Νέα «φάμπρικα» Φάμελλου

Ξεπάτωμα των Τεχνητών Δασικών Φυτειών

Ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Σ. Φάμελλος, με εγκύκλιό του διατάζει τους προϊσταμένους Διευθύνσεων Δασών και Δασαρχείων να εντοπίσουν -είτε αυταπαγγέλτως είτε μετά από αίτημα ιδιοκτητών- τις εκτάσεις των παραγράφων 5α και 5β του άρθρου 3 του νόμου 998/1979, όπως ισχύει (χορτολιβαδικές που βρίσκονται επί ημιορεινών, ορεινών και ανώμαλων εδαφών… και βραχώδεις ή πετρώδεις εκτάσεις των ημιορεινών, ορεινών…) που φυτεύτηκαν με τεχνητές φυτείες και με Πράξεις Διαπιστωτικές, δηλαδή Πράξεις Χαρακτηρισμού, να τις αποχαρακτηρίσουν ώστε οι εκτάσεις αυτές να μην υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.
 
Με την εγκύκλιο αυτή διαταγή, ο Φάμελλος θέλει να εφαρμοστεί γρήγορα η παράγραφος 23 του άρθρου 52 του δασοκτόνου νόμου 4280/2014 (εισήχθη με το άρθρο 143 του νόμου 4483/2017). Αυτό προβλεπόταν και από την παράγραφο 6 του άρθρου 32 του δασοκτόνου νόμου 4280, όμως ψήφισε νέα διάταξη όχι εκ παραδρομής, αλλά γιατί στην αρχική διάταξη της παραγράφου 23 του άρθρου 52 προβλεπόταν ότι οι Τεχνητές Δασικές Φυτείες που έγιναν σε πάρκα και άλση πρέπει να μην υπάγονται στη Δασική Νομοθεσία. Αυτή η επίθεση στα πάρκα και άλση ήταν πολύ προκλητική και ο Φάμελλος δεν τόλμησε προς το παρόν να την υλοποιήσει. Προκειμένου, λοιπόν, να μη φανεί ότι υποχωρεί άτακτα την τροποποίησε. Και έβαλε αυτή τη διάταξη, που αφορά τις εκτάσεις των παραγράφων 5α και 5β του άρθρου 3 του νόμου 998/1979, παρά το γεγονός ότι αυτή είχε ψηφιστεί με την παράγραφο 6 του άρθρου 32 του δασοκτόνου νόμου 4280/2014. Να γιατί την ψήφισε για δεύτερη φορά.
 
Ομως, τα πάρκα και τα άλση δεν απέφυγαν οριστικά τον κίνδυνο του αποχαρακτηρισμού. Γιατί το, λέμε αυτό; Γιατί πρώτον, με προηγούμενους νόμους, τα πάρκα και τα άλση δεν καταγράφονται στους δασικούς χάρτες-καρικατούρα. Γιατί δεύτερον, τα πάρκα και άλση της Αττικής και Θεσσαλονίκης προέκυψαν με Τεχνητές Δασικές Φυτείες. Εάν δεν αγωνιστούμε, λοιπόν, ενάντια στην αντιδασική λαίλαπα, που τώρα τη διαχειρίζεται η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων, θα δούμε το επόμενο διάστημα τον Φάμελλο να βάζει χέρι στα πάρκα και άλση, αποχαρακτηρίζοντάς τα ως Τεχνητές Δασικές Φυτείες.
 
Με τις παραγράφους 5α και 5β του άρθρου 3 του νόμου 998/1979, όπως ίσχυαν μετά την ψήφιση του νόμου 4280/2014 και πριν την εισαγωγή της παραγράφου 23 στο άρθρο 52 αυτού του νόμου, οι χορτολιβαδικές εκτάσεις και οι βραχώδεις εκτάσεις επί ημιορεινών και ορεινών περιοχών υπάγονταν στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας. Και μετά την εισαγωγή της παραγράφου 23 οι εκτάσεις αυτές  εξακολουθούν να υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας. Ομως τα πράγματα αλλάζουν όταν αυτές οι εκτάσεις έχουν φυτευτεί με Τεχνητές Δασικές Φυτείες. Στην περίπτωση αυτή, οι εκτάσεις, σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 32 του νόμου 4280 και την παράγραφο 23 του άρθρου 52 του ίδιου νόμου, παύουν να υπάγονται στη δασική νομοθεσία! Να γιατί μιλάμε για παραλογισμό και μάλιστα ιδιαίτερα προκλητικό, των Σαμαροβενιζέλων και των Τσιπροκαμμένων.
 
