Ασφαλώς, η απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων, ειδικά των υπαλλήλων του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ, που υφίστανται και τις μεγαλύτερες περικοπές σε διοικητικό προσωπικό, που αναπτύχθηκε τους τελευταίους περίπου τέσσερις μήνες του 2013, υπήρξε η πιο μεγαλειώδης απεργία των μνημονιακών χρόνων. Ηταν μια απεργία με ποιοτικά χαρακτηριστικά, που την ξεχώρισαν από όλα τα απεργιακά σκιρτήματα των εργαζόμενων της σκληρής τετραετίας. Χαρακτηρίστηκε από τη μεγάλη της διάρκεια, τη δυναμική, τη μαζικότητα και την καθολική σχεδόν συμμετοχή στα δυο μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας, το ΕΚΠΑ και το ΕΜΠ και εξελίχθηκε σε διαρκή σύγκρουση με τα εμπόδια που της έστηναν η αστική νομιμότητα και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
Μπαίνοντας το 2014 η απεργία έκλεισε. Οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΚΠΑ έπεσαν όμως μαχόμενοι και όχι υποταγμένοι. Είχε προηγηθεί η οπισθοχώρηση των συναδέλφων τους στο ΕΜΠ, οι οποίοι έσπασαν το απεργιακό μέτωπο, επειδή ακολούθησαν τη βρόμικη πρόταση που έκαναν τα γκεσέμια του Περισσού και του ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσίαζαν ως νίκη τις παραπλανητικές, όπως περίτρανα αποδείχθηκε εκ των υστέρων, προτάσεις του Αρβανιτόπουλου. Η απεργία λαβώθηκε και από την πανεπιστημιακή κάστα, που έκρινε «θετικές» τις προτάσεις Αρβανιτόπουλου, αποδέχτηκε την «αξιολόγηση των δομών», αναγνώρισε την αναγκαιότητα της συζήτησης «των τεχνικών προβλημάτων» που θα προέκυπταν μετά την εφαρμογή της διαθεσιμότητας και με ομόφωνη απόφαση της Συγκλήτου ξεκίνησε τα μαθήματα μέσα στο απέραντο μπάχαλο που προκαλεί η απουσία του απαραίτητου διοικητικού προσωπικού.
Υπό αυτές τις συνθήκες, στις οποίες πρέπει να συμπεριλάβουμε και τη μεγάλη αδυναμία του φοιτητικού κινήματος να πετάξει τα βαρίδια που το σέρνουν, να κάνει δική του υπόθεση τον αγώνα των διοικητικών υπαλλήλων, επιλέγοντας το ρόλο του συναγωνιστή και συνοδοιπόρου και όχι του απλού συμπαραστάτη, η απεργία στο ΕΚΠΑ λύγισε.
Σίγουρα η εξέλιξη αυτή ενισχύει την απογοήτευση. Ο χρόνος, όμως, που κύλησε από τότε περιείχε όλα τα στοιχεία, που διαπλεκόμενα μεταξύ τους μπορούν να προκαλέσουν μια νέα αναζωπύρωση: Αναπτύχθηκαν δεσμοί ταξικής αλληλεγγύης μεταξύ των εργαζόμενων, στους κόλπους τους δεν έσβησε ποτέ ο πυρήνας που κρατά αναμμένη τη φλόγα της αντίστασης, το υπουργείο Παιδείας αθέτησε όλες τις κάλπικες υποσχέσεις του και οι άνθρωποι βρίσκονται πλέον στο χείλος του γκρεμού της απόλυσης, ενώ και το πανεπιστημιακό κατεστημένο ζορίστηκε από τα αδιέξοδα και άρχισε τις διαμαρτυρίες (μέχρι και τον Παπούλια επισκέφτηκαν οι πρυτάνεις).
Η «υπόθεση» ξαναήρθε στο φως. Τώρα που το μαχαίρι έφθασε στο κόκαλο και τα περιθώρια στένεψαν ασφυκτικά, φαίνεται να ανάβει ξανά η σπίθα του αγώνα.
Οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΚΠΑ έπιασαν και πάλι τα μετερίζια.
«Ο στόχος μας παραμένει : ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ.
Κι ο τρόπος παραμένει ένας : Οι δικές μας κινητοποιήσεις», διαμηνύουν.
Προσπαθώντας να δημιουργήσουν τους όρους για έναν νέο αγωνιστικό γύρο αποφασίζουν:
«Συντονιζόμαστε για τη διοργάνωση κοινών δράσεων με όλους τους πρωτοβάθμιους συλλόγους ΑΕΙ-ΤΕΙ, χωρίς την πίεση των οποίων καμιά κινητοποίηση δεν εξαγγέλλεται και δεν υλοποιείται. Καλούμε σε συμμετοχή στην απεργία που έχει προκηρυχθεί για τις 13 και 14 Μαΐου από την ΟΔΠΤΕ. Για μας η απεργία αυτή έχει προειδοποιητικό χαρακτήρα. Συγκεντρωνόμαστε στις πύλες των Σχολών και προχωράμε σε καθολικό κλείσιμο.
