Την περασμένη εβδομάδα γίναμε όλοι μάρτυρες του πανελλαδικού εξευτελισμού του ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής), το οποίο κάλεσε τον αδύναμο κρίκο του εκπαιδευτικού κόσμου, τους νεοδιόριστους, να παρακολουθήσουν τα «νέα επιμορφωτικά προγράμματα» της εισαγωγικής επιμόρφωσης, ως προαπαιτούμενο μονιμοποίησής τους.
Οι αρπακολλίστικες μέθοδοι προγραμματισμού από το ΙΕΠ, με τους επιμορφωτές μέσα από viber και email να στέλνουν (ό,τι ώρα τους καπνίσει ακόμα και μέσα στη νύχτα) προγράμματα στους επιμορφούμενους, υποχρεώνοντάς τους να τα παρακολουθήσουν εκτός εργασιακού ωραρίου (αργίες, Σαββατοκύριακα, απογεύματα, Μεγαλοβδομάδα και τη δεύτερη εβδομάδα του Πάσχα), χωρίς αποδοχές, προκειμένου να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα μέσα στα χρονικά όρια του ΕΣΠΑ, ώστε οι υπεύθυνοι να αρπάξουν τον ζεστό παρά, φανερώνουν τη βιασύνη του υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει γρήγορα την εισαγωγική επιμόρφωση των νεοδιόριστων και την αξιολόγησή τους, ώστε να είναι στρωμένο το έδαφος για το επόμενο βήμα της αξιολόγησης των μόνιμων εκπαιδευτικών της Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης.
Αυτό το αντιδραστικό σχέδιο θα κληθεί να υλοποιήσει, αν βεβαίως το επιτρέψουν οι αγωνιζόμενοι εκπαιδευτικοί, η επόμενη κυβέρνηση, είτε αυτή είναι η ΝΔ είτε ο ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ, που σήμερα διαρρηγνύει τα ιμάτιά του, λες και έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και δεν θυμόμαστε τις προσπάθειες επιβολής της «αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου», ώστε οι εκπαιδευτικοί να αποκτήσουν «κουλτούρα αξιολόγησης».
Η εφαρμογή, όμως, της πολυδιαφημισμένης επιμόρφωσης του ΙΕΠ και του ΥΠΑΙΘ και το… πολυσχιδές επιμορφωτικό τους υλικό των 5.500 σελίδων, «χάρη» του οποίου «δούλεψαν εκατοντάδες άνθρωποι» κατά τον πρόεδρο του ΙΕΠ Γ. Αντωνίου, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εκπαιδευτικούς.
Οι επιμορφούμενοι, πέραν του ότι αντιμετωπίζονται ως εκπαιδευτικοί Β΄κατηγορίας, χωρίς εργασιακά δικαιώματα και με τη δαμόκλειο σπάθη της αξιολόγησης-κατηγοριοποίησής τους να κρέμεται από πάνω τους, καλούνται να αντιμετωπίσουν και ένα πλήρως αντιπαιδαγωγικό, παρωχημένο, σκοταδιστικό, ρατσιστικό και φασιστικού περιεχομένου επιμορφωτικό υλικό. Οροι όπως, «αναρχικοί» μαθητές, «προβληματικοί» μαθητές, «πνεύματα αντιλογίας», σχολεία «καταυλισμοί στιγματισμένων» κ.λπ., βρίθουν στο υλικό επιμόρφωσης.
