Την τακτική των φιλοδωρημάτων ακολουθεί η κυβέρνηση και στην Παιδεία. Σταγόνα στον ωκεανό είναι οι διορισμοί 8.586 μόνιμων εκπαιδευτικών, που ανακοινώθηκαν από το υπουργείο Παιδείας, όταν τη σχολική χρονιά που πέρασε οι αναπληρωτές που εργάστηκαν στην εκπαίδευση ήταν πάνω από 44.000, χωρίς να υπολογίζεται ο αριθμός αυτών που υπέβαλαν αίτηση για συνταξιοδότηση. Μιλάμε δηλαδή για 50.000 περίπου εκπαιδευτικά κενά!
Τους ελάχιστους διορισμούς, σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες, διαπιστώνουμε και από την κατανομή που έκανε το ΥΠΑΙΘ ανά βαθμίδα εκπαίδευσης και ανά κλάδο και κατηγορία εκπαιδευτικών.
Ανακοινώθηκε ότι
- στη Γενική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση θα διοριστούν 4.904 εκπαιδευτικοί
- στη Γενική Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση 1.928
- στα Μουσικά Σχολεία 306
- στην Ειδική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση 492
- στην Ειδική Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση 556
- 400 διορισμοί αφορούν το ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό και το ειδικό βοηθητικό προσωπικό.
Οι επιλογές του ΥΠΑΙΘ στην κατανομή των θέσεων ανάμεσα στις ειδικότητες προκάλεσαν και τις πρώτες αντιδράσεις.
Η Ενωση Ελλήνων Φυσικών (ΕΕΦ) δήλωσε ότι αισθάνεται απογοήτευση και θυμό γιατί για δεύτερο συνεχόμενο σχολικό έτος οι διορισμοί Φυσικών είναι ελαχιστότατοι (πέρυσι διορίστηκαν μόλις 87 Φυσικοί και φέτος ανακοινώθηκαν 57 διορισμοί της αντίστοιχης ειδικότητας, τριάντα δηλαδή λιγότεροι!) και υπογραμμίζει τα εξής:
«Κανένας νόμος και κανένας αλγόριθμος δεν αρκούν για να εξηγήσουν τα ανεξήγητα. Το πώς είναι δυνατόν μία βασική επιστήμη όπως η επιστήμη της Φυσικής να απαξιώνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο και να βρίσκεται υπό διωγμόν τα τελευταία χρόνια από τα σχολεία. Το μάθημα που κατ’ εξοχήν καλλιεργεί την κριτική ικανότητα και ερμηνεύει τον κόσμο μας να υφίσταται περικοπές στο ωρολόγιο πρόγραμμα, προσθαφαιρέσεις κεφαλαίων κατά το δοκούν, ελλιπή ή ανύπαρκτη εργαστηριακή διδασκαλία και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αποκλεισμό των πτυχιούχων Φυσικών από την διδασκαλία του αντικειμένου τους και την προσφορά των γνώσεων και της εμπειρίας τους στους μαθητές».
Η Ενωση Γεωγράφων Ελλάδος ενώ αναφέρει ότι φέτος για πρώτη φορά ανακοινώθηκαν 20 διορισμοί Γεωγράφων για όλη την Ελλάδα -στην πραγματικότητα δηλαδή ελάχιστοι-, στη συνέχεια υπογραμμίζει το ουσιαστικό πρόβλημα: «Το βασικό πρόβλημα σήμερα είναι ότι το μάθημα της Γεωγραφίας διδάσκεται (με β και γ αναθέσεις) κυρίως από μη Γεωεπιστήμονες και από ελάχιστους Γεωγράφους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα διδασκαλίας!».
Αγανάκτηση εκφράζει και o Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Θεατρολόγων, με ανακοίνωση που εξέδωσε, στην οποία αναφέρονται και τα εξής: «Μετά την πρόσφατη ανακοίνωση της κατανομής των θέσεων των διορισμών, έγινε γνωστό ότι οι Θεατρολόγοι ΠΕ.91.01, κλάδος με πολύχρονη παρουσία και συνεισφορά στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, έχουν στην ουσία αποκλειστεί. Είναι ο μοναδικός κλάδος στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση με μια μόλις οργανική θέση στην Ειδική Αγωγή και μηδενικούς διορισμούς στη Γενική. Αυτά αποφασίστηκαν, ενώ υπηρετούν πάνω από 800 αναπληρωτές Θεατρολόγοι, (εκ των οποίων 200 με περισσότερα από δέκα έτη), δηλαδή το 80% των εκπαιδευτικών της Θεατρικής Αγωγής είναι αναπληρωτές!».
Είναι γεγονός, ότι οι διαμαρτυρίες αυτές πατούν πάνω σε υπαρκτά ζητήματα. Εκτός από την μεγάλη αλήθεια, ότι το σχολείο στον καπιταλισμό δεν ενδιαφέρεται να δομήσει ολοκληρωμένες προσωπικότητες με πλατύ, στέρεο, βαθύ επίπεδο γνώσεων και κριτική σκέψη, να αναδείξει και καλλιεργήσει τις ιδιαίτερες κλίσεις και τα χαρίσματα, να φέρει τους νέους ανθρώπους σε επαφή με τις τέχνες και τον πολιτισμό, υπάρχουν και οι ιδιαίτερες συνθήκες που έχουν να κάνουν με τις κάθε φορά επιλογές του κεφαλαίου, για λογαριασμό του οποίου οι αστικές κυβερνήσεις χαράσσουν την εκπαιδευτική πολιτική. Τα τελευταία χρόνια ο προσανατολισμός είναι ο σφιχτός εναγκαλισμός του σχολείου με την «αγορά», που αναπόφευκτα οδηγεί σε ad hoc γνώσεις και δεξιότητες σύμφωνα με τις ανάγκες της, ως γενική κατεύθυνση. Εξ ου και ο μεγαλύτερος υποβιβασμός γνωστικών αντικειμένων που προσφέρουν ευρύτερη θεώρηση και κριτική σκέψη. Η δε διαχείριση του ελληνικού καπιταλισμού από τη συντηρητική και νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη οδήγησε και στην αποπομπή των κοινωνικών επιστημών και των μαθημάτων καλλιτεχνικής παιδείας.
Τα υπαρκτά αυτά προβλήματα, που είναι η ουσία των αλλαγών στην εκπαίδευση και βρίσκουν την εφαρμογή τους κατ’ αναλογία και στους διορισμούς και την κατανομή των θέσεων ανάμεσα στις ειδικότητες, μεγεθύνονται λόγω της μεγάλης υποχώρησης του ταξικού κινήματος και της συλλογικής συνείδησης. Γι’ αυτό και οι «φαγωμάρες» και οι αντιπαλότητες μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών υποψηφίων προς διορισμό.
Το πραγματικό έδαφος πάνω στο οποίο πρέπει να ενωθούν όλοι είναι η απαίτηση για μαζικούς μόνιμους διορισμούς, σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες του δημόσιου σχολείου και τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών της εργαζόμενης κοινωνίας.
Γιούλα Γκεσούλη
