Πρωί-πρωί σήμερα έφτασε στα δημοσιογραφικά γραφεία το Δελτίο Τύπου: «Στην Υπογραφή Μνημονίου για τη συνεργασία στο ζήτημα της αντιμετώπισης των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης και την ανάπτυξη σχεδίων Πολιτικής Προστασίας αρχαιολογικών χώρων αρμοδιότητας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, προχώρησαν η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη και ο Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Χρήστος Στυλιανίδης. Η υπογραφή του Μνημονίου είχε προαναγγελθεί κατά τη συνάντηση εργασίας των δύο Υπουργών στις 18 Νοεμβρίου 2021».
Χρειάζεται δύο υπουργεία της ίδιας κυβέρνησης να υπογράψουν μνημόνιο συνεργασίας για να κάνουν τη δουλειά τους; Εχουν τις αρμόδιες υπηρεσίες, οι οποίες μπορούν κάλλιστα να συνεργαστούν, στο βαθμό που υπάρχει σχετικό αντικείμενο. Χωρίς ταρατατζούμ. Ναι, αλλά άμα το κάνουν έτσι (δηλαδή όπως επιτάσσει το αυτονόητο), πώς θα στείλουν δελτία Τύπου και φωτογραφίες οι υπουργοί, παρουσιάζοντας το αυτονόητο σαν… καινοτόμα και… πρωτοποριακή δράση;
Ο εκ Κύπρου μεταγραφείς Στυλιανίδης έχει ειδικευτεί σ’ αυτόν τον τομέα. Φρου-φρού κι αρώματα και φιέστες για να κυκλοφορούν μπουκέτα φωτογραφιών του, με γλάστρες τους ανώτατους και ανώτερους αξιωματικούς της Πυροσβεστικής. Στις «δράσεις» που «συμφώνησε» με την Μενδώνη διαβάζουμε ότι περιλαμβάνεται και «σχεδιασμός, ανάπτυξη σεναρίων και διεξαγωγή ασκήσεων κατά προτεραιότητα σε χώρους υψηλής διακινδύνευσης». Οπότε βλέπουμε το ελικόπτερο της Πυροσβεστικής να κάνει το γνωστό σόου και σε κάποιον αρχαιολογικό χώρο. Θα κατέβει με το συρματόσχοινο ο πυροσβέστης-διασώστης και θα τραβήξει κάποιον άλλο πυροσβέστη, ο οποίος θα παριστάνει τον φύλακα αρχαιολογικού χώρου. Και από την τέντα θα παρακολουθούν οι δύο υπουργοί με τις κουστωδίες τους.
Είναι το αγαπημένο σόου του Στυλιανίδη. Το έκανε στο Αλεποχώρι, το επανέλαβε στην Ελευσίνα, την ώρα που μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα, στους πρόποδες των Γερανείων, που ξανακάηκαν το καλοκαίρι, ο κόσμος αντιμετώπιζε τη φρίκη μιας ακόμη καταστροφικής πλημμύρας. Το πώς θα προστατευθούν οι περιοχές (και οι αρχαιολογικοί χώροι, φυσικά, που είναι παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, την οποία απλώς διαχειρίζεται το ελληνικό κράτος) ούτε που τους απασχολεί. Εχουν φτάσει στο αίσχιστο σημείο να βαφτίζουν πρόληψη την εκ των υστέρων (μετά την καταστροφή) επέμβαση για να μην υπάρξουν νεκροί!
Παραμονή πρωτοχρονιάς δημοσιεύσαμε ανάλυση με τίτλο: Ακρως απαραίτητη η κατασκευή φραγμάτων βάρους στους ορεινούς όγκους – Τα αντιδιαβρωτικά έργα δεν αποτρέπουν τα πλημμυρικά φαινόμενα. Οσοι/ες δεν το διαβάσατε παρακαλούμε να το κάνετε. Εργα ζωτικής σημασίας, όπως τα φράγματα βάρους «στο βουνό», έχουν εγκαταλειφθεί. Οι κρατικές υπηρεσίες που τα κατασκεύαζαν διαλύθηκαν από τη χούντα το 1967. Πέρασαν 54 χρόνια και καμιά αστική κυβέρνηση δεν τις ανασύστησε. Υπάρχουν δασολόγοι με δεκαετίες προϋπηρεσίας που δεν έχουν ακούσει τίποτα γι’ αυτές τις υπηρεσίες και γι’ αυτά τα έργα. Αλλοι δασολόγοι φωνάζουν, αλλά οι φωνές τους είναι φωνές βοόντων εν τη ερήμω.
Οι υπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όμως, δε δίνουν δεκάρα για τη δημιουργία πραγματικής πολιτικής προστασίας, που θα αντιμετωπίζει τις αιτίες των φαινομένων και θα τις διαχειρίζεται όπως επιβάλλει η επιστήμη και η τεχνική. Πιπιλάνε την καραμέλα της «κλιματικής κρίσης» και γυρίζουν «από χωρίου εις χωρίον» σαν τους αρκουδιάρηδες περασμένων δεκαετιών, οργανώνοντας φιέστες για την προσωπική προβολή τους.
* Στίχος από το «Θεσσαλικό Κύκλο» του Κώστα Βίρβου, που μελοποίησε ο Γιάννης Μαρκόπουλος.
