Ποια προγραμματική συμφωνία και μπούρδες; Το θέμα ήταν να μοιράσουν την κυβερνητική εξουσία. Να πάρει το ΠΑΣΟΚ το «μπόλικο» μερίδιο που ήταν υποχρεωμένος να του παραχωρήσει ο Σαμαράς, μετά το στραπάτσο που έπαθε με τους βοναπαρτιστικούς χειρισμούς του. Βενιζέλος και Σαμαράς σε απανωτές μυστικές συναντήσεις τους μοίρασαν τα κυβερνητικά οφίτσια και οι συνεργάτες τους θα καθήσουν να φτιάξουν και μια «επικαιροποιημένη προγραμματική συμφωνία», για να τη βάλουν σαν φερετζέ μπροστά στο νέο, δικομματικό κυβερνητικό σχήμα. Αλλωστε, το πρόγραμμα είναι καθορισμένο από τα Μνημόνια και η επικαιροποίησή του γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα από την τρόικα και αποτυπώνεται στις επικαιροποιήσεις του Μνημόνιου.
Η «προγραμματική συμφωνία» την οποία θα φτιάξουν, πάντως, δε θα στερείται παραπολιτικού ενδιαφέροντος, αφού ο Βενιζέλος θα προσπαθήσει να πάρει και την ιδεολογική ρεβάνς από τον Σαμαρά. Θα επιδιώξει, δηλαδή, να φύγουν οι αδιάφορες αναφορές στα «Ζάππεια», που υπήρχαν στην προηγούμενη «προγραμματική συμφωνία» των τριών κυβερνητικών κομμάτων, η οποία ήταν ένα προπαγανδιστικό κείμενο που περιείχε αρκετά από τα ψέματα που Σαμαράς και Κουβέλης έλεγαν από τα κυβερνητικά μπαλκόνια (εν γνώσει τους ότι τίποτα απ’ αυτά δεν πρόκειται να υλοποιηθεί). Ο Βενιζέλος θα επιδιώξει η νέα «προγραμματική συμφωνία» να είναι… σκέτο Μνημόνιο, για να δικαιωθεί η προηγούμενη κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ και να εκπέμπεται υπαινικτικά η άποψη ότι ο Σαμαράς ως αντιπολίτευση ήταν ανεύθυνος. Αυτό, βέβαια, είναι τόσο διαφανές ως στόχος που αποκλείεται να το φάει αμάσητο ο Σαμαράς. Θα προσπαθήσει, λοιπόν, να προσθέσει διάφορα «οραματικά» στοιχεία και μπόλικο «success story» (για να παράγονται οι συνειρμοί που θα βολεύ-ουν τον ίδιο).
Με λυμένο το βασικό πολιτικό ζήτημα (δικομματική κυβέρνηση), ο ανασχηματισμός ήταν μια δουλειά ρουτίνας και για τον Σαμαρά και για τον Βενιζέλο. Πρώτα καθόρισαν τον αριθμό των υπουργείων που θα έπαιρνε το ΠΑΣΟΚ. Δεν νομίζουμε ότι υπήρχε περίπτωση ο Σαμαράς να δώσει στο ΠΑΣΟΚ το υπουργείο Εσωτερικών, δηλαδή το υπουργείο των εκλογομαγειρεμάτων. Και δεν του το έδωσε.
Μετά έπρεπε να βολέψουν διάφορα πρόσωπα, ο καθένας με τα δικά του κριτήρια. Ο Βενιζέλος, για παράδειγμα, αναγκάστηκε ν’ αφήσει εκτός τον κολλητό του Πάρι Κουκουλόπουλο, ο οποίος ήθελε οπωσδήποτε υπουργείο και όχι να γίνει αναπληρωτής του Μιχελάκη στο Εσωτερικών (θέση που ασμένως αποδέχτηκε ένας άλλος κολλητός του Βενιζέλου, ο Λ. Γρηγοράκος). Γιατί δίνεις υπουργείο στον Χρυσοχοΐδη, που τόσο καιρό μας κάνει πόλεμο, κι όχι σε μένα; ήταν η ένσταση του Κουκουλόπουλου, που θυμίζει τη γνωστή παροιμία «έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο». Οι υπόλοιποι βολεύτηκαν εύκολα, με πιο βολική απ’ όλους τη Φώφη, που περίμενε να τελειώσουν όλες οι καραμπόλες και να δει σε ποιο υπουργείο μπορεί να δημιουργηθεί μια θέση αναπληρωτή υπουργού για να τοποθετηθεί.
Ο Σαμαράς είχε πιο δύσκολο παζλ να λύσει, καθότι διευθύνει ένα κόμμα πολύ μεγαλύτερο από το ΠΑΣΟΚ στη σημερινή συγκυρία. Οι επιλογές του είχαν κυρίως παραπολιτικό περιεχόμενο, δεν στερούνταν όμως και πολιτικής ουσίας σε ορισμένες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, στο Διοικητικής Μεταρρύθμισης τοποθετήθηκε ο σκληρός νεοφιλελεύθερος Κυριάκος Μητσοτάκης, για να προωθήσει το σχέδιο των 4.000 απολύσεων μέχρι το τέλος του χρόνου και άλλων 10.000 του χρόνου. Στο υπουργείο Υγείας ο Λυκουρέντζος κρίθηκε ήπιος και καρατομήθηκε. Στη θέση του έπρεπε να τοποθετηθεί ένας ακροδεξιός, για να «καθαρίσει» τα νοσοκομεία. Προτιμήθηκε ο Γεωργιάδης έναντι του Βορίδη, γιατί ο τελευταίος εμφανίζει αρχηγικές φιλοδοξίες και ο Σαμαράς αποφάσισε να τον «χαμηλώσει». Η Βούλτεψη δεν άντεξε στην ιδέα ότι θα έχει πολιτικό προϊστάμενο τον Μπουμπούκο και την έκανε πριν καν ορκιστεί, αλλά σε χρόνο ρεκόρ βρέθηκε η Μακρή, που φέτος «γεννάνε και τα κοκόρια της» (πέθανε ο άσπονδος εχθρός της Νάκος και πήρε την έδρα του – παραιτήθηκε η Βούλτεψη και βρέθηκε και με υφυπουργείο).