Παραπέρα, ο νόμος 4280/2014 και η διάταξή του (παράγραφος 6 του άρθρου 32) δεν μπορεί να έχει αναδρομική εφαρμογή στις Τεχνητές Δασικές Φυτείες προηγούμενων χρόνων. Για τον λόγο αυτό, ο Φάμελλος είχε προσφύγει στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για να γνωμοδοτήσει σχετικά με το αν οι Τεχνητές Δασικές Φυτείες υπάγονται στη δασική νομοθεσία. Το Γ’ Τμήμα του ΝΣΚ έβγαλε την παράνομη γνωμοδότηση 337/2016. Οπως έχουμε δείξει, το ΝΣΚ δεν μπορεί να γνωμοδοτεί για τον δασικό ή μη χαρακτήρα των δασών και δασικών εκτάσεων.
 
Από την άλλη, το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την 3459/2009 απόφασή του (αφορούσε την υπόθεση Αστέρια Γλυφάδας), έκρινε ότι οι εκτάσεις που καλύπτονται από δασική βλάστηση, είτε αυτή δημιουργήθηκε με φυσικά είτε με τεχνητά μέσα, υπάγονται στη δασική νομοθεσία. Αυτή η απόφαση του ΣτΕ δημιουργούσε σοβαρά εμπόδια στην επιδίωξη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος να αποχαρακτηριστούν τα 135 στρέμματα στο Ελληνικό, που είχαν γίνει με Τεχνητές Δασικές Φυτείες εδώ και δεκαετίες.
 
Η γνωμοδότηση 337/2016 του Γ’ Τμήματος του ΝΣΚ, ως παράνομη, δεν κάλυπτε τον Φάμελλο στις επιδιώξεις του να αποχαρακτηριστούν τα 135 στρέμματα και έτσι κατέφυγε στην εγκύκλιο διαταγή της 30ής Αυγούστου του 2017. Με την εγκύκλιο αυτή διαταγή ο Φάμελλος επιδιώκει να αποχαρακτηριστούν και άλλες ακόμα εκτάσεις που προήλθαν από Τεχνητές Δασικές Φυτείες, εκτάσεις των παραγράφων 5α και 5β του άρθρου 3 του νόμου 998/1979, που είναι πάρα πολλές στην Ελλάδα και που -όπως αναφέραμε- εξακολουθούν να υπάγονται στη δασική νομοθεσία.
 
Επειδή είναι προκλητικό να προστατεύονται οι εκτάσεις 5α και 5β του άρθρου 3 του νόμου 998/1979 και να μην προστατεύονται οι ίδιες εκτάσεις όταν φυτεύονται με Τεχνητές Δασικές Φυτείες, επειδή είναι εξόφθαλμα αντισυνταγματικές τόσο η παράγραφος 23 του άρθρου 52 του 4280 όσο και η εγκύκλιος διαταγή του Φάμελλου, αυτός σπεύδει να υποχρεώσει τους προϊσταμένους των Διευθύνσεων Δασών και των Δασαρχείων να αποχαρακτηρίσουν όλες αυτές τις εκτάσεις με συνοπτικές διαδικασίες, είτε για να προλάβουν προσφυγές στο ΣτΕ είτε για να προκαταλάβουν αποφάσεις του ΣτΕ.
 
Η παράγραφος 4 του άρθρου 3 του νόμου 998/1979, όπως ψηφίστηκε και δημοσιεύτηκε (ΦΕΚ 289 Α, 29.12.1979) προέβλεπε: «Στις διατάξεις του παρόντος νόμου υπάγονται και οι εντός των πόλεων και των οικιστικών περιοχών ευρισκόμενες εκτάσεις, οι οποίες καλύπτονται υπό δασικής βλαστήσεως φυσικώς ή τεχνητώς δημιουργημένης (πάρκα και άλση), ως και αι οπουδήποτε δημιουργούμεναι δενδροστοιχίαι ή δασικαί φυτείαι».
 
Οι κινήσεις του Φάμελλου δεν πρέπει να περάσουν!