«Τις τελευταίες ημέρες έχει ξεδιπλωθεί οργανωμένο σχέδιο για να χτυπηθεί το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, να ενισχυθεί ο εκφυλισμός (…) Μπες στον αγώνα! Πάρε πάνω σου την προσπάθεια για ζωντανούς αγωνιστικούς συλλόγους, οργανωτές του αγώνα και όχι όργανα της κυβέρνησης και του κράτους! Στις 17 Απρίλη στήριξε τα ψηφοδέλτια της Πανσπουδαστικής Κ.Σ.».
Αν και τα παραπάνω αποτελούν μόνο την αρχή και το τέλος ανακοίνωσης που εξέδωσε το ΜΑΣ στις 15 Απρίλη, νομίζουμε ότι αρκούν για να καταλάβουμε το νόημά της. Παρολαυτά, θα αναφερθούμε εκτενώς στην ανακοίνωση, γιατί αποτελεί μια χαρακτηριστική απόδειξη του συστημικού ρόλου που διαδραματίζει η φοιτητική παράταξη του Περισσού, ρόλου εχθρικού προς το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα.
Η ανακοίνωση αρχικά αναφέρεται στα γνωστά γεγονότα της Πάτρας, με τα οποία ασχολήθηκε και η προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ, τα οποία συνδέει με άλλα γεγονότα, που συνέβησαν στην υπόλοιπη Ελλάδα, διότι –όπως αναφέρει– μεταξύ τους οι ενέργειες αυτές δεν είναι «καθόλου άσχετες».
Τα γεγονότα της Πάτρας είναι γνωστά. Η Συνέλευση του ΤΕΙ είχε αποφασίσει αναστολή λειτουργίας του ΤΕΙ μέχρι τις 11 Απρίλη σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το σχέδιο Αθηνά, με συγκεκριμένα αιτήματα και τη δέσμευση πως αν αυτά τα αιτήματα δεν ικανοποιούνταν ως τότε, τα μέλη της Διοίκησης θα παραιτούνταν. Στις 11 Απρίλη, όμως, η Συνέλευση του ΤΕΙ αποφάσισε το άνοιγμα της σχολής. Γι’ αυτό και φοιτητές απέκλεισαν τον πρόεδρο του ΤΕΙ και απαιτούσαν την παραίτησή του, ενώ την ίδια ώρα κατέφθασαν πληρωμένοι μπράβοι της ΠΑΣΠ, πλήρως εξοπλισμένοι (ακόμα και με σκυλιά!) και επιτέθηκαν τραμπούκικα στους φοιτητές.
Τι λέει το ΜΑΣ για όλα αυτά; Από τη μια καταγγέλλει την ΠΑΣΠ (δε θα μπορούσε να κάνει και διαφορετικά) και από την άλλη φροντίζει να διαδώσει τον ιό της νομιμότητας, υποστηρίζοντας ότι ο αποκλεισμός του προέδρου «αξιοποιήθηκε και υπερπροβλήθηκε» από τα αστικά ΜΜΕ «για να συκοφαντηθεί ο οργανωμένος αγώνας και το σπουδαστικό κίνημα». Η ΚΝΕ Αχαΐας σε ανακοίνωσή της στις 11 Απρίλη αναφέρει τα εξής: «Καμία σχέση, όμως, δεν έχει ο ολοήμερος αποκλεισμός του Συμβουλίου και του Προέδρου του ΤΕΙ και η απαίτηση να παραιτηθούν, με το οργανωμένο σπουδαστικό κίνημα, τους συλλόγους, τις Γενικές συνελεύσεις των σπουδαστών και τις αποφάσεις τους. Αυτές οι ενέργειες δίνουν πάτημα στην συκοφάντηση των αγώνων, στους σχεδιασμούς για χτύπημα του ασύλου».
(Παρεμπιπτόντως: οργανωμένο φοιτητικό κίνημα είναι μόνο οι δυνάμεις του Περισσού; Οι υπόλοιποι τι είναι, «ανοργάνωτοι»; Και πώς κατάφεραν αυτοί οι… ανοργάνωτοι να δημιουργήσουν γεγονότα που έφεραν σε δύσκολη θέση τη Διοίκηση του ΤΕΙ και για τούτο συγκέντρωσαν την οργή των αστικών ΜΜΕ;).
Στη συνέχεια, η ανακοίνωση του ΜΑΣ αναφέρεται στην επίθεση κατά των γραφείων της ΔΑΠ Πάτρας «από ομάδες που δεν έχουν καμία σχέση με το φοιτητικό κίνημα και τους συλλόγους» και στα υπόλοιπα «καθόλου άσχετα» γεγονότα που συνέβησαν σε άλλα ιδρύματα: Στο ΠΑΠΕΙ άτομα από τον αντιεξουσιαστικό χώρο κατέστρεψαν το προεκλογικό φεστιβάλ της ΔΑΠ, επειδή την προηγούμενη μέρα μέλη της ΔΑΠ προπηλάκισαν άτομο αυτού του χώρου. Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, στη Σπάρτη και το Ναύπλιο, έγινε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου-πλαίσιο που προβλέπει εκλογές με ενιαία ψηφοδέλτια, και στον Πύργο ΔΑΠ-ΠΑΣΠ-ΑΡΕΝ από κοινού αποφάσισαν την αναβολή των φοιτητικών εκλογών για μετά το Πάσχα.
