Από δημοσίευμα του κυπριακού philenews.com με τίτλο «Συζητήσεις για να έρθει στη Λάρνακα το Μετσόβιο Πολυτεχνείο», πληροφορούμαστε τα εξής (διατηρούμε την ορθογραφία της συντάκτριας):
«Αντιπροσωπεία του Μετσόβιου Πολυτεχνείου βρέθηκε αρχές Απριλίου στη Λάρνακα και είχε συναντήσεις τόσο με τον δήμαρχο Λάρνακας, όσο και με άλλους τοπικούς φορείς και παράγοντες της πόλης. Η επιθυμία τους, όπως αναφέρθηκε στην εφημερίδα μας, είναι να δημιουργήσουν παράρτημα με έδρα τη Λάρνακα με πολλές από τις σχολές του Πολυτεχνείου.
Στην αντιπροσωπία, μάλιστα, προτάθηκε χώρος στον οποίο θα μπορούσε να στεγαστεί το παράρτημα του ΕΜΠ. Πρόκειται για το κτήριο του Κοινοτικού Συμβουλίου της Ορόκλινης, η οποία θ’ αποτελεί από το καλοκαίρι γεωγραφικό διαμέρισμα του Δήμου Λάρνακας. Οι μεγάλοι χώροι του σύγχρονου κτηρίου, η τοποθεσία του, καθώς και το γεγονός πως μπορεί να παραχωρηθεί αφού όλες οι δημοτικές υπηρεσίες θα προσφέρονται από τον Δήμο Λάρνακας, ήταν οι κύριοι λόγοι που οδήγησαν στην επιλογή του. Οι κτηριακές εγκαταστάσεις φαίνεται να ικανοποίησαν εκ πρώτης τους αξιωματούχους του ακαδημαϊκού ιδρύματος της Ελλάδας, που πήραν σχέδια και φωτογραφίες από τους χώρους του Κοινοτικού Συμβουλίου. Οι αξιωματούχοι του ΕΜΠ προκαταρκτικά, όπως μας υποδείχθηκε, ικανοποιήθηκαν από τις εγκαταστάσεις, από το γεγονός πως η Ορόκλινη βρίσκεται κοντά στο αεροδρόμιο Λάρνακας, καθώς και σε κεντρικούς οδικούς άξονες, αλλά και από τις προοπτικές ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής μετά και τη μετακίνηση των πετρελαιοδεξαμενών…
Σ’ ό,τι αφορά στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών αντιπροσωπία του βρέθηκε πριν από περίπου δύο μήνες στη Λάρνακα, αφού επιθυμεί, επίσης, να δημιουργήσει παράρτημα στην Κύπρο…
Στο Τοπικό Σχέδιο για την περιοχή των πρώην διυλιστηρίων, μάλιστα, που βρίσκεται κοντά στην Ορόκλινη, προκρίνεται η δημιουργία εκπαιδευτικών ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης καθώς και φοιτητικών εστιών. Ήδη στην ευρύτερη περιοχή βρίσκονται δύο από τα σημαντικότερα ιδιωτικά πανεπιστήμια της Λάρνακας (American University of Cyprus και UCLan Cyprus), με την προσθήκη και νέων να είναι το ζητούμενο. Δεν είναι τυχαίο που ο Δήμος Λάρνακας επιθυμεί την εκμίσθωση γης από το κράτος για να δημιουργήσει φοιτητούπολη στην περιοχή του πρώην διυλιστηρίου, αλλά και το κτήριο της Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών (ΚΕΤΑΠ) που βρίσκεται στον χώρο, προκειμένου να στεγάσει κάποια πανεπιστημιακή σχολή».
