Η επικοινωνιακή προπαγάνδα του Φίλη για 20.000 μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση την επόμενη τριετία ξέφτισε πλέον. Ο ίδιος ο Φίλης, καθώς και οι υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου Παιδείας έχουν καιρό τώρα που συμπληρώνουν σ' αυτή την επικοινωνιακή προπαγάνδα ως μόνιμη επωδό την αναγκαιότητα πρωτίστως κάλυψης των δημοσιονομικών αναγκών, καθώς το κουαρτέτο/τρόικα τους έκοψε το βήχα, ώστε ούτε σε δημαγωγικό επίπεδο να δημιουργούνται ελπίδες στη στρατιά των χιλιάδων ανέργων εκπαιδευτικών.
Στη συνέχεια το υπουργείο Παιδείας «έπαιξε» με τον «εθνικό διάλογο» για να έρθει η στιγμή, με την ολοκλήρωσή του, να τον αποκαθηλώσει με δηλώσεις του ίδιου του Φίλη και του γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας Παντή.
Τι απέμεινε απ' όλο αυτό το ψεύτικο σκηνικό; Πρώτα, πρώτα οι μνημονιακοί νόμοι για την εκπαίδευση που παρέμειναν ως έχουν ή απλώς «πάγωσαν» κάποιες διατάξεις τους, ενώ προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, για να υποκλέψει την ψήφο των εκπαιδευτικών, διαλαλούσε ότι θα τους καταργήσει. Επειτα οι εξαϋλωμένες δαπάνες για την Παιδεία, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου στη Δευτεροβάθμια, τα πολυπληθή τμήματα των μαθητών, οι ελαστικές μορφές εργασίας και στην εκπαίδευση, οι μισθοί πείνας των εκπαιδευτικών, το πάγωμα της μισθολογικής τους εξέλιξης, η πλήρης άλωση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, η δεύτερη και τρίτη ανάθεση μαθημάτων, η άρνηση της καθιέρωσης δίχρονης προσχολικής αγωγής.
Ακόμη και αυτή η πολυδιαφημισμένη μείωση της ύλης και η μείωση των ωρών σε κάποια μαθήματα του ωρολόγιου προγράμματος δεν ήταν αποτέλεσμα εμπεριστατωμένης και βαθιάς επιστημονικής και παιδαγωγικής ανάλυσης, αλλά έγινε βεβιασμένα και με μοναδικό σκοπό την περαιτέρω μείωση των δαπανών.
Στο αποκορύφωμα ήρθαν οι ρυθμίσεις για τα νηπιαγωγεία: Αυξημένος στο διπλάσιο (από 7 σε 14) αριθμός παιδιών για την ίδρυση και λειτουργία νηπιαγωγείου, που σε συνδυασμό με τη ρύθμιση για τα πολυθέσια νηπιαγωγεία θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε νέο κύκλο συγχωνεύσεων-καταργήσεων και στη δημιουργία δεξαμενής πλεοναζόντων νηπιαγωγών. Αυστηρές προϋποθέσεις για την εγγραφή στο ολοήμερο νηπιαγωγείο (εγγραφή των παιδιών που ανήκουν σε συγκεκριμένες κατηγορίες με προτεραιότητα την κατηγορία των παιδιών με εργαζόμενους γονείς). Τέλος το σχέδιο για τη δημιουργία νέου Ενιαίου Τύπου Ολοήμερου Νηπιαγωγείου με παράταση της υποχρεωτικής πρωινής λειτουργίας ως τις 13.00 μ.μ. και την καθιέρωση προαιρετικού απογευματινού ωραρίου ως τις 16.00, το οποίο θα λειτουργεί για όσο διάστημα έχει τον απαραίτητο αριθμό παιδιών, με στόχο τη μείωση των δαπανών και συνέπειες την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των νηπιαγωγών και την παραπέρα υποβάθμιση του ολοήμερου νηπιαγωγείου. Και τώρα οι «ψίθυροι» για την ταύτιση του νηπιαγωγείου με τους παιδικούς σταθμούς και ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον εκπαιδευτικό του ρόλο, τα εργασιακά δικαιώματα των νηπιαγωγών και τον επιστημονικό και εκπαιδευτικό τους ρόλο.
Οι ρυθμίσεις για τα νηπιαγωγεία δεν είναι ξεκομμένες από αυτά που μεθοδεύονται με τον Ενιαίο Τύπο Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου: μείωση μαθητών, αφού προϋπόθεση για την εγγραφή στο ολοήμερο είναι να εργάζονται και οι δυο γονείς, υποβάθμιση των παρεχόμενων διδακτικών αντικειμένων, εφόσον καθορίζονται από το Σύλλογο Διδασκόντων με μοναδικό κριτήριο τις πλεονάζουσες ώρες από τον πρωινό κορμό των μαθημάτων και όχι με βάση τις ανάγκες των μαθητών, κυλιόμενα ωράρια εκπαιδευτικών (ζώνες εκπαιδευτικών), με στόχο την κάλυψη του απογευματινού ωραρίου, μιας και καταργείται ο υπεύθυνος δάσκαλος ολοήμερου, απαξίωση των εκπαιδευτικών ειδικοτήτων, δημιουργία «πλεοναζόντων» εκπαιδευτικών.