Ο πρόεδρος του ΙΕΠ, Γ. Αντωνίου, έσπευσε, βέβαια, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ότι τάχα μέσα σε 5.500 σελίδες παρουσιάστηκαν και κάποιες «αστοχίες». Πώς, όμως, μπορεί να δικαιολογήσει ως «αστοχία» το ιδεολογικό υπόβαθρο που κρύβει κάθε λέξη και πώς να την ξεχωρίσει από την αντιδραστική κατεύθυνση που προωθεί σε όλα τα επίπεδα η κυβέρνηση της ΝΔ με μπροστάρη την υπουργό Παρακμέως;
Ασφαλώς και δεν πρόκειται για «αστοχίες». Είναι αποτελέσματα συνειδητής επιλογής θεμάτων από έναν αξιόπιστο για το ΥΠΑΙΘ και την κυβέρνηση μηχανισμό, στον οποίο ανατέθηκε η εκπόνηση προγραμμάτων (λέμε τώρα γιατί οι εκπαιδευτικοί πιστεύουν και μεις δεν αμφισβητούμε, ότι είναι εισαγόμενα με απευθείας μετάφραση από την google translator, που έβγαλε και μερικά ακατανόητα «τέρατα», όπως π.χ. «πρωκτικός συγκρατητής» και «τακτοποιημένο φρικιό»), που προωθούν τις ιδέες και τις αξίες του αστισμού -και ιδιαίτερα τις συντηρητικές, αναχρονιστικές και σκοταδιστικές ιδεοληψίες της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη- και εξυπηρετούν τους αντιεκπαιδευτικούς σχεδιασμούς των εκάστοτε αστικών κυβερνήσεων και του ΥΠΑΙΘ.
Γιατί, δηλαδή θα πρέπει να ξεχάσουμε τα προγράμματα που ενέκρινε το ΙΕΠ και το ΥΠΑΙΘ το 2020-2021 της σχολής «Ελληνική Αγωγή» του Αδωνη Γεωργιάδη για χρήση τους στα δημόσια σχολεία, όπως «ΤΑ ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ», «ΠΑΙΖΟΜΕΝ ΠΑΙΔΙΑΝ», «ΤΟ ΣΩΜΑ», «ΑΓΩΝ- ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ» κ.α. Δέκα περίπου στον αριθμό. Με σαφείς εθνικιστικούς προσδιορισμούς «της αριστείας» στο σώμα και στο νου και χαρακτηριστικά προγονοπληξίας-αρχαιολατρείας; Δεν ήταν ξεκάθαρο, πως επρόκειτο για μια συνειδητή προσπάθεια διαμόρφωσης ιδεολογικής ταυτότητας και συνείδησης;
Γιατί θα πρέπει να ξεχάσουμε το σκοταδιστικό, αντιεπιστημονικό πρόγραμμα που ενέκρινε το ΙΕΠ το 2022 της «Ελληνικής Εταιρείας Προγεννητικής Αγωγής», που προωθεί τη θεωρία του αγέννητου παιδιού και υποστηρίζει ότι η ζωή του βρέφους αρχίζει με τη σύλληψη, το οποίο ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων στα social media, γεγονός που ανάγκασε το ΙΕΠ άρον άρον να το πάρει πίσω;
Οι ιδεοληψίες και η φασίζουσα ιδεολογία της κυβέρνησης και των στελεχών της αποτυπώνονται σε όλες τους τις επιλογές. Δεν αποτελούν, λοιπόν, εξαίρεση τα σκοταδιστικά, ρατσιστικά και αντιπαιδαγωγικά τους προγράμματα στην επιμόρφωση των νεοδιόριστων. Ο δε επιμορφούμενος καλείται δια ροπάλου να ενστερνιστεί τον ρόλο του συμμέτοχου και ενεργού πολλαπλασιαστή της κυρίαρχης ιδεολογίας και εμπεδοτή της συναίνεσης στις αντιδραστικές επιλογές στην εκπαίδευση.
Το σχολείο αποτελεί ισχυρό μηχανισμό του αστικού κράτους, μέσω του οποίου αναπαράγονται η κυρίαρχη ιδεολογία και οι εκμεταλλευτικές σχέσεις στην παραγωγή.
Γι’ αυτό οι κυβερνήσεις, που διαχειρίζονται τον καπιταλισμό για λογαριασμό του κεφαλαίου, δεν είναι σε καμιά περίπτωση διατεθειμένες να παραχωρήσουν στους εκπαιδευτικούς το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ουσιαστικά σε σημαντικές πλευρές της λειτουργίας του σχολείου και στους στόχους του.
Με νύχια και με δόντια προσπαθούν να εδραιώσουν το φόβο και να επιβάλουν την υποταγή χρησιμοποιώντας ως μοχλό την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών.