Το ενδιαφέρον των ελληνικών πανεπιστημίων επιβεβαίωσε και ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης μιλώντας στα εγκαίνια του Πάρκου Καλλιτεχνών «Μεσόγειος», χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες:
«Μιλώντας για Πανεπιστήμια, να σας αναφέρω ότι υπάρχει έντονο ενδιαφέρον, το οποίο χαιρετίζουμε, από ελληνικά Πανεπιστήμια για να λειτουργήσουν στην Κύπρο. Είμαστε σε διαβουλεύσεις με κάποια από αυτά –δεν θα ήθελα να αναφερθώ αυτή τη στιγμή δημόσια, διότι είμαστε στις τελευταίες λεπτομέρειες– και κάποια από αυτά εξέφρασαν ενδιαφέρον να δραστηριοποιηθούν στη Λάρνακα, αλλά να δούμε πώς θα εξελιχθούν οι συζητήσεις και θα προχωρήσουμε και στις σχετικές ανακοινώσεις».
ΕΜΠ, λοιπόν και ΕΚΠΑ ετοιμάζουν βαλίτσες για την Κύπρο, ενώ δεν γνωρίζουμε αυτήν τη στιγμή τί προτίθενται να πράξουν και τα άλλα δημόσια ελληνικά πανεπιστήμια, των οποίων οι διοικήσεις, ειδικά μετά και τον νέο τρόπο ορισμού τους (Συμβούλια Διοίκησης και εκλογή Πρυτανικών Αρχών απόλυτα ελεγχόμενη) έχουν ξεσαλώσει, αξιοποιώντας διατάξεις που προωθούν το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, δηλαδή το άρθρο 6 του νόμου-πλαίσιο Κεραμέως (ν. 4957/2022) και την τροποποίησή του με το άρθρο 39 του νόμου Πιερρακάκη για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια (ν. 5094/2024). Τα παραθέτουμε:
Ν. 4957/2022
Αρθρο 6
……………………….
-
- Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Παιδείας και Θρησκευμάτων, Οικονομικών και Εσωτερικών μετά από εισήγηση της Συγκλήτου του Α.Ε.Ι., ιδρύεται παράρτημα του Α.Ε.Ι. στην αλλοδαπή, εφόσον το επιτρέπει το εθνικό δίκαιο της χώρας όπου πρόκειται να εγκατασταθεί το παράρτημα….Το κόστος ίδρυσης και λειτουργίας του παραρτήματος στην αλλοδαπή καλύπτεται αποκλειστικά από ιδιωτικούς, διεθνείς ή ίδιους πόρους του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας του Α.Ε.Ι. ή πόρους της Εταιρείας Αξιοποίησης και Διαχείρισης της Περιουσίας του Α.Ε.Ι. και δεν δύναται να βαρύνει τον τακτικό προϋπολογισμό του Α.Ε.Ι. Κατά την έκδοση του προεδρικού διατάγματος του πρώτου εδαφίου λαμβάνεται υπόψη η νομοθεσία για την ανώτατη εκπαίδευση του κράτους, όπου πρόκειται να εγκατασταθεί η ακαδημαϊκή μονάδα. Προϋπόθεση για την ίδρυση παραρτήματος στην αλλοδαπή είναι η τήρηση των αρχών της παρ. 5 του άρθρου 3 και των ακαδημαϊκών ελευθεριών του άρθρου 4.
Ν. 5994
Αρθρο 39
Ενίσχυση της εξωστρέφειας των Παραρτημάτων Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων στην αλλοδαπή – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 6 ν. 4957/2022
Στην παρ. 2 του άρθρου 6 του ν. 4957/2022 (Α’ 141), περί ίδρυσης παραρτημάτων Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.), προστίθεται παρ. 2Α, ως εξής:
«2Α. Τα παραρτήματα της παρ. 2 αποκτούν νομική οντότητα σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας υποδοχής και δύνανται να προβαίνουν στη σύναψη πάσης φύσεως εκπαιδευτικών συμφωνιών, οι οποίες έχουν ως σκοπό την ενίσχυση της εξωστρέφειάς τους και της διεθνούς παρουσίας τους, αναφορικά με την παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών.»
Με την κίνησή τους αυτή, οι διοικήσεις των ΕΜΠ και ΕΚΠΑ ομολογούν ξεκάθαρα ότι δεν είναι ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, παρά τα μισόλογα που έλεγαν την περίοδο που ο Μητσοτάκης με τον Πιερρακάκη προωθούσαν τον σχετικό εκτρωματικό νόμο, για να μην τους πάρουν με τις πέτρες οι φοιτητές, το μεγάλο μέρος των πανεπιστημιακών και οι εργαζόμενοι. Κοντολογίς, προτίθενται να δημιουργήσουν στην Κύπρο μια καλυμμένη μορφή ιδιωτικού πανεπιστήμιου, καθαρά κερδοσκοπική.