Ολα αυτά, λοιπόν, τα γεγονότα «συνδέονται», καταγγέλλονται ως «τυχοδιωκτικές ενέργειες» και «τυφλά χτυπήματα», που έχουν σκοπό «να προβοκάρουν και να εκφοβίσουν» τους φοιτητές, ούτως ώστε «να μην υπάρχει μαζική συμμετοχή στις φοιτητικές εκλογές, να μην καταδικαστούν μαζικά οι παρατάξεις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ», επειδή τα μέλη αυτών των πολιτικών φορέων είναι «όλοι αυτοί που θέλουν τα όργανα του κινήματος διαλυμένα, γιατί τους βολεύει η ανοργανωσιά και η αποχή, γιατί θέλουν φοιτητικούς συλλόγους όργανα του κράτους, πλασιέ των μονοπωλίων και συνδιαχειριστές της αντιλαϊκής πολιτικής».
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι ακριβώς έγινε σε κάθε σχολή (ποιος προπηλάκισε ποιον, αν όντως σε κάποιες σχολές κάποιες παρατάξεις συμφώνησαν από κοινού για την αναβολή των εκλογών κτλ.). Αυτό που γνωρίζουμε όμως, είναι ότι το ΜΑΣ δεν είναι «αθώα περιστερά». Εχει πάρει μέρος σε τραμπουκισμούς (συνηθισμένο φαινόμενο, όταν οι παρατάξεις μοιράζουν τα τσιφλίκια τους) κι επίσης τόσα χρόνια συμμετέχει στα κομπρεμί για τον καθορισμό της ημερομηνίας των εκλογών (οι φοιτητές ποτέ δεν ρωτήθηκαν γι’ αυτό το θέμα). Στην περίπτωσή τους, λοιπόν, ταιριάζει το «δεν δικαιούστε για να ομιλείτε».
Το ουσιαστικότερο που πρέπει να δούμε, όμως, πέρα από τα ψέματα, είναι η ουσία της προπαγάνδας τους. Τσουβαλιάζουν γεγονότα με εντελώς διαφορετικούς πρωταγωνιστές και εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο και δημιουργούν ένα μύθο: Ολα συνδέονται μεταξύ τους, όλα είναι μια συνομωσία καλά στημένη για να χτυπηθεί ο Περισσός, εκτός ΜΑΣ δεν υπάρχουν παρά παραπλανημένοι ή πράκτορες. Στόχος είναι ν’ αφαιρέσουν κάθε δυνατότητα κριτικής σκέψης απ’ όσους φοιτητές και φοιτήτριες επηρεάζουν, να δημιουργήσουν ένα πολιτικό-ιδεολογικό και οργανωτικό γκέτο, στο οποίο θα απομονώνουν την πολιτική τους επιρροή, εμποδίζοντάς την να έρχεται σε επαφή με ιδέες, αντιλήψεις, ζυμώσεις άλλων πολιτικών κατευθύνσεων. Οποιος δεχτεί αυτό το μύθο αυτόματα οδηγείται στο συμπέρασμα πως ό,τι λέει ο Περισσός είναι a priori σωστό.
Και τι προτείνει; Να μη γίνονται μαχητικές ενέργειες (έστω και σε συμβολικό επίπεδο), για να μην χτυπηθεί το άσυλο και το κίνημα. Η άποψη αυτή, όμως, συνιστά και το ουσιαστικό χτύπημα του ασύλου. Γιατί το κίνημα δεν έχει μόνο ανάγκη τη μαχητική ζύμωση, αλλά και τη μαχητική πράξη, ενώ το άσυλο έχει νόημα μόνο αν καλύπτει και τις δύο αυτές ανάγκες του κινήματος.
Η ζωή επίσης έχει αποδείξει ότι σε περιόδους νέκρας και απογοήτευσης οι σύλλογοι δεν «ανασταίνονται», ούτε «ζωντανεύουν» με τις ψευτοενέσεις μιας επίπλαστης εκλογικής διαδικασίας. Ενώ πάντοτε οι εν λόγω ψηφοθήρες, όταν έβλεπαν το κίνημα να κορυφώνεται, έσπευδαν να πουλήσουν ακριβά τις μετοχές τους στο χρηματιστήριο των εκλογών. Ομως ποτέ οι εκλογές δε λειτούργησαν ως καθρέφτης του φοιτητικού κινήματος (πόσο μάλλον της κοινωνίας), αλλά κι αν λειτούργησαν, εντέλει ποιο ήταν το αποτέλεσμα της «καταδίκης» των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ; Ηταν η αύξηση των κουκιών των δυνάμεων που θέλουν ένα φοιτητικό κίνημα «για τα μάτια του κόσμου», ακρωτηριασμένο από κάθε ανατρεπτική διάθεση, υποταγμένο στην αστική νομιμότητα, καταδικασμένο να παζαρεύει τις ήττες του.
Αν υπάρχει λοιπόν οργανωμένο σχέδιο εκφυλισμού και διάλυσης του φοιτητικού κινήματος, τότε σίγουρα το ΜΑΣ λειτουργεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Γ.Β.
