Ο Μητσοτάκης, προκειμένου να κρύψει κάτω από το χαλί τις εγκληματικές ευθύνες του για τις καταστροφικές πυρκαγιές του πρώτου δεκαήμερου του Αυγούστου, στη συνέντευξή του στις 12 Αυγούστου ανακοίνωσε με στόμφο τη μεταφορά όλων των περιφερειακών δασικών υπηρεσιών από το υπουργείο Εσωτερικών στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ). Με ΠΝΠ (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου), που δημοσιεύτηκε στις 13 Αυγούστου (ΦΕΚ 143Α), μεταφέρει όλες τις Δασικές Υπηρεσίες των Περιφερειών στο ΥΠΕΝ (τρίτο άρθρο).
Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτές οι υπηρεσίες, όλα τα χρόνια που είχαν αποκοπεί από τη Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος, αποδεκατίστηκαν από προσωπικό, τους αφαιρέθηκαν αρμοδιότητες που πέρασαν στον ιδιωτικό τομέα, ενώ όλες οι κυβερνήσεις ενίσχυσαν το αντιδασικό νομικό οπλοστάσιο.
Η ένταξη των δασικών υπηρεσιών ήταν πάγιο αίτημα της ΠΕΔΔΥ (Πανελλήνια Ενωση Δασολόγων Δημόσιων Υπαλλήλων) και όσο τα χρόνια πέρναγαν και το αίτημα δεν ικανοποιούνταν από όλες τις κυβερνήσεις, η ΠΕΔΔΥ το συμπλήρωσε και με άλλα ουσιαστικά αιτήματα, προκειμένου η ένταξη να δώσει τη δυνατότητα στις δασικές υπηρεσίες να συμβάλουν ουσιαστικά στην υπεράσπιση του δασικού πλούτου της χώρας.
Ο Μητσοτάκης, σφόδρα ερωτευμένος με τον ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα (γενικά και όχι μόνο στην άσκηση της δασικής πολιτικής), ανακοίνωσε στη συνέντευξη Τύπου ότι ο ρόλος των καθετοποιημένων δασικών υπηρεσιών θα περιοριστεί στη χάραξη της δασικής πολιτικής, ενώ η αρμοδιότητα για την ανάπτυξη και προστασία των δασών θα περάσει στην Πολιτική Προστασία! Είπε συγκεκριμένα (η έμφαση δική μας):
«Από εκεί και πέρα, υπάρχουν ζητήματα που αφορούν την οργάνωση, τις αρμοδιότητες, τη στελέχωση, ειδικά των δασικών υπηρεσιών. Θεωρώ μεγάλη τομή το γεγονός ότι πια όλη η δασική πολιτική συγκεντρώνεται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος κάτω από τη Γενική Διεύθυνση Δασών. Και ότι οι αρμοδιότητες των αποκεντρωμένων διοικήσεων που αναφερόντουσαν στο Υπουργείο Εσωτερικών περνάνε πια εκεί, ώστε να έχουμε μία ενιαία δασική πολιτική και δύο πυλώνες ουσιαστικά: την Πολιτική Προστασία, η οποία κάνει τη διαχείριση της κρίσης αλλά συμμετέχει και σε προληπτικά μέτρα- ειδικά για τα δάση μας κατά τη διάρκεια του χειμώνα- και το υπουργείο Περιβάλλοντος, το οποίο θα χαράσσει τη δασική πολιτική».
Αναφέραμε ήδη ότι οι δασικές υπηρεσίες είναι αποψιλωμένες από προσωπικό. Περιορίζοντας τις αρμοδιότητες της καθετοποιημένης δασικής υπηρεσίας μόνο στο χάραγμα της δασικής πολιτικής, ο Μητσοτάκης θεωρεί το προσωπικό των δασικών υπηρεσιών, που μέχρι τώρα ανήκουν στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, περισσότερο από τις ανάγκες τους.
Ετσι, η ΠΝΠ δίνει τη δυνατότητα στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις να αποφασίσουν πόσο από το προσωπικό των δασικών υπηρεσιών τους θα μεταφερθεί στο ΥΠΕΝ. Προβλέπει το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 3 του τρίτου άρθρου: «Με διαπιστωτικές πράξεις των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, που εκδίδονται μέσα σε προθεσμία ενός (1) μηνός από την έναρξη ισχύος της παρούσας και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζεται το προσωπικό του πρώτου εδαφίου (σ.σ. των δασικών υπηρεσιών), το οποίο μεταφέρεται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας».
Εάν στον κυβερνητικό σχεδιασμό ήταν η μεταφορά όλου του προσωπικού των δασικών υπηρεσιών, δε θα υπήρχε λόγος να προστεθεί αυτό το εδάφιο.
