις ευρωενωσίτικων παραγόντων τύπου Μοσκοβισί. Θα έχει πλάκα γιατί από το 2010 μέχρι το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε αυτούς τους παράγοντες για παρέμβαση στα εσωτερικά πράγματα της Ελλάδας. Οταν ο Σαμαράς, χωρίς να είναι προσωπικά μέλος της κυβέρνησης, υποχρεωνόταν να υπογράψει τις επιστολές προς την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, με τις οποίες «υιοθετούσε» το Μνημόνιο-2, ο Τσίπρας χτυπιόταν στα μπαλκόνια και έλεγε να μην τολμήσουν να του ζητήσουν να υπογράψει κι αυτός, γιατί δεν πρόκειται να το κάνει. Τώρα, οι συριζαίοι ακούνε με ευχαρίστηση τον κάθε Μοσκοβισί να καλεί την αντιπολίτευση να ψηφίσει τους νέους μνημονιακούς νόμους.