Οι λόγοι στους οποίους βασίζουμε αυτήν μας την εκτίμηση είναι οι εξής:
Τα ίδια τα πανεπιστήμια έχουν δηλώσει δημόσια ότι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα λειτουργίας και περαιτέρω ανάπτυξής τους. Εχουν δημοσιεύσει στοιχεία, που αποδεικνύουν το τεράστιο μέγεθος των απωλειών που υπέστησαν τα τελευταία 15 χρόνια. Χαρακτηριστικά, στις 13 Γενάρη 2024, δηλαδή όχι σε μια μακρινή ημερομηνία, το Συμβούλιο Διοίκησης του Μετσόβιου Πολυτεχνείου υπογραμμίζει ότι «την τελευταία 15ετία το ΕΜΠ υποχρεώθηκε σταδιακά να λειτουργεί με προϋπολογισμό μειωμένο κατά 63.6%, καθηγητικό προσωπικό μειωμένο κατά 36%, άλλο προσωπικό μειωμένο κατά 1.6% και αριθμό σπουδαστών αυξημένο κατά 20.7%».
Επίσης, με βάση στοιχεία που αντλήσαμε από τις εισηγητικές εκθέσεις του τακτικού προϋπολογισμού όσον αφορά τις επιχορηγήσεις των ΑΕΙ από το 2006 ως και το 2010 και με βάση τους άξονες Πιερρακάκη όσον αφορά την τακτική και έκτακτη επιχορήγηση των ΑΕΙ από το 2013 έως και το 2023, αποδείξαμε σε άρθρο μας με τίτλο «Απάτη η ενίσχυση των δημόσιων ΑΕΙ» ότι: «από το 2013 και μετά η επιχορήγηση πραγματοποιεί πραγματική βουτιά στα 157,90 ευρώ, από τα 525 εκατ. ευρώ το 2010! Η ταχύτατη κάθοδος, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, συνεχίζεται σταθερά έως το 2018. Το 2019 η επιχορήγηση «τσίμπησε» λιγάκι προς τα πάνω (112,90 εκατ. ευρώ) για να αρχίσει μετά τις ανεπαίσθητες αυξομειώσεις (κατά σειρά 109,40 – 114,90 – 113,20 εκατ. ευρώ), ώσπου το 2023 ανήλθε στα 133,52 εκατ. ευρώ».
Παρατηρούμε δηλαδή ότι «η επιχορήγηση για την οποία πανηγυρίζει ο Πιερρακάκης το 2023 -τη χρονιά που υποτίθεται ότι η ελληνική καπιταλιστική οικονομία έχει πάρει τα πάνω της και την επικροτούν όλοι οι ιμπεριαλιστές εταίροι και οι ‘’διεθνείς οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης’’-, είναι μόλις 133,52 εκατ. ευρώ! Πάρα πολύ πίσω δηλαδή ακόμη και από αυτήν του 2013 (157,90 εκατ. ευρώ) ή του 2014 (138,70 εκατ. ευρώ), όπου σοβούσε η οικονομική κρίση και ο ελληνικός καπιταλισμός είχε δεθεί χειροπόδαρα με τα Μνημόνια».
Στο ίδιο άρθρο, αποδείξαμε μάλιστα ότι η υπόσχεση Πιερρακάκη για εφάπαξ χρηματοδότηση 1 δισ. των ΑΕΙ είναι «πέτσινη», καθώς στην Εκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που συνοδεύει το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια διαπιστώνουμε ότι: Η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ απουσιάζει παντελώς. Και όσον αφορά το Ταμείο Ανάκαμψης, η χρηματοδότηση από αυτό δεν είναι δεδομένη αλλά δυνατή (άρθρο 61 του νόμου Πιερρακάκη, το οποίο τροποποιεί το άρθρο 84 του νόμου πλαίσιου Κεραμέως).
