Οπως είναι γνωστό, με τα νομοσχέδια για τα καμένα δάση της Αττικής και για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) η Τ. Μπιρμπίλη και ο Γ. Παπανδρέου έβαλαν ως στόχο να ξεπατώσουν τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, στο όνομα της περιβόητης Πράσινης Ανάπτυξης. Τους άνοιξε η όρεξη και έβαλαν σαν στόχο να ξεπατώσουν και τη γη υψηλής παραγωγικότητας.
Θυμίζουμε, καταρχάς, ότι στο προσχέδιο του νομοσχεδίου για τις ΑΠΕ η υπουργός Περιβάλλοντος περιέλαβε διατάξεις με τις οποίες επιτρέπεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών τόξων σε γη υψηλής παραγωγικότητας. Περιέλαβε αυτές τις διατάξεις, χωρίς καν να συζητήσει με την αρμόδια Γενική Διεύθυνση του υπουργείου Γεωργίας και χωρίς, το βασικότερο, να έχουν λυθεί μια σειρά νομικών ζητημάτων που δημιουργήθηκαν τόσο από τις αντισυνταγματικές διατάξεις που εισήγαγε ο πρώην υπουργός Γεωργίας Ε. Μπασιάκος στο νόμο 3399/2005 (ΦΕΚ 255Α) όσο και από την άρνηση όλων των πολιτικών ηγεσιών του υπουργείου Γεωργίας να συγκροτήσουν επιστημονική επιτροπή καθορισμού των κριτηρίων κατάταξης της γης σε γη υψηλής ή μη παραγωγικότητας. Θυμίζουμε, επίσης, ότι ακόμη και με το νόμο του Ε. Μπασιάκου δεν επιτρέπεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών τόξων σε γη υψηλής παραγωγικότητας.
Παρενθετικά αναφέρουμε, ότι εάν ψηφιστεί αυτή η διάταξη και εκδοθεί η πρώτη άδεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών, τότε με προσφυγή στο ΣτΕ η διάταξη αυτή θα καταπέσει ως αντισυνταγματική και θα πάψει να ισχύει. Αυτό το γνωρίζουν και εκείνες οι περιβαλλοντικές οργανώσεις που κινούνται αφιλοκερδώς και θα δράσουν ανάλογα, κόντρα σ’ αυτή την αντισυνταγματική διάταξη.
Αυτές όμως οι αντισυνταγματικές και παράνομες (ακόμη και σύμφωνα με το αστικό δίκαιο) διατάξεις δεν κρίθηκαν αρκετές από την Τ. Μπιρμπίλη και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Προχώρησαν ακόμα παραπέρα. Αυτή τη φορά, στο όνομα της αναβάθμισης του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ) σε μια «νέα “πράσινη” δεξαμενή σκέψης και δράσης» (!), η υπουργός Περιβάλλοντος αποφάσισε να του αναθέσει την αποκλειστική αρμοδιότητα της προστασίας της γης υψηλής παραγωγικότητας, αγνοώντας απροκάλυπτα, ακόμη μια φορά, τόσο την αρμόδια Γενική Διεύθυνση του υπουργείου Γεωργίας όσο και τα τεράστια νομικά και πολιτικά ζητήματα. Αγνοώντας, τέλος, τα τεράστια προβλήματα που θα δημιουργηθούν σε βάρος της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και του λεγόμενου διατροφικού τομέα.
Δεν πρέπει λοιπόν να επιτρέψουμε τη νομιμοποίηση αυτών των ενεργειών της Τ. Μπιρμπίλη, που βάλθηκε να καταστρέψει τόσο το δασικό πλούτο της χώρας όσο και το πολύτιμο κεφάλαιο της γης υψηλής παραγωγικότητας.
