Συχνά-πυκνά κλαίγονται οι πρυτάνεις για τις διαθεσιμότητες των διοικητικών υπαλλήλων των Πανεπιστημίων, από τότε που ως Δούρειοι Ιπποι υπονόμευσαν τη μεγαλειώδη απεργία των εργαζόμενων στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Αποδέχθηκαν να γίνουν το μακρύ χέρι της κυβέρνησης για να σπάσει ένας αγώνας, αν και γνώριζαν καλά, πράγμα που τώρα αποδεικνύεται περίτρανα, ότι τα Ιδρύματα θα «γονάτιζαν» χωρίς το διοικητικό προσωπικό, που βεβαίως δεν «περίσσευε».
Σε νέα ομόφωνη απόφαση του διευρυμένου συντονιστικού τους τονίζουν:
«Για το ζήτημα της διαθεσιμότητας του προσωπικού των Πανεπιστημίων, διαπιστώνει (το διευρυμένο συντονιστικό) ότι οι διαβεβαιώσεις του Υπουργείου περί ταχείας ρύθμισης δεν έχουν έως σήμερα υλοποιηθεί, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση πλείστων όσων προβλημάτων στην καθημερινή λειτουργία των Ιδρυμάτων, τα οποία έχουν μείνει χωρίς το απαραίτητο προσωπικό».
Οι πρυτάνεις διαμαρτύρονται και για άλλα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Πανεπιστήμια, όπως είναι αυτά της χρηματοδότησης και του διορισμού του αναγκαίου διδακτικού προσωπικού, το υπουργείο Παιδείας, όμως, κωφεύει. Ιδού τι καταγγέλλουν: «Το ίδιο διαπιστώνεται για την δυνατότητα αξιοποίησης των ταμειακών αποθεμάτων του προηγούμενου έτους, που είναι αναγκαία λόγω της δραστικής περικοπής της χρηματοδότησης των Ιδρυμάτων, καθώς και για την τελική έκδοση των αποφάσεων που απαιτούνται για την πρόσληψη εκτάκτου προσωπικού για τη κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών. Οι αποφάσεις αυτές εκκρεμούν από τον Οκτώβριο του 2013 και ενώ διανύεται ήδη το εαρινό εξάμηνο, με αποτέλεσμα να διακυβεύεται η άρτια διεξαγωγή των προγραμμάτων σπουδών σε πολλά Πανεπιστημιακά Τμήματα».
Τις δίκαιες διαμαρτυρίες του προς την κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας, όμως, το καθηγητικό κατεστημένο τις συνοδεύει με ακόμη μια ύπουλη θέση, που πλήττει ιδιαίτερα τους φοιτητές τους προερχόμενους από φτωχά λαϊκά στρώματα. Αποδέχεται την παραπλανητική και βρόμικη φιλολογία του Αρβανιτόπουλου για τους «αιώνιους φοιτητές», προβάλλοντας απλώς μερικές ενστάσεις για το πώς θα διευθετηθεί το ζήτημα με αυτούς τους φοιτητές που κατά κάποιο τρόπο είναι «ενεργοί». Οι πρυτάνεις αποδέχονται στην ουσία την ταξική επιλογή του υπουργού Παιδείας, το ξεσκαρτάρισμα που θέλει να κάνει σ’ ένα Πανεπιστήμιο που θα λειτουργεί υπό τύπον ΑΕ, ενώ αφήνουν ανοικτό και το ζήτημα πιθανών διδάκτρων σε όσους καθυστερούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, μέσω της ολοκλήρωσης των Οργανισμών των Ιδρυμάτων.
Να τι αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Για το ζήτημα των λιμναζόντων φοιτητών, το Διευρυμένο Συντονιστικό της Συνόδου συμφωνεί με την αναγκαιότητα διευθέτησής του για τους φοιτητές που επί πολλά έτη έχουν αποδεδειγμένα εγκαταλείψει τις σπουδές τους. Επισημαίνει όμως ότι απαιτείται να υπάρξει ειδική μέριμνα και ιδιαίτερη αντιμετώπιση για όσους φοιτητές προσπαθούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, ιδιαίτερα δε στις σημερινές συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής κρίσης. Σε κάθε περίπτωση, τα Πανεπιστήμια προτίθενται να προβούν στις σχετικές προβλέψεις στους υπό κατάρτιση οργανισμούς τους, οι οποίοι βαίνουν προς ολοκλήρωση».
Τέλος, οι πρυτάνεις επαναφέρουν το ζήτημα του ορισμού των αρμοδιοτήτων μεταξύ των ακαδημαϊκών οργάνων και των κακόφημων Συμβουλίων διοίκησης.
