Αμέσως μετά την έναρξη της συνεδρίασης, ο Χρήστος Τσιγαρίδας ζήτησε το λόγο και εμφανώς συγκινημένος και με τη φωνή του κάποιες στιγμές να σπάει έκανε την εξής δήλωση:
«Την Πέμπτη 18 Ιούνη “έφυγε” ο Κώστας Αγαπίου. Οι περισσότεροι γνώρισαν τον Κώστα Αγαπίου μετά τη σύλληψή του το 2003, μέσα στο κλίμα που υπαγόρευαν τα παπαγαλάκια της Αντιτρομοκρατικής. Το κλίμα της τρομολαγνείας και της τρομοϋστερίας. Δεν γνώριζαν τίποτα για την πλούσια αντιστασιακή του δράση την περίοδο της χούντας, γιατί ο Αγαπίου ήταν από εκείνους τους αγωνιστές που δεν θέλησαν να εξαργυρώσουν την αντιστασιακή τους δράση με τίτλους, αξιώματα και καριέρες στη μεταπολιτευτική περίοδο. Η αντιστασιακή δράση του Κώστα Αγαπίου ήταν ουσιαστική με τεράστιους προσωπικούς κινδύνους, και όχι σαν τη δράση που επικαλέστηκαν διάφοροι αντιστασιαζόμενοι, για να χτίσουν καριέρες ή να αποκομίσουν προσωπικά οφέλη μετά τη χούντα.
Από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του ο Αγαπίου υπερασπίστηκε τον εαυτό του, διεκδικώντας τη αθωότητά του. Ομως, το αστικό κράτος του επεφύλαξε την τύχη που είχε προαποφασίσει γι’ αυτόν. Μετά την αυθαίρετη προφυλάκισή του, ακολούθησε μια προαποφασισμένη καταδίκη, με εφαρμογή της ναζιστικής αρχής της συλογικής ευθύνης. Εμεινε στη φυλακή πέντε χρόνια, σε συνθήκες απομόνωσης. Πέντε χρόνια διακηρύσσοντας την αθωότητά του. Αυτά τα πέντε χρόνια, σ’ αυτές τις συνθήκες, με το δίκιο να τον πνίγει, δεν μπορεί παρά να είχαν αποφασιστική συμβολή στον κλονισμό της υγείας του.
Δεν πρέπει, επίσης να ξεχάσουμε τη συμμετοχή του σ’ αυτή την τρίτη δίκη, που αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης περιπέτειας. Δεν του επιτράπηκε να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Οντας ασθενής, πληροφορούνταν αποφάσεις που τον αφορούσαν, οι οποίες παίρνονταν ερήμην του και ερήμην του συνηγόρου της επιλογής του, ο οποίος αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Μπορούμε να φανταστούμε πώς θα αισθανόταν ο καθένας μας στη θέση του και πόσο πιο επώδυνη γινόταν γι’ αυτόν η μάχη με την αρρώστια.
Ο Κώστας Αγαπίου θα μείνει στην Ιστορία όχι μόνο σαν ένας αντιστασιακός αγωνιστής με πλούσια δράση, αλλά και σαν ένα ακόμη θύμα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας».
Ακολούθησε η Ειρήνη Αθανασάκη, που δήλωσε:
«Η πολιτικοαστυνομική σκευωρία, που στήθηκε και με την ανοχή και υποστήριξη τμήματος της κοινωνίας, σε βάρος τριών ανθρώπων πέτυχε το σκοπό της όσον αφορά τον Κώστα Αγαπίου, δηλαδή κατάφερε να τον εξοντώσει σαν αποτέλεσμα της μακρόχρονης φυλάκισής του και της συνεχιζόμενης και παρατεταμένης δικαστικής περιπέτειας.
Ο Κώστας Αγαπίου σύρθηκε σ’ αυτήν την πολιτικοαστυνομική σκευωρία με μόνο και μοναδικό στοιχείο το έγγραφο της Γενικής Ασφάλειας του Καραπαναγιώτη, που αναφέρει ότι: Ο Κωνσταντίνος Αγαπίου γεννηθείς το 1947 εκ κομμουνιστού πατρός διετέλεσε μέλος της ΕΔΑ, του ΡΗΓΑ και είχε ενεργό πολιτική δράση κατά την περίοδο της χούντας. Καλό ταξίδι, φίλε μου».
Μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα, σε αναμονή φαξ με τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του Κ. Αγαπίου, η πρόεδρος διάβασε το φαξ και με πρόταση του εισαγγελέα αποφασίστηκε το τυπικό: έπαψε οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του Κ. Αγαπίου.
Στη συνέχεια ο Α. Κανάς έκανε μια δήλωση σχετική με την –κατά την άποψή του– καταδικαστέα δολοφονία του αστυνομικού φρουρού της Κυριακίδου και τις προσπάθειες συσχέτισής της με την παρούσα δίκη. Η Ειρ. Αθανασάκη αναφέρθηκε στα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, που συσχετίζουν τη δίκη και τους κατηγορούμενους με το θάνατο του αστυνομικού, και ζήτησε τη διακοπή της δίκης μέχρι να αλλάξει αυτό το κλίμα που της δημιουργεί φόβο για την εξέλιξη της δίκης και τη μεταχείριση που θα έχει.
Οι εισαγγελείς πρότειναν να απορριφθεί το αίτημα, διότι δεν μπορεί η πορεία μιας δίκης να καθορίζεται από τα δημοσιεύματα.