Με λίγα λόγια τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια δεν «έχουν μαντήλι να κλάψουν», πόσω μάλλον να στηρίξουν με ίδιους πόρους παραρτήματά τους στην αλλοδαπή.
Συμπερασματικά φρονούμε ότι τα ελληνικά δημόσια ΑΕΙ, και εν προκειμένω το ΕΜΠ και το ΕΚΠΑ, που θα επιδιώξουν να δημιουργήσουν παραρτήματα στην Κύπρο, θα συμπεριφερθούν ακριβώς όπως πράττει ένα ιδιωτικό κερδοσκοπικό πανεπιστήμιο. Οπως π.χ. το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, το οποίο προτίθεται να ιδρύσει Iατρική στην Αθήνα συμπράττοντας με το αμερικανικό fund CVC Capital.
Είμαστε πεπεισμένοι, δηλαδή, ότι χωρίς τη βοήθεια ιδιωτικών κεφαλαίων, επιχειρηματικών ομίλων ένα παράρτημα ελληνικού δημόσιου πανεπιστήμιου δεν μπορεί να σταθεί στην αλλοδαπή, ιδιαίτερα μετά τα όσα αναφέραμε για τις τραγικά μειωμένες κρατικές επιχορηγήσεις. Και βεβαίως θα επιβάλλει δίδακτρα, τα οποία, όμως, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες ενός πανεπιστημιακού ιδρύματος. Αλλωστε και η ίδια η νομοθεσία που θέσπισαν Κεραμέως και Πιερρακάκης λέει ξεκάθαρα ότι η ίδρυση παραρτημάτων ελληνικών ΑΕΙ δεν επιβαρύνει τον τακτικό προϋπολογισμό των Ιδρυμάτων, αλλά «καλύπτεται αποκλειστικά από ιδιωτικούς, διεθνείς ή ίδιους πόρους του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας του Α.Ε.Ι…».
Τα παραρτήματα-ιδιωτικά πανεπιστήμια θα χρησιμοποιήσουν επίσης τις ποικίλες διευκολύνσεις που θα τους παρέχει η χώρα υποδοχής, προκειμένου και αυτή, ως χώρα του καπιταλισμού, να οργανώνει την δημαγωγική προπαγάνδα της περί «ανάπτυξης» και πράσινα άλογα, κάτι που κάνει ακριβώς και ο Μητσοτάκης με τον Πιερρακάκη, με αφορμή την ίδρυση και στην Ελλάδα παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων, χρησιμοποιώντας μάλιστα αναφανδόν το παράδειγμα της Κύπρου.
Για το ΕΜΠ, π.χ. μαθαίνουμε από το δημοσίευμα του philenews, ότι ο δήμος Λάρνακας, με τις ευλογίες του Χριστοδουλίδη, θα του παραχωρήσει το κτήριο του Κοινοτικού Συμβουλίου της Ορόκλινης.
Το συμπέρασμά μας ότι το παράρτημα του ΕΜΠ ή του ΕΚΠΑ ή οποιουδήποτε άλλου ελληνικού δημόσιου πανεπιστήμιου στην αλλοδαπή θα είναι στην ουσία ένα ιδιωτικό κερδοσκοπικό πανεπιστήμιο -δεδομένης και της ελαχιστότατης κρατικής χρηματοδότησης από τον ελληνικό κρατικό κορβανά-, τεκμαίρεται επίσης από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν «μη κερδοσκοπικά» ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ολα τούτα έχουν ευνοϊκή μεταχείριση, πλούσιες επιδοτήσεις από τον κρατικό κορβανά, φοροαπαλλαγές, νομή ολόκληρων κρατικών επικερδών «φιλέτων» κ.λπ. Πολύ αποκαλυπτικό είναι το παράδειγμα των ΗΠΑ, που είναι ο παράδεισος των ιδιωτικών πανεπιστημίων, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία παρουσιάζονται ως «μη κερδοσκοπικά».
Επ αυτού είναι πολύ χαρακτηριστικό το άρθρο του αγρίως νεοφιλελεύθερου αμερικανού οικονομολόγου, ιστορικού, συγγραφέα και αρθρογράφου Richard Vedder, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα πραγματικά ιδιωτικό Πανεπιστήμιο», που δημοσιεύτηκε στις 8 Απριλίου 2018 στην ιστοσελία Forbes.