Μέχρι ενός σημείου, η ΠΕΔΔΥ έκανε καλά που «ευλόγησε τα γένια της» για την κουτσουρεμένη ικανοποίηση του αιτήματος για καθετοποίηση των δασικών υπηρεσιών. Ομως, από εδώ και πέρα πρέπει να προβάλλει το πακέτο των αιτημάτων της και το σύνολο των αιτίων που προκαλούν τις καταστροφικές πυρκαγιές. Αιτίων που αποκαλύπτουν τις εγκληματικές ευθύνες τόσο της κυβέρνησης Μητσοτάκη όσο και αυτών που προηγήθηκαν.
Προθεσμία για την κήρυξη καμένων δασών ως αναδασωτέων
Με την ισχύουσα δασική νομοθεσία (παράγραφος 3 του άρθρου 41 του νόμου 998/1979), πρέπει εντός τριών μηνών να εκδοθεί από την αρμόδια δασική υπηρεσία η απόφαση για την κήρυξη καμένου δάσους ως αναδασωτέου. Το πρόβλημα που παρατηρούνταν όσον αφορά τις αποφάσεις για την κήρυξη της αναδάσωσης δεν ήταν η καθυστέρηση στην έκδοση της απόφασης αλλά το αν συμπεριλαμβανόταν όλο το καμένο δάσος. Υπήρξαν και υπάρχουν τέτοιες αποφάσεις, καθ΄ υπόδειξη της πολιτικής ηγεσίας (του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μέχρι τον Νοέμβρη του 2009, του ΥΠΕΝ έκτοτε).
Πρέπει να σημειωθεί ότι η διαδικασία για την έκδοση μιας απόφασης για αναδάσωση καμένου δάσους δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη. Σε πολλές περιπτώσεις δεν έφταναν οι τρεις μήνες για να βγει μια απόφαση αναδάσωσης, στην οποία να μην παραλείπονται είτε καμένα είτε παράνομα ξεχερσωθέντα δάση.
Με τη μείωση του χρόνου από τρεις σε έναν ή το πολύ δύο μήνες, επιδιώκεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαίρεση τμημάτων δασών από την κήρυξή τους ως αναδασωτέων. Γι΄αυτό το λόγο, η σύντμηση του χρόνου είναι επικίνδυνη για την τύχη του δασικού πλούτου που καίγεται από καταστροφικές πυρκαγιές. Ας μην διαφεύγει της προσοχής μας ότι ο Μητσοτάκης σπούδασε στην αντιδασική σχολή του πατέρα του, που θεωρούσε ότι είναι… υπερβολικά πολλά τα δάση στην Ελλάδα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ισχυρίζεται ότι με την παράγραφο 1 του δεύτερου άρθρου της ΠΝΠ προστατεύει το δάσος από εξαιρέσεις καμένων εκτάσεων, διότι προβλέπεται ότι καμένες δασικές εκτάσεις που κηρύσσονται αναδασωτέες δεν προορίζονται για άλλο σκοπό. Παραθέτουμε αυτήν την παράγραφο (η έμφαση δική μας):
«1. Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά δεν αποβάλλουν για τον λόγο αυτό τον χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 117 του Συντάγματος, και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο σκοπό».
Ομως, η παράγραφος 1 του άρθρου 46 του νόμου 998/1979 αποκαλύπτει ως μεγάλο ψέμα αυτόν τον κυβερνητικό ισχυρισμό. Την παραθέτουμε:
«Αρθρο 46
Εξαιρετικός χαρακτήρας επιτρεπτών επεμβάσεων σε αναδασωτέες εκτάσεις
- Στα δάση και στις δασικές εκτάσεις, περί των οποίων το άρθρο 117 παρ. 3 του Συντάγματος, ουδεμία επιτρέπεται επέμβαση προβλεπόμενη από τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου ή από άλλη διάταξη, με εξαίρεση τα αναφερόμενα στις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 48, των παραγράφων 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 53, της παραγράφου 1 του άρθρου 54, της παραγράφου 1 του άρθρου 55 και της παραγράφου 5 του άρθρου 57 του παρόντος Κεφαλαίου, καθώς και στις διατάξεις του άρθρου 16 του παρόντος νόμου».
Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι με την καθετοποίηση των δασικών υπηρεσιών, που ανακοινώθηκε «στο και πέντε», ο Μητσοτάκης επιδιώκει να συγκαλύψει την εγκληματική δασική του πολιτική και ότι με τη σύντμηση του χρόνου για την κήρυξη των καμένων δασών ως αναδασωτέων επιδιώκει να εξαιρέσει τμήματά τους από την αναδάσωση, χωρίς αυτό να γίνει αντιληπτό από τον ελληνικό λαό.
