Το δίδυμο Σταθάκη-Φάμελλου, παίρνοντας τη σκυτάλη από το δίδυμο Σκουρλέτη-Τσιρώνη, άρχισε να τρέχει με γρηγορότερους ρυθμούς με στόχο να ξεπατώσει εκατομμύρια στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων. Εφαρμόζει συστηματικά τους αντιδασικούς νόμους 4280 και 4315 του 2014, που ψήφισαν οι Σαμαροβενιζέλοι, εκδίδοντας δεκάδες εφαρμοστικές εγκυκλίους, ενώ ψήφισε και νέους αντιδασικούς νόμους. Χρησιμοποιεί την κατάρτιση, ανάρτηση και έγκριση των δασικών χαρτών ως εργαλείο προκειμένου να ξεπατώσει το δασικό πλούτο της χώρας. Επιπλέον, διευρύνει την εφαρμογή μιας αντιδασικής διάταξης που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων (άρθρο 28, παράγραφος 41 του νόμου 4280/2014) και κατηγοριοποιεί τα δάση και τις δασικές εκτάσεις.
Η συγκεκριμένη διάταξη έχει ως εξής:
Προσέξτε τι δρόμους άνοιξαν οι Σαμαροβενιζέλοι, προκειμένου οι καταπατητές δασών και δασικών εκτάσεων, που είχαν κατορθώσει με πλάγια μέσα να βγάλουν οικοδομικές άδειες από τις πολεοδομίες, χωρίς να προσκομίσουν βεβαιώσεις από τα κατά τόπους δασαρχεία, να νομιμοποιήσουν το πλιάτσικό τους σε βάρος του δάσους. Πρόβλεψαν ότι οι άδειες που είχαν εκδοθεί πριν τις 11-6-1975 (τότε ψηφίστηκε το Σύνταγμα του 1975) και αυτές που είχαν εκδοθεί μέχρι τη δημοσίευση του νόμου 4030 (25 Νοέμβρη του 2011) και δεν έχουν ακυρωθεί, ισχύουν, και οι εκτάσεις για τις οποίες έχουν εκδοθεί αυτές οι οικοδομικές άδειες δεν υπάγονται πλέον στη δασική νομοθεσία και δεν κηρύσσονται αναδασωτέες!
Επισημαίνουμε το εξής: επειδή η φράση ότι οι οικοδομικές άδειες που είχαν εκδοθεί πριν τις 11-6-1975 δεν προσδιορίζει μέχρι ποια χρονική στιγμή, δίνεται η δυνατότητα σε κάθε καταπατητή να νομιμοποιήσει και άδεια που είχε εκδοθεί πολλά χρόνια πριν την ψήφιση του Συντάγματος, τον Ιούνη του 1975. Ετσι, η περίοδος 1975-2011, που είναι έτσι κι αλλιώς μεγάλη, διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο και έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς μεγαλοκαταπατητές να νομιμοποιήσουν τις βίλες τους και σε μικροκαταπατητές να νομιμοποιήσουν τα λυόμενά τους.
. Γι’ αυτό το δίδυμο Σταθάκη-Φάμελλου, προκειμένου να βολέψει τους καταπατητές -μπουρζουάδες και μικροαστικά στρώματα- έσπευσε, για πρώτη φορά στην Ιστορία του ελληνικού κράτους, να κατηγοριοποιήσει τα δάση. Δηλαδή, προσδιόρισαν σε ποια από τα δάση του άρθρου 4 του νόμου 998/1979 νομιμοποιούνται οι «οικιστικές πυκνώσεις» και σε ποια όχι. Για να έχετε εικόνα αυτού του τερατουργήματος, παραθέτουμε ολόκληρο το άρθρο 4 του νόμου 998/1979:
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο των Σταθάκη και Φάμελλου, μόνο στα δάση των παραγράφων 1α, 1β και 1γ του άρθρου 4 δεν νομιμοποιούνται οι «οικιστικές πυκνώσεις». !
Ετσι, τα πράγματα γίνονται πολύ σοβαρά. Μ’ αυτή τη δασοκτόνα ρύθμιση ανοίγει ο ασκός του Αιόλου και θα γεμίσουν τα δάση με νέες «οικιστικές πυκνώσεις». Κανένας δεν πρέπει να φάει το κουτόχορτο του Σταθάκη και του Φάμελλου, ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμιά ανησυχία, γιατί η έκταση που καλύπτουν οι «οικιστικές πυκνώσεις» είναι μόνο 292.000 στρέμματα, ενώ δε θα νομιμοποιηθούν όλες οι «οικιστικές πυκνώσεις» και στο εξής θα γίνεται αυστηρός έλεγχος και δε θα επιτραπεί η δημιουργία νέων «οικιστικών πυκνώσεων».
