Με 18 ψήφους υπέρ και 6 κατά το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας γνωμοδότησε θετικά υπέρ της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της καταστροφής του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας. Οπως καταγγέλλει η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας, «για να εξασφαλίσει ο Δήμος αυτή την πλειοψηφία, με μόνο ένα 25% απώλειες σε θετικές ψήφους, χρειάστηκε να επιστρατεύσει λυτούς και δεμένους: δύο μελετητές για την παρουσίαση, υποστηρικτική ομάδα των μελετητών από κάτω και εκπρόσωπο από πλευράς υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Ολοι αυτοί, με τη βοήθεια της στενής ομάδας του Δημάρχου κ. Ευάγγελου Μπουρνούς, ξετύλιξαν την εκφοβιστική τους κινδυνολογία προκειμένου να πείσουν τους δημοτικούς συμβούλους ακόμη και της ίδιας τους της παράταξης, ότι αν δεν περάσει αυτή η μελέτη, η Ραφήνα θα πνιγεί»!
Στην πραγματικότητα, αυτό που αποφάσισαν και θέλουν να υλοποιήσουν, μια «κλασική» παρέμβαση με κριτήρια εργολαβιών και τσιμεντοποίησης, καταδικάζει τους ανθρώπους της Ραφήνας να ζουν με το φόβο μιας καταστροφικής και φονικής πλημμύρας όπως αυτή της Μάνδρας. Και σ' αυτές τις περιπτώσεις, τα τάματα και οι λιτανείες δεν μπορούν να εκτονώσουν την οργή της βιασμένης φύσης.
Στη δική της παρέμβαση η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας κατέδειξε ότι οι αιτίες που προκάλεσαν την καταστροφή στη Μάνδρα ισχύουν και για την περίπτωση του Μεγάλου Ρέματος της Ραφήνας και εκθέτουν την πόλη σε πλημμυρικό κίνδυνο: η εξαφάνιση των δασικών εκτάσεων της Πεντέλης από τις πυρκαγιές, η αυθαίρετη και «νόμιμη» στένωση της κοίτης και τεχνικά έργα παρόμοια με αυτά που προγραμματίζονται σήμερα, που μετέφεραν στη Ραφήνα τα προβλήματα που προέκυψαν από την κάλυψη του Κηφισού, μέσω της εκτροπής του Ποδονίφτη προς το Μεγάλο Ρέμα.
Αυτά που θέλουν να κάνουν στο Μεγάλο Ρέμα συνιστούν διπλό έγκλημα: περιβαλλοντικό και κοινωνικό. Ετοιμάζονται να διαπράξουν ένα περιβαλλοντικό έγκλημα, όχι μόνο εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και της ποιότητας ζωής των πολιτών, με ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στο κλίμα, την ατμόσφαιρα, τον υπόγειο υδροφορέα και τη θάλασσα. Και όλα αυτά σε ένα ρέμα επίσημα χαρακτηρισμένο ως «Ιδιαίτερου Περιβαλλοντικού Ενδιαφέροντος» και με εκβολή χαρακτηρισμένη ως «Υγρότοπο Α προτεραιότητας». Παράλληλα, αυξάνουν τον πλημμυρικό κίνδυνο, καθώς αυξάνουν την παροχή, άρα την ταχύτερη μεταφορά νερού και φερτών υλικών από το βουνό προς τη θάλασσα, δεν επαναφέρουν την εκβολή στο φυσικό της δέλτα με αποτέλεσμα να λειτουργεί ως τάπα στην απρόσκοπτη ροή του νερού προς τη θάλασσα, ενώ σε περίπτωση αστοχίας «η Μάνδρα θα ωχριά μπροστά σε αυτό που θα συμβεί στην πόλη μας».
Κι όμως, υπάρχουν προτάσεις που θα αντιμετωπίσουν το Ρέμα συνολικά και μάλιστα με χαμηλότερο κόστος (αλλά δε θα κονομήσουν οι «τσιμεντάδες»): Εργα ορεινής υδρονομίας ώστε να συγκρατηθούν τα όμβρια ύδατα ήδη από το βουνό, σταθεροποίηση των πρανών με φυτεύσεις και υδροσπορά από αγρωστώδη, ποώδη και θαμνώδη είδη σε συνδυασμό με γεωπλέγματα και εγκατάσταση χλοοτάπητα πρανών με υδροσπορά, διάνοιξη και διαμόρφωση φυσικής χωμάτινης διατομής σε όλο το μήκος του ρέματος, εκτεταμένες αναδασώσεις εντός της ευρύτερης λεκάνης με βαθύριζα προστατευτικά από τη διάβρωση είδη, προτεραιότητα χωμάτινου φράγματος ανάσχεσης με επακόλουθη δημιουργία λίμνης κατάκλυσης στα ανάντη, απαλλοτριώσεις οικοπέδων, κτισμάτων και εγκαταστάσεων που βρίσκονται εντός των οριογραμμών του ρέματος, με αποζημίωση των δικαιούχων, υδατοπερατές ασφαλτοστρώσεις στους δρόμους πέριξ του ρέματος και σε κάθε οδικό έργο που κατασκευάζεται ή επισκευάζεται στο εξής.
