Το παρακάτω άρθρο περιλαμβάνεται στο κατάπτυστο νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και είναι «κρυμμένο» μέσα στα 205 άρθρα του. Αποτελεί πέλεκυ για τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, έναν ισχυρό φραγμό, που βάζει τεράστια εμπόδια στον τιτάνιο αγώνα που δίνουν στη ζωή και στο σχολείο για να βελτιώσουν έστω και λίγο την θέση τους σε μια κοινωνία ταξική και ιδιαίτερα σκληρή απέναντι στα άτομα με ειδικές ανάγκες και στις περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες.
«ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Άρθρο 166
Τράπεζα Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας –Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 9 ν. 4692/2020
Στο άρθρο 9 του ν. 4692/2020 (Α’ 111), περί της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 τροποποιείται ώστε στο πεδίο εφαρμογής της διάταξης να ενταχθούν οι προαγωγικές εξετάσεις της Γ’ τάξης και οι απολυτήριες εξετάσεις της Δ’ τάξης του Λυκείου του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου (ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ.), β) στην παρ. 3 πραγματοποιείται νομοτεχνική βελτίωση, και το άρθρο 9 διαμορφώνεται ως εξής: Άρθρο 9 Τράπεζα Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας
- Για τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα στις προαγωγικές εξετάσεις της Α’, Β’ τάξης κάθε τύπου Λυκείου και της Γ’ τάξης του Λυκείου του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου (ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.-Λ.) και στις απολυτήριες εξετάσεις της Γ’ τάξης κάθε τύπου Λυκείου, καθώς και της Δ’ τάξης του Λυκείου ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.-Λ., τα θέματα των εξετάσεων ορίζονται κατά ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) με τυχαία επιλογή από Τράπεζα Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας (Τ.Θ.Δ.Δ.) και κατά ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) από τον διδάσκοντα ή τους διδάσκοντες το αντίστοιχο μάθημα κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Η εξεταστέα ύλη των μαθημάτων του προηγούμενου εδαφίου καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, που εκδίδεται μετά από εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, το αργότερο ως τα τέλη Σεπτεμβρίου κάθε έτους.
- Η Τ.Θ.Δ.Δ. συστήνεται και λειτουργεί στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.). Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, η οποία εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του Ι.Ε.Π., ρυθμίζεται η οργάνωση και λειτουργία της Τ.Θ.Δ.Δ., ο τρόπος υποβολής, αξιολόγησης, επιλογής και εισαγωγής θεμάτων σε αυτήν, ο τρόπος πρόσβασης σε αυτήν, η διαδικασία τυχαίας επιλογής θεμάτων την ημέρα διεξαγωγής των προαγωγικών ή απολυτήριων εξετάσεων, καθώς και κάθε άλλο ειδικότερο ζήτημα για την εφαρμογή του παρόντος.
- Στα μειονοτικά σχολεία Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Θράκης, η Τ.Θ.Δ.Δ. δεν εφαρμόζεται για τον ορισμό των θεμάτων των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων του μειονοτικού προγράμματος στις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις των μαθητών που φοιτούν στις τρεις τελευταίες τάξεις του Λυκείου αυτών».
Ο Καιάδας, το αρχαίο σπήλαιο-βάραθρο στους πρόποδες του Ταΰγετου, όπου σύμφωνα με τον μύθο που συντηρούνταν για αρκετούς αιώνες, μέχρι πρόσφατα, οι Σπαρτιάτες κατακρήμνιζαν τα ανεπιθύμητα ασθενικά και ανάπηρα παιδιά τους αν η επιτροπή γερόντων, η οποία τα εξέταζε, έκρινε ότι δεν μπορούν να εξελιχθούν σε ικανούς πολίτες της Σπάρτης, έχει καταδικαστεί όπως αποδεικνύεται, μόνο θεωρητικά, μόνο στα λόγια, από τους σύγχρονους πολιτικούς ταγούς.
Αφού όμως… ο σύγχρονος αστικός πολιτισμός τους δεν τους το επιτρέπει ευθέως, δια της πλαγίας προχωρούν στην ίδια ρότα, στο όνομα πάντα των «ισότιμων δικαιωμάτων των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και αναπηρία στην εκπαίδευση» και όχι μόνο.