Η Αλ. Ζορμπαλά κατήγγειλε τα δημοσιεύματα και θεώρησε λογική και δικαιολογημένη την ανησυχία της Ειρ. Αθανασάκη. Αναφέρθηκε σε δηλώσεις πρώην και νυν υπουργών Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, που μιλούν για «πλήρη εξάρθρωση του ΕΛΑ» και «καταδίκη των μελών του ΕΛΑ», χωρίς να αναφέρουν ότι υπάρχει μια καταδικαστική και μια αθωωτική απόφαση, σημειώνοντας ότι έτσι θέλουν να στείλουν ένα μήνυμα στο δικαστήριο για την έκδοση της απόφασης. Το μήνυμα που περνούν τα πολιτικά πρόσωπα διά των ΜΜΕ προς το δικαστήριο είναι πως, αν εκδώσει μια αθωωτική απόφαση, αυτή θα είναι ενίσχυση της «τρομοκρατίας». Εχω ανησυχία κατά πόσο αυτό το κλίμα θα έχει μια επίδραση και σε σας, σημείωσε η συνήγορος. Θα πρέπει –κατέληξε– να βρεθεί ένας τρόπος με τον οποίο το δικαστήριό σας θα διατρανώσει ότι δεν επηρεάζεται από αυτά τα δημοσιεύματα και κυρίως από τις δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας. Και λόγω του θανάτου του Κ. Αγαπίου επιβάλλεται να διακόψουμε για λίγο.
Η Μ. Δαλιάνη θεώρησε ότι ο φόβος της Ειρ. Αθανασάκη είναι όχι μόνο εύλογος, αλλά έχει και πραγματική βάση, εξέφρασε δε τη βεβαιότητα ότι το αίτημά της δεν θα έχει καμιά τύχη.
Το δικαστήριο διέκοψε για ν’ αποφασίσει και μετά το διάλειμμα η πρόεδρος ανακοίνωσε την απόρριψη του αιτήματος της Αθανασάκη, διότι δεν συντρέχουν λόγοι διακοπής. Το δικαστήριο αρνήθηκε –έστω μ’ αυτόν τον πολύ έμμεσο τρόπο– να στείλει ένα μήνυμα ανεξαρτησίας του έναντι του τρομολαγνικού κλίματος των τελευταίων ημερών.
Ο Χρ. Τσιγαρίδας ζήτησε, επειδή είναι η πρώτη μέρα δίκης, μετά το θάνατο του Κ. Αγαπίου, να μη συνεχίσει το δικαστήριο με ανάγνωση εγγράφων, γιατί αυτό είναι μια ψυχρή διαδικασία. Η πρόεδρος δεν δέχτηκε να διακόψει, με το επιχείρημα ότι έχουν περάσει κάποιες μέρες από το θάνατο του Κ. Αγαπίου, και συνέχισε με την ανάγνωση εγγράφων που αφορούν έκρηξη στο ΙΚΑ Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια, το δικαστήριο διέκοψε για να εκδώσει την απόφαση στο αίτημα να μην αναγνωστούν οι καταθέσεις των Ντε Μαρσέλους. Το δικαστήριο απέρριψε με πλειοψηφία 4-1 το αίτημα ανάκλησης που είχε υποβάλει ο Δ. Τσοβόλας. Η πρόεδρος συμπλήρωσε ότι διαβάζοντας τη δικογραφία οι καταθέσεις των Ντε Μαρσέλους «φέρονται να αφορούν μόνο τον Κ. Αγαπίου». Πρότεινε δε, αν δεν έχουν αντίρρηση οι κατηγορούμενοι και οι συνήγοροι, να θεωρηθούν αναγνωστέες, αλλιώς θα αναγνωστούν. Ο Κανάς ζήτησε να αναγνωστούν.
Ο Χρ. Τσιγαρίδας δήλωσε πως το δικαστήριο ξέρει πολύ καλά ότι οι καταθέσεις των Ντε Μαρσέλους αφορούν μόνο τον Κ. Αγαπίου. Είναι δε προϊόν συναλλαγής δυο ανθρώπων που ήταν κρατούμενοι με βαρύτατες κατηγορίες. Εγώ –κατέληξε ο Χρ. Τσιγαρίδας– θα αποχωρήσω σε ένδειξη διαμαρτυρίας και καλώ τους συνηγόρους μου να κάνουν το ίδιο για τη σημερινή συνεδρίαση.
Η Ειρ. Αθανασάκη παρατήρησε πως με την ανάγνωση των καταθέσεων το δικαστήριο δικάζει τον Αγαπίου και πεθαμένο. Η πρόεδρος απάντησε πως την απόφαση την είχαν πάρει πριν. Ομως, η ίδια είχε πει προηγούμενα πως οι καταθέσεις «φέρονται να αφορούν τον Κ. Αγαπίου».
Ο Κανάς είπε πως ο εισαγγελέας τρεις φορές στη συζήτηση γι’ αυτές τις καταθέσεις είχε αναφέρει το όνομα Κανάς, γι’ αυτό και ζητά να διαβαστούν οι κατεθέσεις. Οσο για τις αποχωρήσεις –κατέληξε– είναι καραγκιοζιλίκια!
Το δικαστήριο, μετά την αποχώρηση και των συνηγόρων του Χρ. Τσιγαρίδα (ανακοινώθηκε από τη Μ. Δαλιάνη), δεν είχε άλλη επιλογή από το να διακόψει για την επομένη το πρωί.