Ολα αυτά προοιωνίζονται ένα πολύ γκρίζο και σκληρό φθινόπωρο. Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς χιλιάδες αναπληρωτές, που εργάζονταν χρόνια ολόκληρα στο δημόσιο σχολείο, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αφού μόνιμοι διορισμοί έχουν να γίνουν από την εποχή που εισήλθαμε στο μαύρο τούνελ των μνημονιακών χρόνων, θα μείνουν άνεργοι.
Η τραγική αυτή εξέλιξη είναι αναπόφευκτη, μιας και το υπουργείο Παιδείας και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν σκαρφιστεί όλους αυτούς τους αντιεκπαιδευτικούς τρόπους για να μειώσουν τις δαπάνες, εξοικονομώντας εκπαιδευτικούς.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήρθε με την ανακοίνωση των μεταθέσεων. Η συγκυβέρνηση ξεπέρασε κάθε όριο αναλγησίας στερώντας το δικαίωμα χιλιάδων εκπαιδευτικών να πλησιάσουν τον τόπο διαμονής των οικογενειών τους, ενώ την ίδια στιγμή τα οργανικά εκπαιδευτικά κενά είναι χιλιάδες.
Τον στόχο αυτό υπηρέτησαν με μεγάλο ζήλο τόσο τα Υπηρεσιακά Συμβούλια (ΠΥΣΠΕ-ΚΥΣΠΕ), όσο και οι διορισμένοι Περιφερειακοί Διευθυντές, που μαγείρεψαν όσο δεν παίρνει άλλο τα στοιχεία (εκπαιδευτικά κενά) που αρχικά ανέδειξαν οι τοπικοί σύλλογοι εκπαιδευτικών. Οι τοπικοί σύλλογοι, αλλά και οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες μιλούσαν για χιλιάδες κενά και για την ανάγκη αυτά να καλυφθούν ώστε να λειτουργήσουν όλα τα σχολεία, τα Υπηρεσιακά Συμβούλια τα μείωναν και η Περιφέρεια τα εξαέρωνε ή και τα εξαφάνιζε με ταχυδακτυλουργικό τρόπο.
Στην Πρωτοβάθμια, από τις 4.056 αιτήσεις γενικής αγωγής που υποβλήθηκαν ικανοποιήθηκαν 356, δηλαδή ποσοστό 8,78%, που είναι το χαμηλότερο ποσοστό των τελευταίων τουλάχιστον 50 ετών!
Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ τα μνημονιακά χρόνια δεν έχει γίνει κανένας μόνιμος διορισμός δασκάλων και ενώ την περσινή χρονιά προσλήφθηκαν 5.250 αναπληρωτές δάσκαλοι, φέτος οι Περιφερειακοί Διευθυντές Εκπαίδευσης εμφανίζουν σ' αυτή την κατηγορία μόλις 980 κενά (τα ΠΥΣΠΕ έκαναν λόγο για 2.758 οργανικά κενά)! Ιδια εικόνα έχουμε για τα κενά σε νηπιαγωγούς (745), σε εκπαιδευτικούς Αγγλικών (190), κλπ., ενώ στους γυμναστές οι Περιφερειακοί Διευθυντές αποφάσισαν ότι υπάρχει πλεόνασμα.
Ακολουθώντας αυτή την βρόμικη τακτική το υπουργείο ικανοποίησε μόλις το 7,52% των αιτήσεων μετάθεσης στους δασκάλους, το 4,89% στους γυμναστές, το 12,19% στους νηπιαγωγούς, το 14,62% στους Αγγλικής και το 21,54% στους μουσικούς, ενώ σε πολλές περιοχές δεν ικανοποιήθηκε ούτε μια αίτηση μετάθεσης.
Αντίστοιχα στη Δευτεροβάθμια από τις 6.977 αιτήσεις, που υποβλήθηκαν, ικανοποιήθηκαν φέτος 404 (ποσοστό 5,77%). Οπως καταγγέλλει η ΟΛΜΕ αυτές είναι οι λιγότερες μεταθέσεις που έγιναν ποτέ στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση! Η πολιτική στις μεταθέσεις αποτελεί προανάκρουσμα και για όσα θα ακολουθήσουν στις αποσπάσεις.
Το υπουργείο Παιδείας και η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έσβησαν από τον χάρτη τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων και τις ανάγκες των εκπαιδευτικών, που με μισθούς πείνας και πετσοκομμένα δικαιώματα υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους και προσέβλεπαν σε μια μετάθεση για να μπορέσουν στοιχειωδώς να αντιμετωπίσουν τα οξυμένα οικονομικά και προσωπικά τους προβλήματα.