Μάλιστα, στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της βουλής στις 4/3/24, ο εμπνευστής αυτού του επαίσχυντου άρθρου, υπουργός Παιδείας Πιερρακάκης -αφού πρώτα άστραψε και βρόντησε ενάντια σε όλους όσοι στράφηκαν κατά των τοποθετήσεων των «έγκριτων» συνταγματολόγων-υπερασπιστών του νομοσχέδιου εκτρώματος για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων και την κατεδάφιση του άρθρου 16 του συντάγματος διότι, λέει, δεν σεβάστηκαν, όντες άσχετοι, τα 100 τους διδακτορικά και τις χιλιάδες επιστημονικές δημοσιεύσεις τους (σ.σ. οι εκπαιδευτικοί βέβαια, δεν έχουν τόσα διδακτορικά και δημοσιεύσεις, άρα ο πολυσπουδαγμένος και πολυκάτεχος κ. Πιερρακάκης και η κυβέρνηση που εκπροσωπεί, έχουν το δικαίωμα να στραπατσάρουν και να ακυρώνουν τα δυο-τρία πτυχία και μεταπτυχιακά που μπορεί να έχουν στέλνοντάς τους ξανά, όπως δήλωσαν στο παρελθόν, σε ένα τρίωρο γραπτό διαγωνισμό για να αποδείξουν την αξιοσύνη τους!!)- αφού έδωσε το σόου του υπεράνω μεθοδεύσεων εμπορευματοποίησης της Παιδείας και διευκόλυνσης των καπιταλιστικών συμφερόντων που δραστηριοποιούνται στο πεδίο της, κατακρίνοντας, αυτός ο «άμεμπτος», την υποκρισία των συριζαίων και δη του τότε υπουργού Παιδείας Γαβρόγλου ο οποίος το 2018 έφερε το άρθρο 19, σύμφωνα με το οποίο «οι τίτλοι σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης διεθνών οργανισμών στους οποίους μετέχει η Ελληνική Δημοκρατία είναι ισότιμοι με τους τίτλους σπουδών των ελληνικών δημοσίων ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων χωρίς να απαιτείται η έκδοση πράξης αναγνώρισης» (με έναρξη ισχύος από το 2014: «η παράγραφος 1 ισχύει από την έναρξη ισχύος του νόμου 4310 του 2014») και το οποίο αναγκάστηκε να πάρει πίσω λόγω εσωτερικών πιέσεων, λες και ο ίδιος ο Πιερρακάκης δεν κάνει ακριβώς τα ίδια και χειρότερα,
Πήρε στη συνέχεια το μειλίχιο ύφος του και στο τέλος της ομιλίας του δήλωσε, χωρίς καν να αναφερθεί στο επίμαχο άρθρο (εσκεμμένα βέβαια) ότι «θα προσπαθήσουμε να φέρουμε ένα συνολικό θεσμικό πλαίσιο για την Ειδική Αγωγή…» το οποίο, κατά τον υπουργό Παιδείας, μπορεί να παράξει επιθυμητό επίπεδο συναίνεσης και ζήτησε τη συνεργασία της αντιπολίτευσης ώστε να «συνδιαμορφώσουμε και μια πρόταση με τους μέγιστους δυνατούς όρους για να μπορέσουμε να στηρίξουμε και αυτές τις οικογένειες και αυτό το κομμάτι της εκπαίδευσης που είναι το πιο ουσιαστικό κατά την κρίση μου».
Είναι να σιχαίνεται κανείς πια την υποκρισία και των θράσος όλων των αστικών κυβερνήσεων και δη των αγρίως νεοφιλελεύθερων κυβερνώντων. Οι εύηχες διακηρύξεις τους στα προεκλογικά μπαλκόνια, οι προεκλογικές τους δηλώσεις περί ίσων δικαιωμάτων των ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και αναπηρίες και οι μελίρρυτες υποσχέσεις τους περί «συμπερίληψης» και ένταξής τους στο σχολείο και την κοινωνία δεν είναι τίποτε άλλο από φληναφήματα και πομφόλυγες καθαρά προς άγραν ψήφων, που σκάνε παταγωδώς αμέσως μετά τις εκλογές.
Σε συνθήκες καπιταλισμού η εκπαίδευση γενικά θεωρείται βαρύ κόστος που δεν αποφέρει κανένα κέρδος, πολύ δε περισσότερο η εκπαίδευση των ατόμων με ειδικά προβλήματα και αναπηρίες, καθώς απαιτεί πολυπληθές προσωπικό, εκπαιδευτικό, ειδικό, υποστηρικτικό, ειδική υλικοτεχνική υποδομή, κ.λπ., θέτοντάς την σε αντίθεση με τις προτεραιότητες και τα συμφέροντα της καπιταλιστικής οικονομίας τα οποία με ευλάβεια υπηρετούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις.
Γι’ αυτό και χρόνια τώρα προσπαθούν να την υπονομεύσουν, να την αποδυναμώσουν, να την ευτελίσουν με διάφορες αντιδραστικές και αντιεκπαιδευτικές μεθόδους, όπως με το κλείσιμο Ειδικών Σχολείων και ειδικών τάξεων, την αναγκαστική ένταξη των μαθητών τους στις «συμβατικές τάξεις» στο όνομα της «συνεκπαίδευσης», την υποστελέχωση των ΚΕΔΔΥ, τις ατέλειωτες σειρές αναμονής για μια αξιολόγηση-διάγνωση, την εξώθηση των οικογενειών σε ατομικές δαπάνες προκειμένου να στηρίξουν την εκπαίδευση των παιδιών τους, τις περικοπές στις θεραπείες για παιδιά ΑΜΕΑ, κ.ά.
Ηρθε λοιπόν γι’ αυτούς η ώρα να την εξαϋλώσουν εντελώς βάζοντας έναν ακόμα ογκόλιθο μπροστά στα «αδύναμα» παιδιά, τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, που πλάθουν όνειρα και αυτά και οι ταλαιπωρημενοι γονείς τους να τελειώσουν ένα σχολείο και να βρουν μια δουλειά ή ακόμα και να ανέβουν ένα παραπάνω σκαλί στην ανώτατη εκπαίδευση.
Αυτό το νομοσχέδιο ντροπή έχει αποφασίσει να ψηφίσει σύσσωμος ο κυβερνητικός λόχος.
Ο λόγος πια είναι στο κίνημα. Μόνο αυτό μπορεί να το ανατρέψει.
