Την Τουρκία αντιμετώπισε και νίκησε προχτές το βράδυ η εθνική ομάδα μπάσκετ της Ελλάδας στον τελευταίο αγώνα του τουρνουά Ακρόπολις. Το παιχνίδι παρουσίασε τόσο αγωνιστικό όσο και εξωαγωνιστικό ενδιαφέρον. Οι δύο ομάδες προετοιμάζονται κυρίως για τους αγώνες που θα δώσουν στο πλαίσιο του 41ου Ευρωμπάσκετ που θα διεξαχθεί σε τέσσερις χώρες (Γερμανία, Ιταλία, Τσεχία και Γεωργία φιλοξενούν από έναν όμιλο έξι ομάδων), ξεκινώντας την 1η Σεπτεμβρίου.
Μεγάλοι και μικροί γέμισαν για τρίτη συνεχόμενη μέρα το ΟΑΚΑ για να παρακολουθήσουν τον κορυφαίο παίκτη του κόσμου Γιάννη Αντετοκούνμπο, να κάνει πράγματα που μόνο αυτός μπορεί στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Ωστόσο, προς απογοήτευση όλων, μισή ώρα πριν από την έναρξη του παιχνιδιού ανακοινώθηκε (όπως και στο προηγούμενο παιχνίδι με τη Γεωργία) ότι ο Γιάννης δε θα αγωνιστεί, προληπτικά, λόγω ενοχλήσεων στη μέση του.
Παρολαυτά, το γεγονός ότι η τουρκική εθνική ομάδα μπάσκετ μόνο αμελητέο μέγεθος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί (έχει στην πεντάδα της τρεις ΝΒΑers, τον προπονητή Εργκίν Αταμάν -αλεπού των πάγκων, ενώ δικαίως βρίσκεται στην 7η θέση των power rankings της FIBA, δηλαδή αμέσως μετά τα φαβορί της ζώνης των μεταλλίων της διοργάνωσης: Σλοβενία, Γαλλία, Ελλάδα, Σερβία, Λιθουανία, Ισπανία), σε συνδυασμό με τις απουσίες των Γ. Αντετοκούνμπο, Παπαπέτρου, Παπαγιάννη, έδωσε ξεχωριστό ενδιαφέρον στην αναμέτρηση.
Πριν από το ξεκίνημα του αγώνα, κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου της Τουρκίας, ακούστηκαν, όπως αναμενόταν δυστυχώς, αποδοκιμασίες από μερίδα φιλάθλων, με την πλειοψηφία πάντως να χειροκροτεί αμέσως μετά την ολοκλήρωσή του.
Από την τηλεοπτική μετάδοση φάνηκε πως οι αποδοκιμασίες προήλθαν από μια μειοψηφική μερίδα του κοινού, γεγονός θετικό, ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς τη συστηματική, σχεδόν καθημερινή προσπάθεια όλων των αστικών Μέσων (με πρώτο τον ΣΚΑΙ), να δει ο έλληνας εργαζόμενος ως εχθρό τον αδερφό τουρκικό λαό. Αλλωστε, θα ήταν λίγο περίεργο, άνθρωποι που αποθέωναν σε κάθε τους προσπάθεια τα αδέρφια Αντετοκούνμπο, να μισούν τους ξένους, ακόμη και αν πρόκειται για τους Τούρκους. Πολλοί βέβαια θυμόμαστε το ελληνικό κοινό να συμπεριφέρεται ως όχλος κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου της Τουρκίας, με τη Χρυσή Αυγή να δίνει τον τόνο στην κερκίδα, σε προηγούμενες αθλητικές αναμετρήσεις, όπως για παράδειγμα πριν από τον ποδοσφαιρικό αγώνα Ελλάδας-Τουρκίας στο γήπεδο «Καραϊσκάκης» στις 24 Μαρτίου 2007.
Σήμερα βέβαια, ως φίλαθλοι, αλλά κυρίως ως εργαζόμενοι, ηττημένοι στον αγώνα που δίνουμε απέναντι στους καθημερινούς σφετερισμούς του κεφαλαίου, απέχουμε αρκετά από το σημείο που θα έχουμε χτίσει ισχυρούς δεσμούς αλληλεγγύης με τον τουρκικό λαό. Προπονητές, αθλητές και αθλητικογράφοι, στην καλύτερη περίπτωση επαναλαμβάνουν μονότονα ότι στον αθλητισμό δεν έχει θέση το μίσος, αλλά ποτέ δεν μας αποκαλύπτουν ότι ο αληθινός εχθρός κρύβεται στις τράπεζες και στα υπουργεία, για να θυμηθούμε ένα παλιό καλό σύνθημα.