Σήμερα, Πέμπτη 8/5, συμμετέχουμε στη σύσκεψη ΔΣ, επιτροπών αγώνα, Ομοσπονδιών και πρωτοβάθμιων σωματείων για συντονισμό ενάντια στην εφαρμογή του νόμου 4250/2014 για την αξιολόγηση, στο αμφιθέατρο ΜΑΧ στο Πολυτεχνείο, στις 13.30, μεταφέροντας την απόφαση της Γενικής μας Συνέλευσης της 29ης Απριλίου για καμιά συνέργεια στην αξιολόγηση. Μετά το τέλος της σύσκεψης, καλούμε τους εργαζόμενους ΑΕΙ-ΤΕΙ Αθήνας σε συνάντηση για τον αγώνα ενάντια στις απολύσεις των διαθέσιμων συναδέλφων.
Καταδικάζουμε και αγωνιζόμαστε ενάντια στην υποκατάσταση διαθέσιμων από εργολαβίες.
Στηρίζουμε τον αγώνα των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, που από χθες παραμένουν έξω από το κτίριο.
Από σήμερα 8/5/14, ημέρα έκδοσης της διαπιστωτικής πράξης, είμαστε σε ανοικτή διαρκή Γενική Συνέλευση.
Επανασύσταση Απεργιακής Επιτροπής για οργάνωση της απεργίας – Διαμόρφωση κειμένου για την νέα κινητοποίηση».
Στο πρώτο δε, απεργιακό τους βήμα, (προειδοποιητικό γι’ αυτούς, όπως χαρακτηριστικά τονίζουν για να διαχωριστούν από τα καιροσκοπικά παιχνίδια που θα προσπαθήσει να παίξει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία), τη συμμετοχή στην 48ωρη απεργία που κήρυξε η Ομοσπονδία Διδακτικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η Απεργιακή Επιτροπή των Εργαζομένων του Πανεπιστημίου Αθηνών εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση, που περιγράφει τις δραματικές εξελίξεις στα πανεπιστήμια, το διακύβευμα που αυτές εμπεριέχουν (η καταστροφή της ανθρώπινης ζωής, η διάλυση του δημόσιου πανεπιστήμιου) και σαλπίζει εγερτήριο κάλεσμα αντίστασης και αγώνα.
«ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΞΑΝΑ, ΓΙΑΤΙ:
Μέσα στον επόμενο μήνα, 394 από εμάς και 1158 εργαζόμενοι συνολικά από 8 Πανεπιστήμια οδηγούνται στην απόλυση. Στις 24 Μαΐου απολύονται οι πρώτοι συνάδελφοι από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς να έχει προχωρήσει στο ελάχιστο η ‘’ενδοϊδρυματική’’ και η ‘’δια-ιδρυματική’’ κινητικότητα που είχε παρελκυστικά υποσχεθεί ο Υπουργός Παιδείας για να σταματήσουμε τον απεργιακό μας αγώνα το Δεκέμβρη. Στις 16 Ιουνίου ακολουθούν τα υπόλοιπα 6 Πανεπιστήμια. Δεν υποκύπτουμε μπροστά στον εκβιασμό και την εξαπάτηση από την πλευρά της κυβέρνησης.
Οι απολύσεις στα Πανεπιστήμια εντάσσονται στο συνολικότερο σχέδιο συρρίκνωσης και ιδιωτικοποίησης των κρατικά παρεχόμενων κοινωνικών υπηρεσιών (εκπαίδευση, υγεία, κοινωνική προστασία). Σε αυτό το πλαίσιο, από το 2009 έως το 2013 ο αριθμός των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα μειώθηκε κατά 25% (236.240 εργαζόμενοι), ενώ προβλέπεται περαιτέρω μείωσή του κατά 50.000 εργαζόμενους μέχρι το 2016. Τα όπλα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση ως πολιτικός εκφραστής του κεφαλαίου είναι: οι νέοι Οργανισμοί που προβλέπουν μειώσεις δομών κατά 40%, το νέο σύστημα αξιολόγησης που κατατάσσει αναγκαστικά το 15% των εργαζομένων στην κατηγορία του ‘’ανεπαρκούς’’ οδηγώντας το στην απόλυση, οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις φορέων και υπηρεσιών, ο λεγόμενος επανέλεγχος των συμβάσεων, ο νέος μηχανισμός υποχρεωτικής ‘’κινητικότητας’’, η πλήρης ιδιωτικοποίηση όποιων υπηρεσιών μπορούν να αποφέρουν κέρδη στο κεφάλαιο.
