Το ζήτημα του κορεάτη συμβούλου του υπουργού Οικονομικών Γκλεν Κιμ θα έφτανε κάποια στιγμή στη Βουλή. Οχτώ φορές ανέβαλε τη συζήτηση σχετικής επίκαιρης ερώτησης του νεοδημοκράτη Ν. Κακλαμάνη ο Ε. Τσακαλώτος, κάποια στιγμή θα έπρεπε να δεχτεί τη συζήτηση και να απαντήσει. Οχι γιατί τα δημοσιεύματα περί υπέρογκων αμοιβών του συμβούλου δίνουν και παίρνουν (γίνεται λόγος ακόμα και για 150.000 ευρώ το μήνα), αλλά και γιατί με πρόσφατη φωτογραφική τροπολογία ο Τσακαλώτος επέκτεινε τη δυνατότητα ανανέωσης της σύμβασης.
Ετσι, την περασμένη Δευτέρα ο Τσακαλώτος πήγε στη Βουλή για ν' απαντήσει, αλλά το μόνο συγκεκριμένο που είπε ήταν ο τίτλος ενός αγαπημένου του αμερικάνικου μυθιστορήματος (παιδεύτηκε μάλιστα να προφέρει τη λέξη μυθιστόρημα, προσφέροντας και πάλι υλικό στις σατιρικές ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές). Για τα φράγκα που το ελληνικό κράτος «χώνει» στον περιώνυμο σύμβουλο δεν είπε κουβέντα, μολονότι προκλήθηκε. Ετσι, το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς» πνίγηκε και πάλι μέσα στην αδιαφάνεια και τις κάτω από το τραπέζι συναλλαγές. Το μόνο που βρήκε να πει ο Τσακαλώτος ήταν ότι… τα ίδια έκαναν και οι προηγούμενοι!
Ο Κακλαμάνης ρώτησε συγκεκριμένα πράγματα. Ρώτησε αν ο Κιμ έχει κάποια σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο και ζήτησε να κατατεθεί αυτή στα πρακτικά. Ρώτησε πόσα λεφτά έχουν καταβληθεί στον Κιμ από τις 25 Γενάρη του 2015 μέχρι σήμερα και τι αφορούν αυτά. Ο Τσακαλώτος απάντησε ότι το δημόσιο έχει σύμβαση από τις 31 του περασμένου Ιούλη με την εταιρία του Κιμ και όχι με τον ίδιο. Κι ότι τον χρησιμοποιεί σαν σύμβουλο στις διαπραγματεύσεις, όχι γιατί δεν έχει εμπιστοσύνη στους δημόσιους υπάλληλους, αλλά γιατί το ΔΝΤ έχει μεγάλη εμπειρία και συχνά στις διαπραγματεύσεις ο Τσακαλώτος αισθάνεται ότι ο αντίπαλος έχει υπεροπλία. Το δικό του… υπερόπλο είναι ο Κιμ, που έχει μεγάλη εμπειρία!
Πόσο τον πληρώνει δεν είπε. Για την πληρωμή δαπανών μετακίνησης και διαμονής, που έχει ανέβει στη «Διαύγεια» χωρίς ποσά (!) δεν είπε τίποτα. Και για το διάστημα Γενάρης-Ιούλης 2015 (μισό χρόνο), που ο Κιμ συμμετείχε ως σύμβουλος στις διαπραγματεύσεις, είπε τα εξής εκπληκτικά: «Πρέπει να σας πω ότι δεν είναι σπάνια πρακτική οι άνθρωποι να δουλεύουν “pro bono'' και μετά, επειδή δείχνουν ένα ενδιαφέρον, να παίρνουν και μια σύμβαση. Δεν είναι σπάνιο πράγμα. Πρέπει να σας πω ότι είναι και συνηθισμένη πρακτική. Και δεν είναι και σπάνιο πράγμα κάποιος να αγαπάει μια χώρα και να θέλει να τη βοηθήσει. Δεν είναι τόσο σπάνιο!». Αρκεί και μόνο αυτή η απάντηση για να καταλάβουμε πως «κάποιο λάκκο έχει η φάβα». Εκτός αν είναι κανένας τόσο αφελής για να πιστέψει ότι ένας τύπος σαν τον Κιμ δούλευε τζάμπα επί μισό χρόνο επειδή αγαπάει την Ελλάδα! Τα λεφτά τα πήρε κάτω από το τραπέζι και όταν υπάρχουν τέτοιου τύπου συναλλαγές, μπορούμε να υποθέσουμε ότι και κάποιος ή κάποιοι πήραν το «κατιτίς» τους για να κάνουν αυτή τη δουλειά. Αλλιώς θα έκαναν από την αρχή μια σύμβαση και θ' ανακοίνωναν και το συμβατικό αντικείμενο και τη συμβατική αμοιβή. Ειδικά αν αυτοί που κλείνουν τέτοιες «δουλειές» παριστάνουν τους αριστερούς και τους πολέμιους της αδιαφάνειας και της διαφθοράς.
Οταν ο Κακλαμάνης επέμεινε να δημοσιοποιηθεί το ποσό που πήρε ο Κιμ, ο Τσακαλώτος κατέφυγε στην πρακτική των προκατόχων του, που κατά τα άλλα κατηγορεί για διαφθορά και αδιαφάνεια: «Πρέπει να σας πω ότι δεν είδα να υπάρχουν όλες αυτές οι συμβάσεις. Ξέρετε για πόσα εκατομμύρια μιλάμε για το PSI και σε πόσους οίκους; Τις έχετε δει αυτές; Είναι στα Πρακτικά της Βουλής;». Κι όταν ο Κακλαμάνης τον ζόρισε, έγινε μεταξύ τους ο εξής αποκαλυπτικός διάλογος:
Κακλαμάνης: Μπορείτε να καταθέσετε τη σύμβαση;
Τσακαλώτος: Αυτό δεν είναι ερώτηση. Αυτό είναι κάτι που ζητάτε!
Κακλαμάνης: Δεν είναι κάτι που ζητώ. Το ανέγνωσε ο Πρόεδρος! Είναι ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων!
Τσακαλώτος: Σας απάντησα!
Κακλαμάνης: Παρακαλώ, λοιπόν, να καταθέσετε τη σύμβαση!
Τσακαλώτος: Εάν θέλετε να κάνουμε έναν ήρεμο διάλογο, να τον κάνουμε.
Κακλαμάνης: Με δουλεύετε τώρα;
Τσακαλώτος: Νομίζω ότι είπα ό,τι χρειάζεται να πω!
Κακλαμάνης: Εντάξει!
Προεδρεύων (Βαρεμένος): Κύριε Υπουργέ, τελειώσατε;
Τσακαλώτος: Ε, ναι! Απαντάω με τον ίδιο τρόπο που μου μιλάει! Και λυπάμαι γι’ αυτό!
Δεν νομίζουμε να μένει η παραμικρή αμφιβολία πως στο συγκεκριμένο ζήτημα οι συριζαίοι έχουν «τη φωλιά τους λερωμένη». Αλλιώς ο Τσακαλώτος δε θα πάθαινε τέτοια συντριβή. Θα έδινε τα νούμερα και θα τελείωνε. Λέτε αυτό να είναι το μοναδικό ζήτημα οικονομικής διαχείρισης που καλύπτεται από πέπλο;