Οταν λέμε ότι τα δάση θα γεμίσουν με νέες «οικιστικές πυκνώσεις», δεν αυθαιρετούμε. Οι ίδιοι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην «Εθνική Στρατηγική για το Δάσος» παραδέχονται ότι την επόμενη εικοσαετία θα συνυπάρχουν τα δάση με παράνομους οικισμούς! Εχουμε γράψει αναλυτικά πάνω σ’ αυτό και τη σχετική ανάλυση μπορείτε να δείτε .
Σταθάκης και Φάμελλος, στη συνέντευξη που έδωσαν στις 6 Δεκέμβρη του 2018 για να παρουσιάσουν το κακόφημο νομοσχέδιό τους για τις «οικιστικές πυκνώσεις», ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι αυτές δε βρίσκονται όλες πάνω σε δάση. Ο στόχος αυτού του ψέματος (συνήθης τακτική των συριζαίων) ήταν η υποβάθμιση της επικινδυνότητας για το δάσος, που θα προκύψει από τη νομιμοποίηση των «οικιστικών πυκνώσεων».
Για να χρυσώσει το χάπι, το υπουργικό δίδυμο του ΣΥΡΙΖΑ έβαλε δύο διατάξεις, με στόχο υποτίθεται τον έλεγχο της παράνομης δόμησης και της προστασίας του περιβάλλοντος. Με τη μία διάταξη, οι καταπατητές πριν και μετά το 1975 κατοχυρώνονται ότι δε θα καταβάλουν τα πρόστιμα και ότι δε θα τους γκρεμίσουν τα σπίτια για 40 και 25 χρόνια, αντίστοιχα. Με τη δεύτερη διάταξη εισάγεται το λεγόμενο περιβαλλοντικό ισοζύγιο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που σε δασοκτόνο νομοσχέδιο εισάγονται και διατάξεις για το περιβόητο περιβαλλοντικό ισοζύγιο. Αναφορά στο περιβαλλοντικό ισοζύγιο γίνεται και στο νόμο 4178/2014 για το γήπεδο του Μελισσανίδη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και βέβαια, είναι χωρίς αντίκρισμα.
Στις 7 Δεκέμβρη, συζητήθηκε στην Ολομέλεια του ΣτΕ σε μείζονα σύνθεση η προσφυγή της ΠΕΔΔΥ (Πανελλήνια Ενωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων) και άλλων οργανώσεων κατά μιας απόφασης του υπουργείου Περιβάλλοντος. Μια μέρα πριν τη συνεδρίαση του ΣτΕ, στις 6 Δεκέμβρη, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος δημοσιοποίησε το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση των «οικιστικών πυκνώσεων», το ανέβασε για «διαβούλευση» και έδωσε συνέντευξη Τύπου. Επέλεξαν αυτή την τακτική για να πιέσουν το ΣτΕ και να το αναγκάσουν να καταργήσει τη δίκη για την υπουργική απόφαση και έτσι να μείνει ακέραιο το νομοσχέδιο (που είναι επίσης αντισυνταγματικό).
Δεν είναι και τόσο εύκολο για το ΣτΕ να αποφασίσει να καταργήσει αυτή τη δίκη. Ο εισηγητής, σύμβουλος Επικρατείας Χρ. Ντουχάνης, ήταν από τους συμβούλους της πλειοψηφίας, που στο Ε’ Τμήμα του ΣτΕ έκριναν ότι η υπουργική απόφαση για τις «οικιστικές πυκνώσεις» είναι αντισυνταγματική. Αναφερόμενος στις «οικιστικές πυκνώσεις» ο εισηγητής υποστήριξε ότι πρόκειται για συσσωματώσεις αυθαιρέτων κτισμάτων σε δάση και δασικές εκτάσεις. Επεσήμανε δε, ότι εκδόθηκε μια διάταξη από την Πολιτεία, η οποία . Και αναρωτήθηκε, χωρίς να πάρει ο ίδιος σαφή θέση, αν μια μεταγενέστερη πολιτειακή πράξη, η οποία περιέχει τις ίδιες ρυθμίσεις μπορεί να καταργήσει τη δίκη.
Θα τολμήσει το ΣτΕ να συνεχίσει τη δίκη και να αποφασίσει ότι η οποιαδήποτε νομιμοποίηση των «οικιστικών πυκνώσεων» είναι αντισυνταγματική, βάζοντας έτσι κάποιο φρένο στην αντιδασική λαίλαπα που εξαπέλυσε η κυβέρνηση; Ιδωμεν…
Γεράσιμος Λιόντος