Οι απειλές και τα «εντέλλεσθε» δίνουν και παίρνουν, ενώ τώρα επιχειρείται να συνδεθεί και η επιμόρφωση με τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων και με την «ατομική αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών.
Συνακολούθως, το περιεχόμενο και η λειτουργία του αστικού σχολείου καθορίζουν και το πρόσημο της επιμόρφωσης. Που μετατρέπεται σε μια διαδικασία τιμωρητική, βάζοντας στο στόχαστρο όλους αυτούς που αντιστέκονται και προσπαθούν να ανοίξουν χαραμάδες φωτός στο ζόφο που επικρατεί.
Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τρομοκρατηθούν, να τιμωρηθούν, να φρονηματιστούν, να χειραγωγηθούν, ακόμα και να εξευτελιστούν και έτσι έρμαια και με παρωπίδες, όπως τα άλογα, να ακολουθούν αδιαμαρτύρητα τα «Αποφασίζομεν και Διατάσσομεν» μέσα και έξω από την εργασία τους.
Μόνον έτσι, με την επιβολή δια πυρός και σιδήρου των αντιδραστικών μέτρων, οι αστικές κυβερνήσεις θα μπορέσουν αύριο να έχουν στο στρατό τους τις νέες φουρνιές μοιραίων και άβουλων ατόμων, που θα συνεχίσουν, χωρίς κανέναν ιδεολογικό φραγμό και ταξική συνείδηση, το δικό τους καταστροφικό έργο.
Αν, όμως, το επιτρέψουν οι εκπαιδευτικοί, γιατί μέχρι τώρα αντιστέκονται και δείχνουν να αντιλαμβάνονται το μαύρο μέλλον που θα τους ξημερώσει αν περάσουν οι σχεδιασμοί του υπουργείου Παιδείας. Αντιλαμβάνονται ότι η «επιμόρφωση» και μέσω αυτής η αξιολόγησή τους, θα τους γυρίσει αιώνες πίσω, τότε που οι εργαζόμενοι δούλευαν από ήλιο σε ήλιο, χωρίς δικαιώματα, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς αμοιβές και ανθρώπινους όρους εργασίας.
Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι η Παιδαγωγική, ως ζωντανή επιστήμη, εξελίσσεται συνεχώς και αυτήν την εξέλιξη έχουν καθήκον να την παρακολουθούν, γιατί είναι συνυφασμένη με το έργο τους. Ομως, λένε ΟΧΙ σε μια «επιμόρφωση»-στυγνό ιδεολογικό μηχανισμό ρατσιστικής προπαγάνδας με χαρακτηριστικά ναζιστικής παιδαγωγικής. Που τους μετατρέπει σε «μαινάδες» ναζιστικής διαπαιδαγώγησης, όταν τους ζητούν να ξεχωρίσουν και να χαρακτηρίσουν τους μαθητές τους ανάλογα με την ενδυμασία ή τη συμπεριφορά τους, την καταγωγή, φυλή ή θρησκεία.
Ο παραλληλισμός με τη ναζιστική Γερμανία είναι αναπόφευκτος. Σύμφωνα με όσα αναφέρει στο βιβλίο της «Οι μαινάδες του Χίτλερ», η συγγραφέας Wendy Lower, τη σκοτεινή εκείνη εποχή, σε σχολικό εγχειρίδιο αναφέρονταν τρόποι του «πώς να ξεχωρίζουν έναν Εβραίο: από τον τρόπο που περπατάει, το παράστημά του, τις χειρονομίες και τον τρόπο ομιλίας του».
Μόνο μια επιμόρφωση πρέπει να επιδιώκουν οι εκπαιδευτικοί. Επιμόρφωση στα νέα δεδομένα της παιδαγωγικής και των μεθόδων διδασκαλίας, δημόσια και δωρεάν, με ευθύνη των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, με απόσπαση από τα διδακτικά τους καθήκοντα, χωρίς καμιά σύνδεση με την αξιολόγηση και την κατηγοριοποίησή τους.