Στόχος της κυβέρνησης είναι η μετακύλιση του κόστους των κοινωνικών υπηρεσιών στους χρήστες τους, δηλαδή η μείωση του κοινωνικού μισθού που παίρνουν οι εργαζόμενοι συλλογικά. Ειδικά, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση καλούνται να αναλάβουν το κόστος οι φοιτητές και οι οικογένειές τους: η μείωση του προσωπικού συνοδεύεται από μείωση της κρατικής χρηματοδότησης των ιδρυμάτων περισσότερο από 50%. Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών η μείωση ανέρχεται σε περίπου 70%. Το πανεπιστήμιο καλείται να λειτουργήσει με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια κόστους και οφέλους.
Επόμενο βήμα είναι η επέκταση των διδάκτρων και στα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών και η αναζήτηση χορηγών που θα κατευθύνουν την εκπαίδευση και την έρευνα. 500 εκατομμύρια ευρώ για την κάλυψη του ‘’χρηματοδοτικού κενού’’ των μνημονίων θα προέλθουν από το κλείσιμο τμημάτων ή και ολόκληρων ΑΕΙ/ΤΕΙ με την υλοποίηση του ‘’Σχεδίου Αθηνά ΙΙ’’.
Εναντιωνόμαστε στην εντατικοποίηση και τον αυταρχισμό που θέλουν να επιβάλλουν μέσα στα Πανεπιστήμια με διαγραφές φοιτητών, σκληρά πειθαρχικά μέτρα, καταστολή των συλλογικών διεκδικήσεων και αγώνων. Δεν θα γίνουμε πειθαρχημένοι μισθωτοί σκλάβοι.
Εναντιωνόμαστε στα μέτρα απαξίωσης της ζωής και της εργασιακής δύναμης όλων των εργαζόμενων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και την κλιμάκωση της μνημονιακής επίθεσης από την πλευρά του κεφαλαίου και του πολιτικού του προσωπικού το οποίο επιχειρεί να υπερβεί την κρίση απομυζώντας μας.
Δεν θα γίνουμε ένα ακόμα άθροισμα στο σύνολο των απολύσεων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η κυριαρχία τους πρέπει να ανατραπεί και θα αρχίσει από εμάς!
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΞΑΝΑ
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ».
ΥΓ: Σε νέα ΓΣ που πραγματοποίησαν οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΚΠΑ στις 12/5 αποφασίστηκαν επιπλέον τα εξής:
«– Πραγματοποιούμε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στη Σύγκλητο την ημέρα κατάθεσης του σχεδίου Οργανισμού.
– Απαιτούμε συνάντηση με τον Υπουργό Παιδείας ως πρωτοβάθμιοι σύλλογοι των ΑΕΙ, με συμμετοχή επιτροπής αποτελούμενης από όλους τους κλάδους εργαζομένων που πλήττονται από τη διαθεσιμότητα/απολύσεις. Η αντιπροσωπεία συγκροτείται από εργαζόμενους των παρακάτω κατηγοριών: Φύλακες, Βιβλιοθηκονόμοι, Προσωπικό Η/Υ, Τεχνικοί, Κοινωνικών υπηρεσιών, Διοικητικοί, Μη απογραφέντες, Εργαστηριακοί, Συμβασιούχοι.
– Συγκροτούμε Επιτροπή κατά της Διαθεσιμότητας, η οποία θα συνεδριάζει και θα αναλαμβάνει αυτόνομα δράσεις. Καλούμε τους συλλόγους των άλλων 7 ΑΕΙ να δημιουργήσουν αντίστοιχες επιτροπές, με στόχο το συντονισμό όλων των διαθέσιμων του κλάδου με όλους τους διαθέσιμους του δημοσίου.
– Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της αξιολόγησης του προσωπικού:
α) Ξεκινάμε συλλογή υπογραφών σε κείμενο για μη υποβολή ατομικής αξιολόγησης
β) Ζητούμε από τη Διοίκηση να καταθέσει έγγραφο στο αρμόδιο υπουργείο ότι δε θα υποβάλλει αξιολόγηση
– Δηλώνουμε ότι δεν υποστηρίζουμε με διοικητικό έργο τις διαγραφές των φοιτητών.
– Συμμετέχουμε στην εκδήλωση για τον οργανισμό και τις διαγραφές φοιτητών που θα πραγματοποιηθεί με πρωτοβουλία της Επιτροπής Αγώνα Εργαζομένων-Φοιτητών κέντρου».