Ιδού ένα απόσπασμα:
«Περίπου το 30% των Αμερικανών φοιτητών φοιτούν σε λεγόμενα ιδιωτικά κολέγια και πανεπιστήμια, τα περισσότερα από τα οποία είναι μη κερδοσκοπικά ιδρύματα. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, με πολύ λίγες εξαιρέσεις, όλα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό άμεσα ή έμμεσα από τις κυβερνήσεις για υποστήριξη. Τα ομοσπονδιακά φοιτητικά δάνεια τους επιτρέπουν να αυξάνουν τα δίδακτρα πολύ υψηλότερα από ό,τι διαφορετικά θα μπορούσαν να χρεώσουν, όπως και οι πιστώσεις φόρου διδάκτρων και οι επιχορηγήσεις Pell. Η φορολογική μεταχείριση των ιδιωτικών δωρεών βοηθά στη χρηματοδότηση νέων κτιρίων. Τα πανεπιστήμια σπάνια προβλέπουν καταλλήλως την απόσβεση ή την κατασκευή εγκαταστάσεων στον λογιστικό έλεγχο των εσόδων και των εξόδων τους, υποθέτοντας σιωπηρά ότι είναι δώρα από τον Θεό. Η απαλλαγή των εγκαταστάσεων από την πολιτεία και την τοπική αυτοδιοίκηση από φόρους ιδιοκτησίας και ενίοτε από φόρους επί των πωλήσεων παρέχει περαιτέρω βοήθεια. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χορηγεί ερευνητικές επιχορηγήσεις, με γενναιόδωρη (πιθανώς υπερβολικά γενναιόδωρη) πρόβλεψη για γενικές δαπάνες. Τα κληροδοτήματα επωφελούνται επίσης σε τεράστιο βαθμό από φορολογικά προνόμια, ακόμη και για τις λίγες δεκάδες σχολεία που θα πρέπει τώρα να πληρώσουν φόρο κληροδοτήματος. Οι σύμβουλοι και οι δάσκαλοι στα δημόσια σχολεία λένε στους μαθητές ότι για να είναι επιτυχημένοι στη ζωή πρέπει να πάνε στο κολέγιο και ότι οι εξαιρετικά επιτυχημένοι πηγαίνουν σε ελίτ ιδιωτικά σχολεία.
Κάποτε υπολόγισα ότι τα διάφορα κρατικά οφέλη που έλαβε το λεγόμενο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Πρίνστον ήταν πολύ μεγαλύτερα (τουλάχιστον 10 φορές περισσότερα ανά φοιτητή) από εκείνα που απονέμονται στο λεγόμενο δημόσιο ή κρατικό Κολλέγιο του Νιου Τζέρσεϊ, που βρίσκεται μόλις 10 μίλια μακριά. Εχει ουσιαστική σημασία η διάκριση δημόσιου/ιδιωτικού τομέα;».
Ενα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο που θέλουμε να υπογραμμίσουμε είναι το ζήτημα της ποιότητας των προσφερόμενων σπουδών, που ασφαλώς έχει να κάνει και με την ποιότητα του επιστημονικού διδακτικού προσωπικού. Θα επιλέξει, δηλαδή, ένα μέλος ΔΕΠ του ΕΜΠ π.χ. να παραιτηθεί από καθηγητής πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και να γίνει μερικής απασχόλησης ώστε να μπορεί να διδάξει στο παράρτημα της Κύπρου (με τι απολαβές και με ποιο κόστος ζωής);
Ή τελικά το παράρτημα θα λειτουργήσει με καθηγητές-«μεταγραφές αεροδρομίου» σαν αυτές που χρησιμοποιούν ήδη τα κυπριακά ιδιωτικά πανεπιστήμια; Με καθηγητές της ποιότητας του «συνεργαζόμενου καθηγητή» των νόμων Κεραμέως-Πιερρακάκη, που δεν έχουν ως απαραίτητη προϋπόθεση την κατοχή έστω διδακτορικού τίτλου σπουδών; (θυμίζουμε ότι όλα τα ιδιωτικά μαγαζιά των εμπόρων της γνώσης της Κύπρου αναγνωρίστηκαν ακαδημαϊκά από την Ελλάδα, όταν π.χ. η ιδιωτική Κτηνιατρική του Πανεπιστήμιου Λευκωσίας τον διδακτορικό τίτλο σπουδών δεν τον θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση, αλλά επιθυμητή).