Στο Εσωτερικών, καρατομήθηκε ο καραμανλικός Στυλιανίδης και τοποθετήθηκε ο έμπιστος του Σαμαρά Μιχελάκης, ο οποίος προέρχεται από την παλιά καραμανλική ομάδα, ενώ για να χρυσωθεί το χάπι πήρε ένα υφυπουργείο και ο έμπιστος του Καραμανλή Γ. Ανδριανός. Στο Δικαιοσύνης τοποθετήθηκε ένας ακόμη έμπιστος του Σαμαρά, ο ακροδεξιός τέως δικαστής Χ. Αθανασίου. Ο Αβραμόπουλος «τσίνισε», ζήτησε να γίνει κι αυτός αντιπρόεδρος, ο Βενιζέλος έθεσε βέτο, ο Σαμαράς δεν μπορούσε να κάνει τίποτ’ άλλο, οπότε δόθηκε εντολή στους μπογιατζήδες ν’ αρχίσουν να βάφουν το υπουργικό γραφείο στο Πεντάγωνο (ως γνωστόν, πριν εγκατασταθεί σ’ ένα υπουργικό γραφείο ο Αβραμόπουλος φροντίζει ν’ αλλάξει το ντεκόρ και την επίπλωση ώστε ν’ ανταποκρίνονται στα αυτοκρατορικά του στάνταρ). Εκείνος που την πλήρωσε με τις καραμπόλες ήταν ο Π. Παναγιωτόπουλος. Τελευταία στιγμή απόσπασαν και πάλι το Πολιτισμού, που πριν ένα χρόνο το είχαν ενώσει με το Παιδείας, για να βρεθεί ένα υπουργείο και γι’ αυτόν.
Αντιμετωπίστηκε, δηλαδή, σαν… Φώφη της ΝΔ, αλλά ο Πανάρας δεν κωλώνει. Είναι παντός καιρού και σύντομα θα τον δούμε να κάνει δηλώσεις μετά από παραστάσεις στην Επίδαυρο και συναυλίες στο Ηρώδειο, όπως ακριβώς έκανε έως τώρα μετά τις στρατιωτικές παρελάσεις. Οσο για τον Μάξιμο Χαρακόπουλο, που σώθηκε λόγω Θεσσαλίας, ήταν τόσο χαρούμενος που έκανε και ευχαριστήρια δήλωση προς τον πρωθυπουργό, παραβλέποντας το ότι υποβιβάστηκε από αναπληρωτής υπουργός σε υφυπουργό και πλέον θα πρέπει να λειτουργεί υπό τον Τσαυτάρη με τον οποίο δεν ανταλλάσσει ούτε καλημέρα.
Η ΝΕΡΙΤ ΑΕ δε δόθηκε στο ΠΑΣΟΚ, όπως κατά κόρον λέγεται και γράφεται. Δόθηκε στους «βαρόνους των μίντια» μ’ έναν δικό τους άνθρωπο στο αρμόδιο υφυπουργείο. Πιο ευνοημένος φαίνεται να είναι ο Μπόμπολας, στο μαγαζί του οποίου βρήκε «καταφύγιο» ο Καψής μετά τη σύγκρουσή του με τον Ψυχάρη και το ξωπέταγμά του από το Συγκρότημα, όπου επί σειρά ετών συνέχιζε την οικογενειακή παράδοση. Δε νομίζουμε, όμως, ότι μπορεί να γίνει μιντιακό παιχνίδι ερήμην του Ψυχάρη. Θέλοντας και μη ο Καψής πρέπει να κλείσει συμφωνία και μαζί του.
ΥΓ: Τον τίτλο της «Εφημ. Συντ» μπορούμε να τον καταλάβουμε. «Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση η Δεξιά στην εξουσία» ως τίτλος έχει βγει κατευθείαν από το προπαγανδιστικό επιτελείο της Κουμουνδούρου, προκειμένου να ενεργοποιήσει τα αντιδεξιά ανακλαστικά του πασοκικού ακροατήριου και να σύρει τμήμα του προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο τίτλος της «Ελευθεροτυπίας» μας μπέρδεψε λίγο: «Η ΝΔ στην κυβέρνηση ο Βενιζέλος στην εξουσία»! Κρυφτείτε λίγο, ρε παιδιά, καρφωθήκατε τελείως. Αν και δεν νομίζουμε ότι η οποιαδήποτε κυβερνητική «ένεση» μπορεί να σας γλιτώσει από το λουκέτο. Χρειάζονται και αναγνώστες και δυστυχώς για σας δεν έχετε.
