Μη φανταστείτε ότι ο ΣΥΝ δεν είναι ένα υπεύθυνο αστικό κόμμα και δεν ενδιαφέρεται για την ομαλή πορεία του καπιταλισμού, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Το ξεκαθάρισε ο πρόεδρός του Α. Τσίπρας, μιλώντας στη ραδιοφωνική εκπομπή του Χατζηνικολάου στον Real FM. Ο ΣΥΝ δε ζητάει διαγραφή του χρέους και άλλα τέτοια… πολεμοχαρή. Μια αναδιαπραγμάτευση ζητά, χωρίς να χάσουν οι τράπεζες που έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους ελληνικό χρέος. Κοιτάξτε πως το διατύπωσε ο μέγας οικονομολόγος και πολιτικός: «Το μόνο σενάριο που θα μπορούσε να δώσει μια προοπτική και μια ελπίδα είναι αυτό που εμείς από την πρώτη στιγμή έχουμε καταθέσει, μια επαναδιαπραγμάτευση του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με σημαντικό ρόλο της ΕΚΤ ως προς την στήριξη που θα δώσει στις τράπεζες που θα θελήσουν να κουρέψουν –και όχι μάλιστα οριζόντια ώστε να πληγούν τα ασφαλιστικά ταμεία– να κουρέψουν μέρος του χρέους για να ανασάνει η χώρα». Διότι ο ΣΥΝ ανησυχεί για το μέλλον των τραπεζών. Δεν θέλει να υποστούν κλυδωνισμό από μια αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά να τις στηρίξει η ΕΚΤ.
Ενα είδος αλληλεγγύης μεταξύ κρατών και τραπεζών προτείνει ο ΣΥΝ, όχι σοσιαλισμούς και άλλες τέτοιες… βαρβαρότητες. Γι’ αυτό και, όπως εξήγησε ο μέγας οικονομολόγος και πολιτικός, ο ΣΥΝ δεν χρησιμοποιεί τον όρο αναδιάρθρωση, διότι «έχει σηματοδοτηθεί αρνητικά (…) από ένα επιθετικό μέρος του κερδοσκοπικού κεφαλαίου, προκειμένου να επωφεληθούν κάποιοι επιτήδειοι από τα CDS, τα ασφάλιστρα κινδύνου, θα έχει πάρα πολύ αρνητικές συνέπειες. Εμείς μιλάμε για μια διαδικασία συναινετική, στα πλαίσια της ΕΕ, όπου θα αναγκαστούν ή θα συμφωνήσουν τα μεγάλα τραπεζικά funds υπό την εγγύηση της ΕΚΤ να κόψουν ένα μεγάλο μέρος του χρέους προκειμένου να ανασάνει η χώρα».
Κάτω ο επιθετικός καπιταλισμός, ζήτω ο συναινετικός καπιταλισμός, αυτό είναι το στρατηγικό σλόγκαν του ΣΥΝ! Μα αυτό δεν γίνεται! Και τι σημασία έχει; Ο ρόλος του ΣΥΝ δεν είναι να προωθεί πράγματα που γίνονται, αλλά να σκορπά σύγχυση και αποπροσανατολισμό στον κόσμο.
Εμπειρος ο Χατζηνικολάου, άρπαξε στον αέρα τη διάθεση του συνεντευξιαζόμενου να προχωρήσει σε εξομολογήσεις και τον τσίγκλισε: «Τώρα πρέπει να απαντήσετε και σε μια κριτική, η οποία έρχεται από την άλλη πλευρά του πολιτικού χάρτη και η οποία λέει ότι η αριστερά τα τελευταία χρόνια δεν άφησε τίποτα όρθιο. Οτι ποινικοποίησε το κέρδος, ότι στάθηκε απέναντι στις επιχειρήσεις, ότι έκλεινε τα πανεπιστήμια, ότι έκλεινε τα λιμάνια, ότι έκλεινε τα ξενοδοχεία, ότι οδήγησε δηλαδή και με τη δική της συμπεριφορά στο σημερινό οικονομικό χάλι…». Ο Τσίπρας αρχικά πήγε να ξεφύγει με ντρίπλα, λέγοντας ότι «η αριστερά δεν κυβερνούσε όλα αυτά τα χρόνια, η αριστερά δεν δημιούργησε αυτό το κράτος-έκτρωμα», όμως ο Χατζηνικολάου επέμεινε, παρατηρώντας ότι «ευθύνες δεν έχει μόνον όποιος κυβερνά».
Οπότε ο Τσίπρας το προχώρησε: «Η αριστερά διεκδικούσε. Είναι αλήθεια. Και διεκδικούσε στο όνομα των εργαζόμενων. Πολλές φορές αυτές οι διεκδικήσεις ομολογώ μπορεί να είχαν κι έναν συντεχνιακό χαρακτήρα». Στη συνέχεια είπε και άλλα, για τη διαπλοκή, τους κρατικούς προμηθευτές, τις φοροαπαλλαγές κ.λπ., όμως αυτό που ήθελε ο Χατζηνικολάου το πήρε.
Ο Τσίπρας αναγνώρισε ότι και οι εργαζόμενοι ήταν υπερβολικοί και συντεχνιακοί στις διεκδικήσεις. Αρα, έχουν και αυτοί μερίδιο ευθύνης. Μάλιστα, συζητώντας για την ανάπτυξη, το πήγε ένα βήμα παραπέρα, όταν ο Χατζηνικολάου παρατήρησε ότι «ανάπτυξη με τα λιμάνια να τελούν σε κατάληψη κάθε τρεις και λίγο από το ΠΑΜΕ και να μην μπορούν να προσεγγίσουν τα κρουαζιερόπλοια, φαντάζομαι θα συμφωνήσετε μαζί μου, δεν γίνεται». Την απάντηση Τσίπρα θα τη ζήλευε και ο Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ: «Η ανάπτυξη θέλει όρους κοινωνικής ειρήνης. Αλλά για να επιτευχθούν αυτοί οι όροι κοινωνικής ειρήνης, πρέπει να υπάρχει και μια στοιχειώδης πολιτική ρύθμισης, όχι μια επιθετική πολιτική. Συνεπώς, κατά τη δική μας εκτίμηση, μην πιάσουμε τώρα τη συζήτηση για τους ναυτεργάτες, είναι μεγάλη συζήτηση…».
Ο Τσίπρας αναγνώρισε ότι και οι εργαζόμενοι ήταν υπερβολικοί και συντεχνιακοί στις διεκδικήσεις. Αρα, έχουν και αυτοί μερίδιο ευθύνης. Μάλιστα, συζητώντας για την ανάπτυξη, το πήγε ένα βήμα παραπέρα, όταν ο Χατζηνικολάου παρατήρησε ότι «ανάπτυξη με τα λιμάνια να τελούν σε κατάληψη κάθε τρεις και λίγο από το ΠΑΜΕ και να μην μπορούν να προσεγγίσουν τα κρουαζιερόπλοια, φαντάζομαι θα συμφωνήσετε μαζί μου, δεν γίνεται». Την απάντηση Τσίπρα θα τη ζήλευε και ο Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ: «Η ανάπτυξη θέλει όρους κοινωνικής ειρήνης. Αλλά για να επιτευχθούν αυτοί οι όροι κοινωνικής ειρήνης, πρέπει να υπάρχει και μια στοιχειώδης πολιτική ρύθμισης, όχι μια επιθετική πολιτική. Συνεπώς, κατά τη δική μας εκτίμηση, μην πιάσουμε τώρα τη συζήτηση για τους ναυτεργάτες, είναι μεγάλη συζήτηση…».