Πάντως, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Δημήτρης Χατζηγεωργίου, που μετέδιδε τον προχτεσινό αγώνα μπάσκετ, περιορίστηκε να πει ότι δεν είναι ιδιαίτερα ωραίο ο τουρκικός εθνικός ύμνος να συνοδεύεται από κάποιους που αποδοκιμάζουν (ακόμη και ο Μητσοτάκης θα χρησιμοποιούσε πιο βαριές εκφράσεις!), ενώ «παρέλειψε» να ενημερώσει το τηλεοπτικό κοινό για τα αντιπολεμικά πανό που ανήρτησαν φίλαθλοι πριν από την έναρξη του αγώνα και είχαν στόχο το ΝΑΤΟ και το εθνικιστικό μίσος ανάμεσα στον ελληνικό και τον τουρκικό λαό.
Τα δύο πρώτα πανό αποτελούνταν από παραλλαγμένους στίχους του τραγουδιού «Township Rebellion» των Rage Against the machine. Συγκεκριμένα έγραφαν: «FΙGHT THE WAR – FUCK THE NATO NORM» (προστέθηκε το ΝΑΤΟ), ενώ το τρίτο πανό περιλάμβανε ένα στένσιλ που απεικόνιζε έναν τούρκο και έναν έλληνα στρατιώτη να ανταλλάσσουν μια μπάλα του μπάσκετ.
Tο πανό κατέβηκε ύστερα από παρέμβαση των σεκιούριτι του γηπέδου στο τέλος της πρώτης περιόδου του αγώνα, προφανώς μετά από εντολή που πήραν από τη διοργανώτρια του τουρνουά Ομοσπονδία του μπάσκετ (ενδεχομένως να έπεσαν και τηλεφωνήματα «άνωθεν»). Το φίλαθλο κοινό όλης της χώρας, όμως, πληροφορήθηκε το γεγονός, καθώς οι σχετικές φωτογραφίες έκαναν το γύρο του Διαδικτύου και δημοσιεύτηκαν ακόμα και από τις αθλητικές ιστοσελίδες.
Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος, η εθνική έδειξε καλό πρόσωπο, στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, παρά την απουσία τριών βασικών στελεχών. Η σταθερή της άμυνα, χωρίς κάποιον εμφανή αδύναμο κρίκο, η κλάση των Καλάθη-Σλούκα-Ντόρσεϊ-Παπανικολάου και η τρομακτική βελτίωση του κορυφαίου της αναμέτρησης Κώστα Αντετοκούνμπο, έκρυψαν τις χρόνιες αδυναμίες της στο περιφερειακό σουτ και την αστοχία στις βολές.
Ο κόουτς Ιτούδης (ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου στην Ευρώπη Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς) μετατρέπει την εθνική, αργά αλλά σταθερά, σε ομάδα που θυμίζει περισσότερο σύλλογο, με καλή χημεία μεταξύ των παικτών, αυτοματισμούς και οργανωμένο επιθετικό πλάνο σε αντίθεση με το μπουλούκι που θύμιζε την εποχή του -συμπαθή κατά τα άλλα- Θ. Σκουρτόπουλου. Μένει να φανεί αν οι κορυφαίοι της παίκτες, με πρώτο τον Giannis, θα παρουσιαστούν φορμαρισμένοι και εύστοχοι στα κρίσιμα νοκ άουτ ματς, με πρώτο αυτό της φάσης των 16 (και εφόσον νικήσει, στο πιο δύσκολο στη φάση των 8 με αντίπαλο, όπως φαίνεται, τη Γαλλία των Γκομπέρ, Φουρνιέ ή τη Σλοβενία των Ντόντσιτς, Ντράγκιτς) ώστε να εξασφαλιστεί τουλάχιστον η θέση στην οχτάδα της διοργάνωσης.
ΥΓ. Το γεγονός ότι μόλις ένας στους δέκα (ίσως να λέμε και πολύ) στις εξέδρες ενός κλειστού γηπέδου φορούσε μάσκα είναι μια ακόμη θλιβερή διαπίστωση του ότι η εγκληματική πολιτική διαχείρισης της πανδημίας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κάνει τεράστια ζημιά και στα μυαλά μας.
Γ.Ρ.