Αυτό που θέλουμε να υπογραμμίσουμε είναι ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος υποβάθμισης της ποιότητας των σπουδών στα παραρτήματα, γεγονός που θα πλήξει ανεπανόρθωτα το όνομα και την αξιοπιστία των ελληνικών δημόσιων πανεπιστημίων.
Ολοι αυτοί οι λόγοι που προαναφέραμε πρέπει να αποτελέσουν πεδίο σημαντικής αντιπαράθεσης του φοιτητικού κινήματος και των πανεπιστημιακών με τις διοικήσεις των ΑΕΙ που θα επιλέξουν να κάνουν αυτό το επικίνδυνο βήμα, που σηματοδοτεί σε τελική ανάλυση και τον μετασχηματισμό των δημόσιων ελληνικών πανεπιστημίων σε ιδιωτικά κερδοσκοπικά μαγαζιά.
Γιούλα Γκεσούλη
ΥΓ. Η αναφορά ότι ένας καθηγητής πλήρους απασχόλησης πρέπει πρώτα να ζητήσει να γίνει μερικής απασχόλησης ώστε να έχει δικαίωμα εργασίας σε παράρτημα του Ιδρύματος δεν ισχύει. Εκείνο που ισχύει έχει ως εξής:
«3. Μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Ε.Ι. της ημεδαπής έχουν τη δυνατότητα να απασχολούνται ή να διοριστούν σε θέση καθηγητή Πανεπιστημίων της αλλοδαπής, που περιλαμβάνονται στο Μητρώο Ιδρυμάτων της αλλοδαπής του άρθρου 304, χωρίς να έχουν την υποχρέωση να παραιτηθούν από τη θέση τους στο Α.Ε.Ι. της ημεδαπής, υπό την προϋπόθεση ότι ενημερώνουν τον Πρόεδρο του Τμήματος του Α.Ε.Ι. της ημεδαπής στο οποίο υπηρετούν. Για την παράλληλη απασχόληση σε Πανεπιστήμιο της αλλοδαπής απαιτείται πράξη του Κοσμήτορα, κατόπιν εισήγησης της Συνέλευσης του Τμήματος.
- Ο χρόνος απασχόλησης στο ίδρυμα της αλλοδαπής με φυσική παρουσία δεν δύναται να υπερβαίνει το ένα (1) ακαδημαϊκό εξάμηνο ανά ακαδημαϊκό έτος. Κατά το χρονικό διάστημα αυτό το μέλος Δ.Ε.Π. δεν λαμβάνει αποδοχές από το Α.Ε.Ι. της ημεδαπής… [άρθρο 158 του νόμου-πλαίσιο Κεραμέως (ν. 4957/2022), παράγ. 3 και 4].
Παρόλ’ αυτά η ουσία δεν αλλάζει, καθώς αναρωτιόμαστε πόσοι καθηγητές του ΕΜΠ π.χ. θα επιλέξουν αυτήν την πρακτική του πήγαινε-έλα ανάμεσα σε μητρικό Ιδρυμα και παράρτημα. Τίθεται δηλαδή ζήτημα με ποιους και πόσους εγνωσμένου επιστημονικού κύρους καθηγητές θα λειτουργεί το παράρτημα ή αν θα οδηγηθεί αναγκαστικά στη «λύση» των μελών ΔΕΠ-μεταγραφών αεροδρομίου. Και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στο μητρικό πανεπιστήμιο που θα χάνει καθηγητές εξαιτίας αυτής της πρακτικής, τη στιγμή που τα δημόσια πανεπιστήμια έχουν ήδη μεγάλο πρόβλημα λόγω του μειωμένου διδακτικού προσωπικού;
